Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ-Ο ΔΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ; … Ας υποθέσουμε για λίγο ότι η περιγραφή της αρμάμαξας που μετέφερε τη σορό του Μεγάλου .Αλεξάνδρου, την οποία τόσο αναλυτικά μας περιγράφει ο Διόδωρος Σικελιώτης, δεν είναι η περιγραφή μιας πραγματικής (ή φανταστικής κατ΄ άλλους ) αρμάμαξας, αλλά «συγκαλυμμένη/ αλληγορική» περιγραφή του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου…Προφανώς μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπήρχε πίεση χρόνου να ολοκληρωθεί το μνημείο. Δεν αποκλείω οι πώρινοι λίθοι των εσωτερικών στρωμάτων του περιμετρικού τοιχείου να έχουν προέλθει από τα τείχη της Αμφίπολης, ώστε να κερδίσουν χρόνο….Ένας έλεγχος θα μας ..Προκατειργασμέναις: Το αφήνω προς το παρόν. Εδώ χρειάζεται μεγάλη ανάλυση…

21 Απρ

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ-Ο ΔΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ;

Η πολύ καλή φίλη του ιστολογίου «Ερασιτέχνης», έκανε μια ερμηνεία της περιγραφής της άμαξας που μετέφερε την σορό του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Βαβυλώνα προς τις Αιγές, όπως ακριβώς την καταγράφει  ο Διόδωρος ο Σικελιώτης  και ισχυρίζεται ότι ίσως  η περιγραφή αυτή στην πραγματικότητα  αποδίδει το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης.

Ας την απολαύσουμε…..

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ας υποθέσουμε για λίγο ότι η περιγραφή της αρμάμαξας που μετέφερε τη σορό του Μεγάλου .Αλεξάνδρου, την οποία τόσο αναλυτικά μας περιγράφει ο Διόδωρος Σικελιώτης, δεν είναι η περιγραφή μιας πραγματικής (ή φανταστικής κατ΄ άλλους ) αρμάμαξας, αλλά

================================================
Φίλοι αναγνώστες,
ΤΟ ΝΑ ΑΡΜΕΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΛΑΓΙΑΖΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΙΝΑΙ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΟ. ΕΜΑΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΒΟΣΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΝΕΜΕΤΕ !!!
=BY=f.b=BOSKO΄=VOSKOS
Φίλοι αναγνώστες.
Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη .
Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το
θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει.
Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση .
Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο :
α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την
ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των
ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας , ή β) να παραμείνετε,
αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο .
Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια .
ΕΠΙΣΗΣ:
1.Τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά μπορεί η δεν συμφωνούν πλήρως με τις απόψειςτου άρθρου.
2.Επισημαίνουν ώμος στου φίλους του μπλοκ τα παρακάτω.
3.Η ενημέρωσης-μάθηση, είναι ιερή υποχρέωση καθενός από εμάς.
4.Η οποίες Αποψις του άρθρου εκφράζουν το συντάκτη του, ο
όποιος και αναφέρετε .
5.Την ευθύνη στα κείμενα που αναρτούνται στο
https://boskotsopanhs.wordpress.com/ φέρει ο υπογράφων ,ή η πηγή, και δεν αποτελούν απαραίτητα θέση και άποψη του παρόντος ιστολογίου.
6.Σκέψης, κρίση, απόψεις, επιδίωξη κάθε μορφής μήδε αυτής καθεαυτής της ατομικής προβολή, η με σκοπό αλλότριο η αλά αίτια η άλλης αίτιας,μήδε και του οικονομικού στόχου η του αυτό κάθε αυτό ως στόχο προσωπικο οικονομικο κέρδους η εκ Άλου σκοπού οικονομικού η μέσο με στόχος το προσωπικό όφελος , από οιαδήποτε αφορμή η σκοπό μέσο η αιτιατό μήδε και Tου προσωπικού η ατομικού συμφέροντος επί τοu συγκεκριμένου άρθρου ουδεμία σχέση έχουν τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά οπουδήποτε και προέρχεται και απορρέουν .-
7.Η δημοσιοποίηση άρθρων έχει ως σκοπό μονό και μονό την ενημέρωση-μάθηση και τίποτα λιγότερο η περισσότερο.-
8.ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ-ΔΗΛΩΣΗ ΟΤΙ¨
ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ Η ΑΛΛΟ ΟΦΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΕΛΙΔΑ.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ Η ΑΛΛΗ ΕΚΛΥΣΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΓΙΑ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕ ΚΑΙ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.-
[…(( Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων (άρθρο 19 παρ. 1, 2) Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να έχει την άποψη του χωρίς καμία παρέμβαση.πρέπει να έχει το δικαίωμα ελευθερίας της έκφρασης. Aυτό περιλαμβάνει και το δικαίωμα του καθενός να αναζητά, να γράφει και να μεταδίδει οποιεσδήποτε πληροφορία και ιδέες ανεξαρτήτως, ελεύθερη έκφραση της σκέψης ανεξάρτητα από τη λογοκρισία η άδεια, δόγματα.διαφορετικών πεποιθήσεων θρησκειών,κτλ Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει καμία ανάγκη για δυσφήμηση, επικρίσεις βωμολοχίες,είναι έγκλημα εναντίον της τιμής του καθενός…))…]
“Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου”
=============================================

«συγκαλυμμένη/ αλληγορική» περιγραφή του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η ιδέα αυτή μου ήρθε ξαφνικά πριν από δύο τρεις μήνες και όλα άρχισαν να μου φαίνονται πιο λογικά και ξεκάθαρα.

Δε θα ασχοληθώ προς το παρόν με το ποιος και γιατί μπορεί να έγραψε αυτή την περιγραφή, αλλά το πρώτο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι σπατάλησε τόσο μελάνι για να μας περιγράψει αναλυτικά μια αρμάμαξα (με κουδούνια?), ενώ για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τόσο κόσμος συνέρρεε στην Αλεξάνδρεια, ούτε μια κουβέντα. Γιατί άραγε ο ”παραμυθάς” Διόδωρος μας αφήνει στα κρύα του λουτρού, αφού παρακάτω το “παραμύθι” του θα γινόταν πολύ καλύτερο …

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Παραθέτω τα αποσπάσματα από το αρχαίο κείμενο και τις αντίστοιχες μεταφράσεις τους. Το κάνω αυτό γιατί πολλές φορές όταν διαβάζεις μόνο τη μετάφραση (η οποία μπορεί να μη είναι ακριβής ή ακόμα χειρότερα, να είναι ελεύθερη μετάφραση), μπορεί να μη εντοπίσεις κάποια πράγματα. Η κάθε λέξη έχει τη σημασία της.

Οι μεταφράσεις δεν είναι δικές μου. Τις βρήκα στο διαδίκτυο και δεν τις διόρθωσα για να δείξω τη διαφορά που αναφέρω παραπάνω.

Το κείμενο του Διόδωρου παρατίθεται σε αποσπάσματα, στο τέλος των οποίων γράφω τα δικά μου σχόλια, για ευκολία στην ανάγνωση. Κατά τη διάρκεια της σύνταξης του κείμενου παρατήρησα κάτι πολύ σημαντικό και κρίσιμο για την ερμηνεία των διαφόρων στοιχείων. Ο συγγραφέας περιγράφει την κατασκευή από μέσα προς τα έξω χωρίζοντας το μνημείο σε τρεις χώρους, όπως αυτοί οριοθετούνται από τους σφραγιστικούς / διαφραγματικούς τοίχους (νεκρικός θάλαμος, χώρος ψηφιδωτού και Καρυάτιδων, προθάλαμος ).

Όλο και κάτι θα ξέρει αυτός για να τους χωρίζει έτσι……

Δε γνωρίζω όλα τα δεδομένα της ανασκαφής και πιθανόν κάποιες επιμέρους ερμηνείες μου να είναι λάθος. Η μόνη που είναι σε θέση να δώσει τις τελικές ερμηνείες είναι η Κα Περιστέρη.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που το διαβάζω ανακαλύπτω και κάτι καινούριο. Χρειάζεται ψάξιμο λέξη λέξη. Όμως δε κάνουμε δουλειά έτσι…… Άλλωστε δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Στόχος μου είναι, σε αυτή τη φάση, να καταδείξω τις ομοιότητες της περιγραφής αυτής με τα ευρήματα της ανασκαφής στην Αμφίπολη.

Τέλος σημειώνω ότι εφόσον δεχόμαστε (ως υπόθεση εργασίας) ότι πρόκειται για μια αλληγορική περιγραφή, αυτό δημιουργεί περιορισμούς στον “συγγραφέα” ως προς την ορολογία που χρησιμοποιεί και ως προς τις πληροφορίες που μπορεί να δώσει.

Έχω πλήρη συνείδηση ότι πολλές φορές βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε και προσαρμόζουμε τις ερμηνείες μας ώστε να «εξυπηρετούν» το σενάριο μας.

Αυτός ήταν και ο λόγος που όλο αυτό το διάστημα είχα ενδοιασμούς. Όχι όμως πλέον. Θεωρώ ότι τόσες πολλές ομοιότητες / αναλογίες είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν στο ίδιο κείμενο.

Ας το διαβάσουμε λοιπόν …….

ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ

ΒΙΒΛΟΣ ΟΚΤΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΗ

«ἐπ ἄρχοντος δἈθήνησι Φιλοκλέους ἐν Ῥώμῃ κατεστάθησαν ὕπατοι Γάιος Σολπίκιος καὶ Γάιος Αἴλιος. ἐπὶ δὲ τούτων Ἀρριδαῖος ὁ κατασταθεὶς ἐπὶ τὴν κατακομιδὴν τοἈλεξάνδρου σώματος, συντετελεκὼς τὴν ἁρμάμαξαν ἐφἧς ἔδει κατακομισθῆναι τὸ βασιλικὸν σῶμα, παρεσκευάζετο τὰ πρὸς τὴν κομιδήν. ἐπεὶ δὲ τὸ κατασκευασθὲν ἔργον, ἄξιον ὑπάρχον τῆς Ἀλεξάνδρου δόξης, οὐ μόνον κατὰ τὴν δαπάνην διήνεγκε τῶν ἄλλων, ὡς ἀπὸ πολλῶν ταλάντων κατασκευασθέν, ἀλλὰ καὶ τῇ κατὰ τὴν τέχνην περιττότητι περιβόητον ὑπῆρξε, καλῶς ἔχειν ὑπολαμβάνομεν ἀναγράψαι περὶ αὐτοῦ.»

Μετάφραση

«…………τελείωσε την κατασκευή της αρμάμαξας , πάνω στην οποία έπρεπε να μεταφερθεί η σορός του βασιλιά, και ετοίμαζε το ταξίδι. Επειδή τούτο το έργο, που ήταν αντάξιο της δόξας του Αλεξάνδρου, δεν ξεπέρασε τα υπόλοιπα μόνο σε δαπάνη, με την κατασκευή του που απαίτησε πάρα πολλά τάλαντα, αλλά υπήρξε και περιβόητο για την ανυπέρβλητη τέχνη του, θεωρούμε καλό να γράψουμε γι αυτό.»

Σχόλια

  1. Θεωρούμε καλό να γράψουμε γι αυτό…………

Δέχομαι ότι ο κάθε συγγραφέας επιλέγει τις εκφράσεις που χρησιμοποιεί και τη στάση που τηρεί απέναντι στα γεγονότα Ο πρόωρος θάνατος όμως του ΜΑ καθώς και οτιδήποτε σχετίζεται με αυτόν, είναι ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ.

Μήπως ο “συγγραφέας” μας θέλει να πει « Επειδή τούτο το έργο, που ήταν αντάξιο της δόξας του Αλεξάνδρου, ……………….. υπήρξε και περιβόητο για την ανυπέρβλητη τέχνη του, θεωρούμε καλό να γράψουμε γι αυτό.. ..γιατί είναι κρίμα να μείνει τελείως μυστικό “?

Έψαξα λοιπόν στο λεξικό και βρήκα ότι “υπολαμβάνω” σημαίνει μεν θεωρώ/νομίζω, αλλά η κύρια σημασία του είναι διακόπτω κάποιον που μιλάει/ παίρνω το λόγο και απαντώ.

Ποιος είναι λοιπόν αυτός που διέκοψε το Διόδωρο και πήρε το λόγο για να μας μιλήσει για την αρμάμαξα?

Ξεκινάει πρώτα με την περιγραφή του νεκρικού θαλάμου…….

«[3] πρῶτον μὲν γὰρ τῷ σώματι κατεσκευάσθη χρυσοῦν σφυρήλατον ἁρμόζον καὶ τοῦτἀνὰ μέσον ἐπλήρωσαν ἀρωμάτων τῶν ἅμα [p. 359] δυναμένων τὴν εὐωδίαν καὶ τὴν διαμονὴν παρέχεσθαι τῶ σώματι. [4] ἐπάνω δὲ τῆς θήκης ἐπετέθειτο καλυπτὴρ χρυσοῦς, ἁρμόζων ἀκριβῶς καὶ περιλαμβάνων τὴν ἀνωτάτω περιφέρειαν. ταύτης δἐπάνω περιέκειτο φοινικὶς διαπρεπὴς χρυσοποίκιλτος, παρἣν ἔθεσαν τὰ τοῦ μετηλλαχότος ὅπλα, βουλόμενοι συνοικειοῦν τὴν ὅλην φαντασίαν ταῖς προκατειργασμέναις πράξεσι.»

Μετάφραση

«Πρώτα, λοιπόν, κατασκευάστηκε ένα περίβλημα για το σώμα από σφυρήλατο χρυσό. Το κενό που έμενε ανάμεσα στο σώμα και το περίβλημα γέμισε με αρώματα που έδιναν ευωδιά στο σώμα και ταυτόχρονα το συντηρούσαν. Επάνω στη θήκη τοποθετήθηκε χρυσό κάλυμμα που εφάρμοζε τέλεια και κάλυπτε ολόκληρο το επάνω μέρος. Επάνω της ήταν ριγμένη μια πανέμορφη, χρυσοποίκιλτη πολεμική σημαία, πλάι στην οποία έθεσαν τα όπλα του νεκρού, θέλοντας να συνδυάσουν την όλη εξωτερική εμφάνιση με τα μεγάλα του κατορθώματα.»

Σχόλια

  1. Κατασκεύασαν λοιπόν ένα χρυσό περίβλημα, το οποίο γέμισαν με αρώματα για ευωδία και συντήρηση (μέλι για προσωρινή ταρίχευση ?) και στη συνέχεια τοποθέτησαν από πάνω ένα κάλυμμα που εφάρμοζε τέλεια στην περιφέρεια . Από όλες δλδ τις πληροφορίες που θα μπορούσε να μας δώσει για τη σαρκοφάγο αυτή, επιλέγει να μας πει το προφανές, ότι δηλαδή το κάλυμμα περιελάμβανε όλη την περιφέρεια και εφάρμοζε τέλεια!!!

     Τι να θέλει να πει άραγε?.

Πιθανόν εννοεί τη σφράγιση του τάφου με πώρινες πλάκες και χώμα.

Κάλυπτε όλη την περιφέρεια και εφάρμοζε τέλεια…δε φαινόταν καν ως τάφος….

  1. Φοινικίδα

Η φοινικίδα, με το βαθύ κόκκινο χρώμα αντιπροσωπεύει το νεκρικό θάλαμο.΄

  1. παρ᾽ ἣν ἔθεσαν τὰ τοῦ μετηλλαχότος ὅπλα, βουλόμενοι συνοικειοῦν τὴν ὅλην φαντασίαν ταῖς προκατειργασμέναις πράξεσι.»

παρἣν: Δίπλα από τη φοινικίδα ( κόκκινο νεκρικό θάλαμο) τοποθέτησαν τα όπλα.

                              

Πού δίπλα δηλαδή? Υπάρχει και άλλος θάλαμος?

“συνοικειοῦν τὴν ὅλην φαντασίαν” : Τα βλέπουμε τελικά τα όπλα ή τα φανταζόμαστε?

Συνοικειώ ή συνοικώ? ( γειτνιάζω, συγκατοικώ)

Υπάρχει θάλαμος δίπλα από το νεκρικό, όπου είναι τοποθετημένα τα όπλα? Θάλαμος χωρίς πρόσβαση, ώστε να μη μπορεί να γίνει σύληση ? Μακάρι!!!!!

                                           Προκατειργασμέναις: Το αφήνω προς το παρόν. Εδώ χρειάζεται μεγάλη ανάλυση…….

Από αυτό το σημείο και μετά ξεκινά η περιγραφή του δεύτερου χώρου (Ψηφιδωτό/ Καρυάτιδες)

« μετὰ δὲ ταῦτα παρέστησαν τὴν τοῦτο κομιοῦσαν ἁρμάμαξαν, ἧς κατεσκεύαστο κατὰ μὲν τὴν κορυφὴν καμάρα χρυσῆ, ἔχουσα φολίδα λιθοκόλλητον, ἧς ἦν τὸ μὲν πλάτος ὀκτὼ πηχῶν, τὸ δὲ μῆκος δώδεκα, ὑπὸ δὲ τὴν ὑπωροφίαν παρὅλον τἔργον θριγκὸς χρυσοῦς, τῷ σχήματι τετράγωνος, ἔχων τραγελάφων προτομὰς ἐκτύπους, ἐξ ὧν ἤρτηντο κρίκοι χρυσοῖ διπάλαιστοι, διὧν κατακεκρέμαστο στέμμα πομπικόν, χρώμασι παντοδαποῖς διαπρεπῶς κατηνθισμένον. ἐπὶ δὲ τῶν ἄκρων ὑπῆρχε θύσανος δικτυωτός, ἔχων εὐμεγέθεις κώδωνας, ὥστἐκ πολλοῦ διαστήματος προσπίπτειν τὸν ψόφον τοῖς ἐγγίζουσι. κατὰ δὲ τὰς τῆς καμάρας γωνίας ἐφἑκάστης ἦν πλευρᾶς Νίκη χρυσῆ τροπαιοφόροςὸ δἐκδεχόμενον τὴν καμάραν περίστυλον χρυσοῦν ὑπῆρχεν, ἔχον Ἰωνικὰ κιονόκρανα. ἐντὸς δὲ τοῦ περιστύλου δίκτυον ἦν χρυσοῦν, τὸ πάχος τῇ πλοκῇ δακτυλιαῖον καὶ πίνακας παραλλήλους ζῳοφόρους τέσσαρας ἴσους τοῖς τοίχοις ἔχον. τούτων δὁ μὲν πρῶτος ἦν ἔχων ἅρμα τορευτὸν καὶ καθήμενον ἐπὶ τούτου τὸν Ἀλέξανδρον, μετὰ χεῖρας ἔχοντα σκῆπτρον διαπρεπές: περὶ δὲ τὸν βασιλέα μία μὲν ὑπῆρχε θεραπεία καθωπλισμένη Μακεδόνων, ἄλλη δὲ Περσῶν μηλοφόρων καὶ πρὸ τούτων ὁπλοφόροι: ὁ δὲ δεύτερος εἶχε τοὺς ἐπακολουθοῦντας τῇ θεραπείἐλέφαντας κεκοσμημένους πολεμικῶς, ἀναβάτας ἔχοντας ἐκ μὲν τῶν ἔμπροσθεν Ἰνδούς, ἐκ δὲ τῶν ὄπισθεν Μακεδόνας καθωπλισμένους τῇ συνήθει σκευῇ, ὁ δὲ τρίτος ἱππέων εἴλας μιμουμένας τὰς ἐν ταῖς παρατάξεσι συναγωγάς, ὁ δὲ τέταρτος ναῦς κεκοσμημένας πρὸς ναυμαχίαν.”

Μετάφραση

«Μετά απ’ αυτό, έστησαν πλάι την αρμάμαξα που θα το μετέφερε. Η χρυσή οροφή της ήταν επιμήκης θολωτή με ανάγλυφες φολίδες διακοσμημένες με πολύτιμους λίθους, είχε πλάτος οκτώ πήχεις και μήκος δώδεκα, ενώ κάτω από την οροφή περιέτρεχε ολόκληρο το κατασκεύασμα ορθογώνιος, χρυσός θριγκός με γλυπτές προτομές τραγέλαφων, στις οποίες ήταν περασμένοι κρίκοι χρυσοί με διάμετρο δύο παλάμες, από τους οποίους κρεμόταν πομπική γιρλάντα στολισμένη λαμπρά μ όλων των ειδών τα χρώματα. Στις άκρες υπήρχαν δικτυωτοί θύσανοι με ευμεγέθη κουδούνια, ώστε να φτάνει ο ήχος τους από μακριά όποιον πλησίαζε. Στις γωνίες, στη βάση της οροφής και στις δυο πλευρές, έστεκαν χρυσά αγάλματα τροπαιοφόρου Νίκης. Η κιονοστοιχία που στήριζε τον θόλο ήταν χρυσή με ιωνικά κιονόκρανα. Μέσα στο περίστυλο υπήρχε χρυσό δίχτυ, πλεγμένο από νήμα πάχους ενός δακτύλου, και τέσσερις παράλληλες και ίσου μήκους με το πέτασμα ζωφόροι.Η πρώτη απ’ αυτές είχε ανάγλυφο άρμα κι απάνω του καθισμένο τον Αλέξανδρο να κρατάει στα χέρια του σκήπτρο λαμπρό. Γύρω απ’ τον βασιλιά υπήρχε η σωματοφυλακή του, από ένοπλους Μακεδόνες και μηλοφόρους Πέρσες, και μπρος απ’ αυτούς οι υπασπιστές. Η δεύτερη είχε τους ελέφαντες που ακολουθούσαν τη σωματοφυλακή, με πολεμική εξάρτυση και αναβάτες Ινδούς εμπρός και πίσω Μακεδόνες αρματωμένους με τον συνήθη τους εξοπλισμό. Η τρίτη αναπαριστούσε ίλες ιππικού σε σχηματισμό μάχης κι η τέταρτη πλοία αρματωμένα για ναυμαχία.»

Όπως βλέπουμε η μετάφραση δεν είναι κατά λέξη………

Σχόλια

  1. « μετδὲ ταῦτα παρέστησαν τὴν τοῦτο κομιοῦσαν ἁρμάμαξαν»

Παρέστησαν : έστησαν δίπλα

Σας φαίνεται λογικό? Δηλαδή πρώτα έφτιαξαν τη σαρκοφάγο, τη σκέπασαν με τη φοινικίδα, τοποθέτησαν δίπλα τα όπλα του ΜΑ και μετά έστησαν δίπλα την αρμάμαξα?

Η περιγραφή κανονικά θα έπρεπε να πήγανε κάπως έτσι : «Μετά λοιπόν τοποθέτησαν τη σαρκοφάγο αυτή μέσα σε μία αρμάμαξα, την κάλυψαν με φοινικίδα..……. Η αρμάμαξα αυτή ήταν κατασκευασμένη……… κλπ κλπ»

Τελικά τοποθέτησαν τη σαρκοφάγο μέσα στην αρμάμαξα?

Θεωρώ εδώ ότι το κάνει εσκεμμένα προκείμενου να διαχωρίσει το νεκρικό θάλαμο (ή θαλάμους ?) που αντιστοιχούν στην προηγούμενη περιγραφή από την αρμάμαξα.

Η αρμάμαξα είναι οι υπόλοιποι θάλαμοι/κατασκευές, που ως άμαξα, μας οδηγούν στο νεκρικό θάλαμο.

Στις 22/11/2014 το ΥΠΠΟ ανακοίνωσε ότι πρώτα κατασκευάστηκε ο νεκρικός θάλαμος και μετά οι υπόλοιποι θάλαμοι. Τα συμπεράσματα δικά σας……

Σημείωση

Εγώ θα προσέθετα ότι πρώτα κατασκευάστηκε ο νεκρικός θάλαμος, έγινε η ταφή και μετά χτίστηκε η υπόλοιπη κατασκευή. Η σορός του ΜΑ φυγαδεύτηκε από τη Βαβυλώνα αμέσως μετά το θάνατό του. Η “αντικατάσταση” της σορού δεν έγινε στα σύνορα Συρίας Αιγύπτου αλλά στη Βαβυλώνα. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία……

  1. Διαστάσεις καμάρας: 8 πήχεις πλάτος και 12 πήχεις μήκος

Κατ’ αρχήν να αναφέρω εδώ ότι έχω παρατηρήσει πως ο “συγγραφέας” μας όταν μιλάει για καμάρα εννοεί το δεύτερο χώρο (ψηφιδωτό/ Καρυάτιδες)

Αν χρησιμοποιήσουμε το βασιλικό αιγυπτιακό (Ιερό) πήχυ (0,525) προκύπτει πλάτος 4,2 και μήκος 6,3 .

(εντάξει το ξέρω, αλλά αυτός με βόλευε…..αν θέλετε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον εμβάτη του μνημείου, που σύμφωνα με τους εκπροσώπους του ΥΠΠΟ, είναι 0,528)

Οι διαστάσεις αυτές πιθανόν είναι το πλάτος / μήκος (4,2) και το ύψος (6,3) του χώρου που οριοθετείται από τον θριγκό (βλέπε επόμενο σχόλιο) .

  1. ὑπὸ δὲ τὴν ὑπωροφίαν παρ᾽ ὅλον τὸ ἔργον θριγκὸς χρυσοῦς, τῷ σχήματι τετράγωνος,ἔχων τραγελάφων προτομὰς ἐκτύπους, ἐξ ὧν ἤρτηντο κρίκοι χρυσοῖ διπάλαιστοι, διὧν κατακεκρέμαστο στέμμα πομπικόν, χρώμασι παντοδαποῖς διαπρεπῶς κατηνθισμένον.”

          

Ας προσέξουμε εδώ ότι δε γράφει “παρ’ όλην την καμάρα”, αλλά “παρ᾽ ὅλον τὸ ἔργον “ Ποιο έργο??? Για αρμάμαξα μιλούσαμε και για καμάρες…..Μήπως εννοεί αυτό το εξαιρετικό έργο ή έργα τέχνης που υπάρχουν από κάτω?

Ο όρος τετράγωνο δεν είχε τότε την ίδια σημασία με σήμερα? Γιατί ο μεταφραστής γράφει ορθογώνιο? Βέβαια η λογική λέει ότι κάτω από μια επιμήκη καμάρα θα υπάρχει ορθογώνιος θριγκός ιδίων διαστάσεων ( 8 Χ 12 πήχεις) και όχι τετράγωνος.

           Εννοεί κάτι?

Αυτό το σημείο με παίδεψε πάρα πολύ!….

Είμαστε στο χώρο μπροστά από τον νεκρικό θάλαμο. Αν υπήρχε τετράγωνος «θριγκός» αυτός, με βάση τις διαστάσεις της καμάρας θα ήταν 8Χ8 (πήχεις), άρα 4,2 Χ 4,2 μέτρα.

Σας θυμίζει κάτι αυτή η διάσταση? Το μήκος της μαρμάρινης πλάκας είναι 4,2μ . Το πλάτος του χώρου του μωσαϊκού είναι 4,5μ. Άρα κάλλιστα αυτές οι πλάκες (αποκλείεται να ήταν μόνο μία- σύμφωνα με το ΥΠΠΟ η πλάκα αποτελούσε τμήμα της οροφής) θα μπορούσαν να οριοθετούν ένα τετράγωνο 4,2μ Χ 4,2μ.

Σύμφωνα με την περιγραφή της αρμάμαξας ο θριγκός αυτός είχε ανάγλυφες προτομές τραγέλαφων, στις οποίες ήταν περασμένοι χρυσοί κρίκοι με διάμετρο δύο παλαμών, από τους οποίους κρεμόταν πομπικό στέμμα ολάνθιστο με όλων των ειδών τα χρώματα.

Παραθέτω απόσπασμα από την ανακοίνωση του ΥΠΠΟ :

«Με την αφαίρεση των χωμάτων αποκαλύφθηκε, σε απόσταση 2 περίπου μέτρων από τη θόλο και 4,5 μέτρων, περίπου, από το δάπεδο, μαρμάρινη ορθογώνια πλάκα, μήκους 4.2μ, πλάτους 1μ. και πάχους 0.21μ, σε άριστη κατάσταση. (φωτο 1) Εδράζεται οριακά σε πώρινο λίθο του τρίτου διαφραγματικού τοίχου και στο ανώτερο τμήμα ορθομαρμάρωσης, το οποίο φέρει κυμάτιο. Στο κάτω μέρος της πλάκας υπάρχει γραπτός διάκοσμος σε γαλάζιο, κόκκινο και κίτρινο χρώμα, όπου παριστάνονται φατνώματα με ρόδακα στο κέντρο. Πρόκειται για τμήμα της οροφής του συγκεκριμένου χώρου»

Δεν ξέρω για τους τραγέλαφους αλλά το πολύχρωμο πομπικό στέμμα το βλέπω ξεκάθαρα.

  1. «ἔχων τραγελάφων προτομὰς ἐκτύπους»

Τραγέλαφος : ανύπαρκτο ζώο /κάτι μη πραγματικό.

Ο όρος αυτός σήμερα έχει άλλη σημασία ( κωμικοτραγικό)

Ο Αριστοτέλης όμως τον χρησιμοποιεί για να διαχωρίσει το αληθές από το ψευδές.

“Εάν, λόγου χάριν, πούμε : « ο τραγέλαφός εστιν » ή « ο τραγέλαφος ούκ εστιν », αυτομάτως η πρώτη πρόταση σημαίνει, ότι ο τραγέλαφος είναι ένα ον ή ζώον το οποίο υπάρχει μέσα στην πραγματικότητα, και η δεύτερη το αντίθετό της. Είναι φανερό, ότι η πρώτη πρόταση είναι ψευδής, ενώ η δεύτερη αληθής.”

Μήπως οι τραγέλαφοι είναι μια προειδοποίηση του συγγραφέα , ότι αυτό που μας περιγράφει δεν υπάρχει στ’ αλήθεια και είναι κάτι άλλο?

Δεν αποκλείω βέβαια να υπάρχουν όντως οι τραγέλαφοι πάνω στην πλάκα ή περιμετρικά του τοίχου.

Κάπου διάβασα ότι στα Διονύσια μυστήρια ο τραγέλαφος, ήταν το σύμβολο της ανάστασης, της ελπίδας του ανθρώπου για αθανασία.

Είπαμε, δεν ξέρουμε όλα τα ευρήματα…….

  1. ἐπὶ δὲ τῶν ἄκρων ὑπῆρχε θύσανος δικτυωτός, ἔχων εὐμεγέθεις κώδωνας, ὥστἐκ πολλοῦ διαστήματος προσπίπτειν τὸν ψόφον τοῖς ἐγγίζουσι.

Είμαστε ακόμα στο δεύτερο θάλαμο. Έχω διαβάσει ότι συχνά οι καρυάτιδες/ μαινάδες απεικονίζονταν με θυσάνους στα χέρια. Επειδή όμως η αναφορά αυτή προηγείται αυτής των αγαλμάτων τροπαιοφόρου Νίκης μπορεί να είμαστε ακόμα στο χώρο του ψηφιδωτού.

Εννοεί μήπως το διακοσμητικό πλαίσιο του ψηφιδωτού?

Δεν κατάφερα να βρω κάποια αντιστοιχία με τα κουδούνια.

Μετά όμως από πολλές προσπάθειες, συνειδητοποίησα ότι ίσως η βαρύτητα πρέπει να δοθεί στο «ὥστ᾽ ἐκ πολλοῦ διαστήματος προσπίπτειν τὸν ψόφον τοῖς ἐγγίζουσι»

Δηλαδή όχι ακούγονταν αλλά ήταν ορατά από μακριά σε όσους πλησίαζαν.

Αν αναφέρεται όμως στο ψηφιδωτό, αυτό δεν ήταν ορατό από μακριά………

Θα δούμε………..

  1. Νίκες τροπαιοφόροι

Δε χρειάζεται να σχολιάσω……

Επειδή πολύς λόγος έχει γίνει για το τι κρατούσαν στα χέρια τους οι Καρυάτιδες, ίσως θα πρέπει να το ψάξουμε λιγάκι ανάποδα? Τι κρατούσαν συνήθως στα χέρια τους οι Νίκες? Δεν είναι τυχαίο, που τα αγάλματα αυτά τα αναφέρει ως Νίκες τροπαιοφόρους.

     

Αυτός ο “συγγραφέας” καθημερινά με εκπλήσσει. Είναι ιδιοφυΐα!!! Καταφέρνει και γράφει αποπροσανατολιστικά. Αποσπά την προσοχή σου από τα σημαντικά και σε οδηγεί εντέχνως στις λεπτομέρειες Άλλωστε αυτός είναι και στόχος του. Να μη συνδεθεί η περιγραφή αυτή με τον τάφο. Τι με έπιασε και τα λέω τώρα όλα αυτά? Θα δείτε………

Με τη βοήθεια και την πολύ εύστοχη παρατήρηση ενός “ιντερνετικού” φίλου του Λοΐζου, το σκηνικό αλλάζει…..

Παραθέτω ακριβώς το μήνυμα που μου έστειλε ( η υπογράμμιση είναι δική μου). Εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο……

Μα πως κάνεις έτσι για ένα (Λ)?   Στο κείμενο:»θύσανος δικτυωτός έχων ευμεγέθεις κώδωνας»…χμμ , ή κΛωδωνας?= μεγάλες Μαινάδες(Καρυάτιδες). Είναι και «θρεμμένες» 3,67μ ύψος. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι οι Μαινάδες των ορφικών που δρουν στην Αμφίπολη ονομάζονται και κλώδωνες.

Οι κώδωνες όμως από κάπου άνωθεν πρέπει να κρέμονται…χμ… ή μήπως να ακουμπούν τα κεφάλια τους κάπου άνωθεν Σαν να κρέμονται? από που όμως?

Στο κείμενο: «θύσανος ΔΙΚΤΥΩΤΌΣ» δηλαδή όχι απλός σαν αλογοουρές, ούτε ακριβώς δίχτυ, ούτε σχοινί, αλλά δικτυωτά πλεγμένος. χμμμ…Μήπως πρόσεξες το άνωθεν σημείο επαφής των κλωδώνων ?Αυτό με τους πλούσιους βοστρύχους = πλεξούδες του ΥΠΠΟ? Παρατήρησες το υπέροχο δικτυωτό σχήμα της κάθε πλεξούδας ολόκληρης? Κάτι σου θυμίζει?? Αν ήμασταν στην θέση του (όποιου) συγγραφέα, πως αλλιώς θα απεικονίζαμε αλληγορικά -φωτογραφικά το άνωθεν σημείο σύνδεσης και χωρίς να παραπέμπει σε πραγματικά κουδούνια και καμπάνες?

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ !!!! ΔΕ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ?

Και ήταν ορατές από μακριά σε όσους πλησίαζαν……………

Και τώρα τι κάνουμε???

Ποιες είναι οι Νίκες τροπαιοφόροι, που αρχικά μου φαίνονταν τόσο προφανείς?

Εδώ θα τολμήσω μια άλλη ερμηνεία………..

Τι να κρατούσαν άραγε στα χέρια τους οι Κλώδωνες/ Καρυάτιδες?

Μήπως κρατούσαν Νίκες τροπαιοφόρους?

( σαν κάτι να είχε πάρει το αυτί μου το προηγούμενο διάστημα αλλά το θεώρησα ότι ήταν στο πλαίσιο της παραπληροφόρησης. Δεν μπορούμε όμως να είμαστε σίγουροι. Θα πρέπει να περιμένουμε να ανακοινωθούν όλα τα ευρήματα της ανασκαφής για να το επιβεβαιώσουμε ή όχι.).

  1. ἐντὸς δὲ τοῦ περιστύλου δίκτυον ἦν χρυσοῦν, τὸ πάχος τῇ πλοκῇ δακτυλιαῖον”

Εδώ μάλλον μας μιλάει για το διακοσμητικό πλαίσιο του ψηφιδωτού .

  1. «και πίνακας παραλλήλους ζῳοφόρους τέσσαρας ἴσους τοῖς τοίχοις ἔχον.»

Η περιγραφή αυτή είναι η περιγραφή των παραστάσεων των ζωγραφιστών             επιστυλίων, που δεν έχουμε δει ακόμα. Είναι όμως μόνο ζωγραφιστά ή έχουν και ανάγλυφες παραστάσεις? “Τορευτό” σημαίνει ανάγλυφο ή πάλι η μετάφραση είναι λάθος?

Δε χρειάζεται να πω κάτι άλλο. Άλλωστε τα περιγράφει αναλυτικότατα. Το μόνο που εύχομαι είναι να μην είναι και η περιγραφή αυτή αλληγορική……….

Από το σημείο αυτό ξεκίνα η περιγραφή του πρώτου χώρου (Σφίγγες-προθάλαμος)

“καὶ παρὰ μὲν τὴν εἰς τὴν καμάραν εἴσοδον ὑπῆρχον λέοντες χρυσοῖ, δεδορκότες πρὸς τοὺς εἰσπορευομένους: ἀνὰ μέσον δἑκάστου τῶν κιόνων ὑπῆρχε χρυσοῦς ἄκανθος ἀνατείνων ἐκ τοῦ κατὀλίγον μέχρι τῶν κιονοκράνων.”

Μετάφραση

Δεξιά κι αριστερά της εισόδου κάτω απ’ την καμάρα έστεκαν χρυσοί λέοντες κοιτάζοντας προς τους εισερχόμενους Από το μέσο κάθε κίονα ξεκινούσε χρυσή άκανθα που ανέβαινε σιγά σιγά μέχρι το κιονόκρανο.

Σχόλια:

  1. “καὶ παρὰ μὲν τὴν εἰς τὴν καμάραν εἴσοδον ὑπῆρχον λέοντες χρυσοῖ, δεδορκότες πρὸς οὺς εἰσπορευομένους”

Επιτέλους να και ένα εύκολο!

Οι Λέοντες αυτοί, που κοιτάζουν προς τους εισερχόμενους είναι οι δύο σφίγγες της εισόδου, που έχουν σώμα λιονταριού και τα κεφάλια τους στραμμένα προς τους εισερχόμενους.

  1. «ἀνὰ μέσον δὲ ἑκάστου τῶν κιόνων ὑπῆρχε χρυσοῦς ἄκανθος ἀνατείνων ἐκ τοῦ κατ᾽ ὀλίγον μέχρι τῶν κιονοκράνων»

Προφανώς μιλάμε για τους κίονες της εισόδου

Αρχικά σκέφτηκα ότι οι κίονες αυτοί πιθανόν να έφεραν ζωγραφιστό διάκοσμο με άκανθα. Σε μια πιο «προχωρημένη» εκδοχή, σκέφτηκα και τις σφίγγες (φτερά ή άκανθες στους πόλους).

Μετά όμως…..

Δεν πρέπει βέβαια να κατηγορούμε τον μεταφραστή γιατί και αυτός νομίζει ότι περιγράφει αρμάμαξα και προσαρμόζει αναλόγως την μετάφραση. Ο “συγγραφέας” ‘όμως άλλα μας λέει..

Ανάμεσα στους κίονες υπήρχε άκανθος η οποία εκτεινόταν (ανέβαινε /έφτανε μέχρι- “ανατείνων”) από το κάτω μέρος των κιόνων ( εκ του κατ΄ολίγον) έως τα κιονόκρανα.

Σας αρέσουν τα αινίγματα? Θα σας πω ένα……

Τι είναι αυτό που ανεβαίνει από το κάτω μέρος των κιόνων έως το ύψος των κιονόκρανων και είναι κατά κάποιο τρόπο “αγκαθωτό”’ έχει δηλαδή εσοχές/ προεξοχές?

Ελάτε!! Είναι εύκολο…

Η ΣΚΑΛΑ !!!!

Ο άνθρωπος είναι απίστευτος!!!!!! Αναρωτιέμαι ποιος να είναι άραγε???

Και τώρα βγαίνουμε έξω………….

ἐπάνω δὲ τῆς καμάρας κατὰ μέσην τὴν κορυφὴν φοινικὶς ὑπῆρχεν ὑπαίθριος, ἔχουσα χρυσοῦν στέφανον ἐλαίας εὐμεγέθη, πρὸς ὃν ἥλιος προσβάλλων τὰς ἀκτῖνας κατεσκεύαζε τὴν αὐγὴν ἀποστίλβουσαν καὶ σειομένην, ὥστἐκ μακροῦ διαστήματος ὁρᾶσθαι τὴν πρόσοψιν ἀστραπῇ παραπλησίαν.”

Μετάφραση

Επάνω από την οροφή, στη μέση της καμάρας, υπήρχε μεγάλη κόκκινη πολεμική σημαία που κυμάτιζε στον αέρα κι έφερε πάνω της ένα μεγάλο χρυσό στεφάνι ελιάς, που όπως έριχνε πάνω του ο ήλιος τις ακτίνες του το έκανε να αστράφτει και να λαμπυρίζει, καθώς σειόταν, ώστε από μακριά να δίνει την εντύπωση αστραπής.

Σχόλια

  1. Εδώ αρχικά θεώρησα ότι μας μιλάει για τον Λέοντα της κορυφής, ο οποίος ήταν στην κορυφή, ευμεγέθης, υπαίθριος, και φαινόταν από πολύ μακριά.

Να αναφέρω εδώ επιγραμματικά κάποιες πληροφορίες που βρήκα ψάχνοντας για σημαίες και φοινικίδες.

Στην αρχαιότητα δεν χρησιμοποιούσαν σημαίες αλλά διάφορα σύμβολα («επίσημα») στις ασπίδες. Η φοινικίδα ( ύφασμα με βαθύ κόκκινο χρώμα σαν του αίματος), την οποία χρησιμοποιούσαν οι Μακεδόνες, σηματοδοτούσε την έναρξη (έπαρση) ή τη λήξη της μάχης.

Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η σημαία ονομαζόταν “σίγνο” (signum/ σημείο)

Σήμα του τάφου???

Αναθεώρησα όμως τη αρχική μου άποψη, γιατί για τον Λέοντα μας μιλάει παρακάτω

Η φοινικίδα είναι ο τύμβος (τούμπα). Σήμα δεν ονόμαζαν μόνο τις επιτύμβιες στήλες στους τάφους. Όταν κάλυπταν τους τάφους με χώμα (τους σηματοδοτούσαν κατά κάποιο τρόπο) η πράξη αυτή λεγόταν «χέειν σήμα».

Το στεφάνι ελιάς είναι το εντυπωσιακό μαρμάρινο περιμετρικό τοιχείο, το οποίο όταν το χτυπάει ο ήλιος μοιάζει από μακριά σαν αστραπή.

Κάτι όμως ξέχασε να μας πει και ξαναμπαίνουμε μέσα………….

ἡ δὑπὸ τὴν καμάραν καθέδρα δύο εἶχεν ἄξονας, οὓς περιεδίνευον τροχοὶ Περσικοὶ τέσσαρες, ὧν ὑπῆρχε τὰ μὲν πλάγια καὶ αἱ κνημίδες κατακεχρυσωμέναι, τὸ δὲ προσπῖπτον τοῖς ἐδάφεσι μέρος σιδηροῦν. τῶν δἀξόνων τὰ προέχοντα χρυσᾶ κατεσκεύαστο, προτομὰς ἔχοντα λεόντων σιβύνην ὀδὰξ κατεχούσας. κατὰ δὲ μέσον τὸ μῆκος εἶχον πόλον ἐνηρμοσμένον μηχανικῶς ἐν μέσῃ τῇ καμάρᾳ, ὥστε δύνασθαι διὰ τούτου τὴν καμάραν ἀσάλευτον εἶναι κατὰ τοὺς σεισμοὺς καἀνωμάλους τόπους. ”

Μετάφραση

Η βάση κάτω από το θολωτό κατασκεύασμα είχε δύο άξονες, γύρω από τους οποίους γύριζαν τέσσερις περσικοί τροχοί, των οποίων τα πλάγια και οι ακτίνες ήταν επιχρυσωμένα, ενώ το μέρος που ερχόταν σε επαφή με το έδαφος σιδερένιο. Τα άκρα των αξόνων που προεξείχαν ήταν επιχρυσωμένα κι είχαν σχήμα κεφαλής λιονταριού που κρατούσε στα δόντια του κυνηγετική λόγχη. Στο μέσον του μήκους τους οι δυο άξονες ήταν συνδεδεμένοι μ’ ένα πόλο κάθετο που εφάρμοζε μ’ ένα μηχανικό σύστημα στη μέση του θολωτού κατασκευάσματος, ώστε μέσω αυτού να παραμένει ασάλευτο στα τραντάγματα και στις λακκούβες..

Σχόλια

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα…………..

Το αμορτισέρ!!!!!!

«κατὰ δὲ μέσον τὸ μῆκος εἶχον πόλον ἐνηρμοσμένον μηχανικῶς ἐν μέσῃ τῇ καμάρᾳ, ὥστε δύνασθαι διὰ τούτου τὴν καμάραν ἀσάλευτον εἶναι κατὰ τοὺς σεισμοὺς καὶ ἀνωμάλους τόπους»

Στο μέσο του μήκους τους οι άξονες είχαν πόλο, ο οποίος συνδεόταν μηχανικώς με το μέσο της καμάρας, ώστε να τη διατηρούν ασάλευτη κατά τους σεισμούς και τους ανώμαλους τόπους ( ή χρόνους??).

Δε γνωρίζω τη σημασία του όρου σεισμού την εποχή εκείνη αν δηλαδή είχε την ίδια σημασία με σήμερα ή σήμαινε τα «ταρακουνήματα/ τραντάγματα». Αν όμως είχε την ίδια σημασία όπως σήμερα, τότε για πρώτη φορά ακούω για αντισεισμικό όχημα!

Ας υποθέσουμε όμως ότι εννοεί τραντάγματα. Άρα μιλάει για αμορτισέρ.

Το φυσιολογικό θα ήταν λοιπόν ο πόλος αυτός να ήταν εναρμονισμένος μηχανικά με την βάση της αρμάμαξας και όχι την οροφή!

Τι θέλει να μας πει? Ποιοι είναι οι άξονες, ο κάθετος πόλος και ο «αντισεισμικός»/ «αντικραδασμικός» μηχανισμός?

Μήπως περιγράφει τη πόρτα?? Που έχει δύο άξονες περιστροφής, τροχούς σιδερένιους ( θυμηθείτε τη σκουριά πάνω στο μωσαϊκό), οι οποίοι στο μέσο τους ενώνονται με κάποιο μηχανισμό (κλειδαριά ή κάτι άλλο) για να την κρατούν ασάλευτη? Πιθανόν έφεραν διακόσμηση από κεφαλή / κεφαλές Λιονταριών (χερούλι).

           ή μήπως τίποτα από τα παραπάνω?

Ας ξαναπάμε στην αίθουσα του ψηφιδωτού….

Στο χώρο αυτό έχει βρεθεί μια μαρμάρινη πλάκα, “τμήμα της οροφής “του χώρου αυτού, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΠΟ.

Γιατί όμως μόνο αυτός ο χώρος είχε οροφή???

Οι πλάκες θα πρέπει να ήταν τουλάχιστον δύο. Η δεύτερη (ή οι υπόλοιπες τρεις) ίσως βρέθηκε σπασμένη και γι αυτό και δεν ανακοινώθηκε. Μεταξύ των δύο αυτών πλακών πιθανόν υπήρχε ξύλινη ψευδοροφή (ίσως και όχι -εξαρτάται από τον αριθμό των μαρμάρινων πλακών που υπήρχαν)

Το ψηφιδωτό έχει φθορά στο κέντρο, η οποία σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, δεν έχει προέλθει από φυσικά αίτια.

Επάνω στο ψηφιδωτό βρέθηκαν ίχνη σκουριάς και επίσης στο χώρο αυτό βρέθηκαν μεταλλικά καρφιά.

Αρχικά το μυαλό μου πήγε στην πόρτα γιατί ήταν το μόνο “μηχανικό” μέρος της όλης κατασκευής.

Τώρα όμως θεωρώ ότι η οροφή κάλυπτε κάποιο μηχανισμό ανοίγματος/κλειδώματος της πόρτας ή μηχανισμό αποφυγής εισόδου.

Οι οπές που έχουν βρεθεί ψηλά στους τοίχους πιθανόν συνδέονται με κάποιο τρόπο με το μηχανισμό αυτό.

Αν τα μέρη του μηχανισμού ήταν ξύλινα ή/ και μεταλλικά πιθανόν μα μη σώζονται και γι αυτό δεν έχουν βρεθεί (ή μήπως κάνω λάθος και έχουν βρεθεί υπολείμματά τους??).

Οι τροχοί αναφέρονται ως “περσικοί” όχι γιατί είχαν λεπίδες αλλά γιατί ήταν οδοντωτοί  («οδάξ»)

Είτε λόγω φθοράς είτε λόγω σεισμού η οροφή (ή ψευδοροφή) κατέρρευσε συμπαρασύροντας τον μηχανισμό. Έτσι προκλήθηκε και η ζημιά στο κέντρο του ψηφιδωτού, πιθανόν από την πτώση του «κάθετου πόλου». Εναλλακτικά θα μπορούσε ο κάθετος πόλος να ήταν στερεωμένος στο κέντρο του ψηφιδωτού. Θα κατέστρεφαν όμως ένα τέτοιο υπέροχο έργο τοποθετώντας στο κέντρο του έναν «πόλο»?

Την ακριβή μορφή αυτού του μηχανισμού ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ.

Όλα τα παραπάνω φυσικά προϋποθέτουν ότι ο χώρος αυτός δεν ήταν αρχικά επιχωματωμένος.

Σημείωση

Πιθανολογώ ότι ο χώρος ήταν επισκέψιμος. Όχι για το ευρύ κοινό φυσικά…… Επισκέψιμος ως χώρος λατρείας όμως και όχι ως τάφος. Ο τάφος ήταν μυστικός και καλά κρυμμένος κάτω από το δάπεδο. Αυτά όμως είναι δικές μου εικασίες…..……

Ξαναβγαίνουμε έξω……..

“τεσσάρων δ᾽ ὄντων ῥυμῶν ἑκάστῳ τετραστοιχία ζευγῶν ὑπέζευκτο, τεσσάρων ἡμιόνων ἑκάστῳ ζεύγει προσδεδεμένων, ὥστε τοὺς ἅπαντας ἡμιόνους εἶναι ἑξήκοντα καὶ τέσσαρας, ἐπιλελεγμένους ταῖς τε ῥώμαις καὶ τοῖς ἀναστήμασιν. ἕκαστος δὲ τούτων ἐστεφάνωτο κεχρυσωμένῳ στεφάνῳ καὶ παρ᾽ ἑκατέραν τῶν σιαγόνων εἶχεν ἐξηρτημένον κώδωνα χρυσοῦν, περὶ δὲ τοὺς τραχήλους χλιδῶνας λιθοκολλήτους.”

Μετάφραση

Υπήρχαν τέσσερις ρυμοί που έφεραν τέσσερις ζυγούς ο καθένας, ενώ κάθε ζυγός ήταν τετραπλός, ώστε να ζεύονται τέσσερις ημίονοι στον καθένα. Έτσι, συνολικά υπήρχαν εξήντα τέσσερις ημίονοι, διαλεγμένοι για την αντοχή και το ανάστημα τους. Καθένας απ’ αυτούς ήταν στεφανωμένος με επίχρυσο στεφάνι, ενώ από τα χάμουρα δεξιά κι αριστερά από τη σιαγόνα του κρεμόταν από ένα χρυσό κουδούνι και στον τράχηλο είχε λαιμαριά διακοσμημένη με πολύτιμους λίθους.

Σχόλια

Τώρα πλέον αφήνουμε την αρμάμαξα και πιάνουμε τα υποζύγια (ζώα).

Όπως καταλάβατε μας μιλάει για το Λέοντα της κορυφής. Δεν τον αποκαλεί Λέοντα γιατί δε θέλει να “προδοθεί” Μας μιλάει όμως για το ανάστημα και τη δύναμή του και ότι ήταν “στεφανωμένος με χρυσό στεφάνι” ( χαίτη).

Οι κώδωνες δεν κατάφερα να βρω (προς το παρών) τι θα μπορούσαν αν είναι. Έχω δοκιμάσει όλους τους πιθανούς αναγραμματισμούς (…?…?). Στις σιαγόνες του Λιονταριού εγώ βλέπω μόνο οδόντες όχι κώδωνες.

Αναφέρεται στο σχήμα? Μοιάζουν λίγο με κουδούνια……

Στον τράχηλο πιθανόν να έφερε κάποια διακόσμηση λιθοκόλλητη.

Τα υπόλοιπα στοιχεία, ρυμοί, ζυγοί κλπ θεωρώ ότι περιγράφουν τη βάση του Λέοντα, για την οποία δεν ξέρουμε πως ακριβώς ήταν κατασκευασμένη.

Το μόνο που θα αναφέρω εδώ είναι ότι έχω διαβάσει ότι σε κάθε πλευρά της υπήρχαν τέσσερις δωρικοί ημικίονες (σύνολο δεκάξι).

64 ημίονοι λοιπόν συνολικά. Για να δούμε τι θα βγει αν πολλαπλασιάσουμε το 64 με τον βασιλκό αιγυπτιακό πήχυ.

64Χ0,525=33,6 (ύψος του τύμβου?). Ή μήπως πρέπει να και διαιρέσουμε (ημιόνοι)?

ἡ μὲν οὖν ἁρμάμαξα, τοιαύτην ἔχουσα τὴν κατασκευὴν καὶ διὰ τῆς ὁράσεως μᾶλλον ἢ τῆς ἀπαγγελίας φαινομένη μεγαλοπρεπεστέρα, πολλοὺς ἐπεσπᾶτο θεωροὺς διὰ τὴν περιβόητον δόξαν: οἱ γὰρ ἐκ τῶν πόλεων καθἃς αἰεὶ γίνοιτο πανδημεὶ συνήντων καὶ πάλιν προέπεμπον, οὐκ ἐμπιμπλάμενοι τῆς κατὰ τὴν θεωρίαν τέρψεως. [2] ἀκολούθως δὲ ταύτῃ τῇ μεγαλοπρεπείᾳ παρηκολούθει πλῆθος ὁδοποιῶν καὶ τεχνιτῶν, ἔτι δὲ τῶν στρατιωτῶν παραπεμπόντων. Ἀρριδαῖος μὲν οὖν σχεδὸν ἔτη δύο καταναλώσας περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων ἀπεκόμισε τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως ἐκ Βαβυλῶνος εἰς Αἴγυπτον: [3] Πτολεμαῖος δὲ τιμῶν τὸν Ἀλέξανδρον ἀπήντησε μετὰ δυνάμεως μέχρι τῆς Συρίας καὶ παραλαβὼν τὸ σῶμα τῆς μεγίστης [p. 362] φροντίδος ἠξίωσεν. ἔκρινε γὰρ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς μὲν Ἄμμωνα μὴ παρακομίζειν, κατὰ δὲ τὴν ἐκτισμένην ὑπ᾽ αὐτοῦ πόλιν, ἐπιφανεστάτην οὖσαν σχεδόν τι τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην, ἀποθέσθαι. [4] κατεσκεύασεν οὖν τέμενος κατὰ τὸ μέγεθος καὶ κατὰ τὴν κατασκευὴν τῆς Ἀλεξάνδρου δόξης ἄξιον, ἐν ᾧ κηδεύσας αὐτὸν καὶ θυσίαις ἡρωικαῖς καἀγῶσι μεγαλοπρεπέσι τιμήσας οὐ παρἀνθρώπων μόνον, ἀλλὰ καὶ παρὰ θεῶν καλὰς ἀμοιβὰς ἔλαβεν. [5] οἱ μὲν γὰρ ἄνθρωποι διὰ τὸ τῆς ψυχῆς εὐχάριστον καὶ μεγαλόψυχον συνέτρεχον πάντοθεν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ προθύμως ἑαυτοὺς εἰς τὴν στρατείαν παρείχοντο, καίπερ τῆς βασιλικῆς δυνάμεως μελλούσης πολεμεῖν πρὸς Πτολεμαῖον, καὶ κινδύνων προδήλων καὶ μεγάλων ὄντων ὅμως ἅπαντες τὴν τούτου σωτηρίαν τοῖς ἰδίοις κινδύνοις ἑκουσίως περιεποιήσαντο: [6] οἱ δὲ θεοὶ διὰ τὴν ἀρετὴν καὶ εἰς πάντας τοὺς φίλους ἐπιείκειαν ἐκ τῶν μεγίστων κινδύνων παραδόξως αὐτὸν διέσωσαν.”

Μετάφραση

Τέτοια ήταν η κατασκευή και η διακόσμηση της αρμάμαξας, μεγαλοπρεπέστερη να τη βλέπεις παρά να την ακούς, και γι’ αυτό προσέλκυε πλήθος θεατών, λόγω της φήμης που εξαπλώθηκε παντού. Στις πόλεις που συναντούσε στην πορεία της, οι κάτοικοι έτρεχαν σύσσωμοι να την προϋπαντήσουν και να τη συνοδεύσουν μέχρι να περάσει, μη μπορώντας να χορτάσουν το απολαυστικό θέαμα. Σε αντιστοιχία με την τόση μεγαλοπρέπεια, μεγάλο πλήθος όδοποιών και τεχνιτών ακολουθούσε την άμαξα μαζί με στρατιωτική συνοδεία.

Μετά τα δύο σχεδόν χρόνια που χρειάστηκε ο Αρριδαίος για την ολοκλήρωση του έργου, μετέφερε τη σορό του βασιλιά από τη Βαβυλώνα στην Αίγυπτο. Για να τιμήσει τον Αλέξανδρο ο Πτολεμαίος βγήκε με στρατιωτική δύναμη μέχρι τη Συρία και, αφού παρέλαβε τη σορό, έδειξε τη μεγαλύτερη δυνατή φροντίδα για τον νεκρό. Διότι αποφάσισε να μην τον μεταφέρει προς το παρόν στον Άμμωνα, άλλα να τον ενταφιάσει στην πόλη που ίδρυσε εκείνος κι ήταν η επιφανέστερη σχεδόν πόλη της οικουμένης. Έχτισε, λοιπόν, τέμενος αντάξιο της δόξας του Αλεξάνδρου, όπου τον ενταφίασε και τον τίμησε με θυσίες και μεγαλοπρεπείς αγώνες, που άρμοζαν σε ήρωα. Γι’ αυτές τις τιμές που του απέδωσε, ο Πτολεμαίος δεν ανταμείφτηκε μόνο από τους ανθρώπους αλλά και από τους θεούς. Διότι οι άνθρωποι συνέρρεαν από παντού στην Αλεξάνδρεια…………………….”

Σχόλια

  1. Υπάρχει καμία αναφορά σε άλλους λαούς για αυτή την φοβερή και τρομερή αρμάμαξα? Αφού πλήθος θεατών συνέρρεε να τη δει κάτι θα πρέπει να υπάρχει………
  1. πλῆθος ὁδοποιῶν καὶ τεχνιτῶν, ἔτι δὲ τῶν στρατιωτῶν παραπεμπόντων

Χρειάστηκε πολύ κόσμος να δουλέψει για την κατασκευή και τη φύλαξη του μνημείου. Αυτό με τους οδοποιούς μπορεί να παραπέμπει στην τοποθεσία («Εννέα Οδοί»)

  1. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Αρριδαίος έκανε περίπου δύο χρόνια για φτιάξει αυτή την αρμάμαξα και δεδομένης της μεγάλης απόστασης που είχε να διανύσει και της κατάστασης των δρόμων, η οποία δε θα επέτρεπε εύκολα τη δίοδο μιας τέτοιας αρμάμαξας και κατά συνέπεια των απαιτούμενων έργων διαπλάτυνσης και διάστρωσης των δρόμων, μετά από πόσα χρόνια υπολογίζετε ότι θα έφτανε στα σύνορα Συρίας και Αιγύπτου? Νομίζω ακόμη τον περιμένουν ………
  1. ἔκρινε γὰρ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς μὲν Ἄμμωνα μὴ παρακομίζειν, κατὰ δὲ τὴν ἐκτισμένην ὑπ᾽ αὐτοῦ πόλιν, ἐπιφανεστάτην οὖσαν σχεδόν τι τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην, ἀποθέσθαι”

Σε ποια εποχή αναφέρεται?

Ήταν τότε η Αλεξάνδρεια μεγάλη και τρανή, σχεδόν η επιφανέστερη πόλη της οικουμένης? Μπορεί βέβαια να εννοεί όταν έφτασε ο Αρριδαίος με την αρμάμαξα

Μήπως η αναφορά αυτή αφορά στον Πτολεμαίο και σε κάποιο μνημείο/τέμενος /ηρώο που έχτισε προς τιμή του Αλέξανδρου, όταν αργότερα οικοδόμησε την Αλεξάνδρεια? (ποια σορό να είχε άραγε ο Πτολεμαίος?….)

ΓΕΝΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Α/            Βλέπουμε ότι ο συγγραφέας, παρ’ όλο που περιγράφει αναλυτικά όλη την εσωτερική κατασκευή δεν δίνει καμία πληροφορία για την παράσταση του ψηφιδωτού .

Αυτό αφενός μεν εξηγείται από το γεγονός ότι πολύ δύσκολα θα μπορούσε να τοποθετήσει την παράσταση αυτή στην περιγραφή μιας αρμάμαξας ……τι έγραψα μόλις τώρα? αρμάμαξα? αρμάμαξα????

Ε, ΝΑΙ!! ΑΡΜΑΜΑΞΑ!!!

ή μήπως άμαξα του Ερμή?

(όπως πολύ σωστά μου επεσήμανε η “art ant”)

Β/ Ο ίδιος “συγγραφέας” σε προηγούμενες παραγράφους, περιγράφει τη νεκρική πυρά του Ηφαιστίωνα (δε θα ασχοληθώ προς το παρόν με αυτήν). Αναφέρει όμως ότι γκρέμισαν περίπου δύο χιλιόμετρα από τα τείχη της Βαβυλώνας για να διαμορφώσουν τη βάση της κατασκευής. Προσπαθώντας να βρω διάφορες πληροφορίες για την αρχαία Αμφίπολη, έπεσα πάνω σε μια φωτογραφία ενός τμήματος των τειχών που έχει διασωθεί, που μου θύμισε το μοτίβο της ορθομαρμάρωσης του περιμετρικού τοιχείου. Μπορεί αυτό να είναι τυχαίο, αλλά με οδήγησε σε κάποια άλλη σκέψη………

Προφανώς μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπήρχε πίεση χρόνου να ολοκληρωθεί το μνημείο. Δεν αποκλείω οι πώρινοι λίθοι των εσωτερικών στρωμάτων του περιμετρικού τοιχείου να έχουν προέλθει από τα τείχη της Αμφίπολης, ώστε να κερδίσουν χρόνο….Ένας έλεγχος θα μας έπειθε…..

Γ/  Τα εισαγωγικά στη λέξη συγγραφέας δεν έχουν μπει τυχαία. Πιστεύω ότι ο “συγγραφέας” αυτών των περιγραφών δεν είναι ο Διόδωρος Σικελιώτης. Υποπτεύομαι ότι έχει γίνει μεταγενέστερη παρέμβαση στα σημεία αυτά του συγγράμματος, από κάποιον που είχε δει τον τάφο και πήρε το λόγο από τον Διόδωρο για να μας τον περιγράψει. Ίσως o “συγγραφέας” (ή ο εντολέας του ) να είναι και αυτός που τον σφράγισε. Αυτή την ιστορία όμως μπορεί να τη πει πολύ καλύτερα από μένα κάποιος άλλος……

ΤΟ ΛΑΘΟΣ

Ο συγγραφέας μας σε όλο το κείμενο επιλέγει παρά πολύ προσεκτικά, ευφυώς θα έλεγα, τις λέξεις και εκφράσεις που χρησιμοποιεί. Όμως έχει κάνει ένα λάθος…..

ἡ μὲν οὖν ἁρμάμαξα, τοιαύτην ἔχουσα τὴν κατασκευὴν καὶ διὰ τῆς ὁράσεως μᾶλλον ἢ τῆς ἀπαγγελίας φαινομένη μεγαλοπρεπεστέρα”

Τέτοια λοιπόν ήταν η κατασκευή και η διακόσμηση της αρμάμαξας, μεγαλοπρεπέστερη να τη βλέπεις παρά να σου να μιλούν για αυτήν.

Τι κρίμα!!! Και εμείς οι αναγνώστες του δεν μπορούμε να τη δούμε. Θα την ακούσουμε μόνο.

Το λάθος που έχει κάνει λοιπόν ο “συγγραφέας” μας είναι ότι δεν υπολόγισε την ………Κα Περιστέρη, η οποία τώρα είναι αυτή που θα τον διακόψει και θα πάρει το λόγο!!!!!!

Κα Περιστέρη,

τα θερμά μου ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! Έχετε κάθε λόγο να αισθάνεστε ΥΠΕΡΗΦΑΝΗ και ΠΑΝΕΥΤΥΧΗΣ.

Σας είμαστε ευγνώμονες γιατί χάρη σε εσάς την έχουμε ήδη δει την αρμάμαξα και πλέον ξέρουμε.

Καμιά φορά οι λέξεις είναι πολύ φτωχές……………

phgh

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ

Έρευνα του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ: Περισσότερο από το 1/3 του πληθυσμού σε διπλή παγίδα φτώχειας και χρέους…Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας «ΕΙΣΟΔΗΜΑ – ΔΑΠΑΝΕΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ 2014» του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ….

15 Ιαν

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο DHMOTIKA ATHANATA DHMOTIKA:

 
Περισσότερο από το 1/3 του πληθυσμού βρίσκεται σε διπλή παγίδα φτώχειας και χρέους καθώς από τη μια μειώνεται το διαθέσιμο εισόδημα σε επίπεδα κάτω του ορίου φτώχειας, και από την άλλη συσσωρεύονται υποχρεώσεις οι οποίες είναι αδύνατο να εξυπηρετηθούν ομαλά.
 
Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας «ΕΙΣΟΔΗΜΑ – ΔΑΠΑΝΕΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ 2014» του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ.

================================================

Φίλοι αναγνώστες,
ΤΟ ΝΑ ΑΡΜΕΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΛΑΓΙΑΖΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΙΝΑΙ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΟ. ΕΜΑΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΒΟΣΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΝΕΜΕΤΕ !!!

=BY=f.b=BOSKO΄=VOSKOS

Φίλοι αναγνώστες.

Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη .

Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το

θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει.

Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση .

Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο :

α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την

ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή…

Προβολή αρχικού 2.221 more words

Το χρυσάφι του τάφου της Αμφίπολης…

9 Οκτ

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Στην Αμφίπολη είναι θαμμένος

ο “Μέγας Δράκων” της Αποκάλυψης του Ιωάννη…

…Θαμμένος στο “θησαυροφυλάκιο” του βασιλείου της Μακεδονίας.

Τα μυστικά του τάφου της Αμφίπολης μέσα από τη Θεωρία των Αριθμών.

Η ελληνική γλώσσα αποτελεί το πιο μυστηριώδες και ισχυρό “εργαλείο” στον χώρο του πνεύματος. Το σύνολο των ανθρωπίνων γνώσεων, οι οποίες συνδέονται με θρησκευτικά “μυστήρια”, έχει την ελληνική γλωσσική “αποτύπωσή” του …

================================================

Φίλοι αναγνώστες,
ΤΟ ΝΑ ΑΡΜΕΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΛΑΓΙΑΖΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΙΝΑΙ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΟ. ΕΜΑΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΒΟΣΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΝΕΜΕΤΕ !!!

=BY=f.b=BOSKO΄=VOSKOS

Φίλοι αναγνώστες.

Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη .

Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το

θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει.

Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση .

Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο :

α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την

ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των

ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας , ή β) να παραμείνετε,

αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο .

Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια .

ΕΠΙΣΗΣ:

1.Τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά μπορεί η δεν συμφωνούν πλήρως με τις απόψειςτου άρθρου.

2.Επισημαίνουν ώμος στου φίλους του μπλοκ τα παρακάτω.
3.Η ενημέρωσης-μάθηση, είναι ιερή υποχρέωση καθενός από εμάς.
4.Η οποίες Αποψις του άρθρου εκφράζουν το συντάκτη του, ο
όποιος και αναφέρετε .
5.Την ευθύνη στα κείμενα που αναρτούνται στο
https://boskotsopanhs.wordpress.com/ φέρει ο υπογράφων ,ή η πηγή, και δεν αποτελούν απαραίτητα θέση και άποψη του παρόντος ιστολογίου.

6.Σκέψης, κρίση, απόψεις, επιδίωξη κάθε μορφής μήδε αυτής καθεαυτής της ατομικής προβολή, η με σκοπό αλλότριο η αλά αίτια η άλλης αίτιας,μήδε και του οικονομικού στόχου η του αυτό κάθε αυτό ως στόχο προσωπικο οικονομικο κέρδους η εκ Άλου σκοπού οικονομικού η μέσο με στόχος το προσωπικό όφελος , από οιαδήποτε αφορμή η σκοπό μέσο η αιτιατό μήδε και Tου προσωπικού η ατομικού συμφέροντος επί τοu συγκεκριμένου άρθρου ουδεμία σχέση έχουν τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά οπουδήποτε και προέρχεται και απορρέουν .-

7.Η δημοσιοποίηση άρθρων έχει ως σκοπό μονό και μονό την ενημέρωση-μάθηση και τίποτα λιγότερο η περισσότερο.-

8.ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ-ΔΗΛΩΣΗ ΟΤΙ¨

ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ Η ΑΛΛΟ ΟΦΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ

ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΕΛΙΔΑ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ Η ΑΛΛΗ ΕΚΛΥΣΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΓΙΑ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕ ΚΑΙ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.-

===========================================================

Μια “αποτύπωση”, την οποία γνώριζαν οι μεγάλοι ορκισμένοι “μύστες” των αρχαίων μυστηρίων …Στρατηγοί, αρχιερείς και αυτοκράτορες. Από την Αθήνα τού Περικλή, τη Σαμοθράκη τού Φίλιππου και τη Βαβυλώνα τού Αλέξανδρου μέχρι τη Ρώμη τού Καίσαρα και την Νέα Ρώμη του Κωνσταντίνου, όλοι οι “εκλεκτοί” γνώριζαν αυτήν την “αποτύπωση” …Μια “αποτύπωση”, την οποία υποπτεύονταν από την αρχαιότητα κιόλας κάποιοι “συνωμοσιολόγοι”.

Από τότε γνώριζαν πολλοί κοινοί “θνητοί” ότι η ελληνική γλώσσα αποτελεί μια κλειδωμένη μορφήλόγου, αλλά δεν μπορούσαν να την “παραβιάσουν”. Υποπτεύονταν ότι πρόκειται περί μιας μορφής λόγου με πολλά “παράλληλα” επίπεδα, αλλά δεν μπορούσαν να τα “διαπεράσουν” …Επίπεδα, τα οποία εκ πρώτης όψεως δεν φαίνονται, αλλά για πολλούς ήταν πάντα βέβαιο ότι υπήρχαν …Επίπεδα, τα οποία, όταν κάποτε θα αποκαλύπτονταν, θα αποδείκνυαν το μεγαλειώδες τής ελληνικής γλώσσας …Τόσο μεγαλειώδες, που “έπεισε” πολλούς να την θεωρούν ως τη γλώσσα του Θεού …Την μόνη γλώσσα που είχε τις προδιαγραφές να μιλάει ένας Θεός.

Αυτό δεν το λέμε εμείς, επειδή τυγχάνει αυτή να είναι η μητρική μας γλώσσα. Αυτό το καταλαβαίνει κάποιος από τις συμπεριφορές των κορυφαίων παραγόντων της εξουσίας απέναντι σ’ αυτήν τη γλώσσα. Δεν είναι τυχαίο που οι ΗΠΑ – στην παντοδυναμία τους – ονομάζουν την “ελίτ” τής Κολεγιακής τους νεολαίας ως “Greeks“, αφήνοντάς την να “τοποθετείται” σε αδελφότητες με συμβολισμούς, οι οποίοι έχουν να κάνουν με τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. Δεν είναι τυχαίο που οι ειδικοί των ηλεκτρονικών υπολογιστών προβλέπουν ότι στο μέλλον η ελληνική γλώσσα θα είναι αυτή που θα επικρατήσει στον προγραμματισμό των υπερυπολογιστών της τεχνητής νοημοσύνης τού μέλλοντος. Δεν είναι τέλος παράξενο, που, οι Αμερικανοί μόνον, έχουν ξοδέψει δισεκατομμύρια δολάρια πάνω σε προγράμματα, τα οποία αφορούν την αποκωδικοποίηση των αρχαίων ελληνικών κειμένων και άρα της ελληνικής γλώσσας.

Είναι γνωστό δηλαδή – εδώ και αιώνες – ότι η ελληνική γλώσσα συνδέεται με την ανώτατη εξουσία και βέβαια με τα μυστήρια που την αφορούν. Γι’ αυτόν τον λόγο αποτελούσε “βλασφημία” η οποιαδήποτε αποκάλυψη που την αφορούσε. Αποτελούσε μέγα έγκλημα – που τιμωρούνταν με τη θανατική ποινή – η αποκάλυψη μυστικών, τα οποία είχαν σχέση με τη μεταφορά “κλειδωμένης” γνώσης μέσω των προφητειών. Ακόμα και την προδοσία στην πατρίδα οι Έλληνες μπορούσαν να την συγχωρήσουν …Την προδοσία, όμως, απέναντι στον Θεό και στα “θεμέλια” του ελληνικού πολιτισμού δεν την συγχωρούσαν με τίποτε. Η περίπτωση του Αλκιβιάδη, ο οποίος γλίτωσε την τιμωρία για την προδοσία του, αλλά απειλήθηκε με θάνατο για τη βεβήλωση των Ελευσίνιων Μυστηρίων, είναι η πιο χαρακτηριστική.

Το “σενάριο” περί “κλειδώματος” της γλώσσας το ενίσχυε και μια άλλη ιδιομορφία των Ελλήνων: Οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα γράμματα ως αριθμούς. Αυτό από μόνο του “έδειχνε” προς μια κατεύθυνση …Έκανε κάποιους να “ψυλλιάζονται” ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάποια “υπόγεια” σχέση μεταξύ γραμμάτων και αριθμών. Κάποια αποκρυφιστική σχέση όχι και τόσο προφανής για τους αμύητους. Κάποια σχέση, η οποία παρήγαγε “κρυπτογράφηση” κάποιων εννοιών. Επειδή όμως οι αριθμητικές “πράξεις”, με απλή αντικατάσταση των γραμμάτων με αριθμούς, έβγαζαν σε αδιέξοδο, δεν επέμεναν περισσότερο.

Υπήρχε δηλαδή πάντα μια υποψία, η οποία άγγιζε τα όρια της βεβαιότητας ότι η ελληνική γλώσσα ήταν μια “κλειδωμένη” μορφή λόγου. Από εκεί και πέρα, όμως, τα πράγματα περιπλέκονται, γιατί η “παραβίασή” της δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση …Καθόλου εύκολη, αν σκεφτεί κάποιος ότι ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να “αιωρούνται” οι ίδιες υποψίες και καμία απόδειξη. Μιλώντας λοιπόν για αποδείξεις, ερχόμαστε σε μια άλλη κατάσταση εξίσου προβληματική. Πώς μπορούμε να καταλάβουμε ποια είναι τα “κλειδιά” αυτής της γλώσσας; Είναι μερικά πράγματα, τα οποία μόνον εκ του αποτελέσματος κρίνονται …Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση να κριθούν όταν δεν υπάρχει ένα προηγούμενο “μέτρο”, για να τα κρίνει και να τα αξιολογήσει.

Βρισκόμαστε, για παράδειγμα, μπροστά από μια κλειδωμένη πόρτα και αδυνατούμε να την ανοίξουμε. Επειδή δεν μπορούμε να την παραβιάσουμε, είμαστε βέβαιοι πως είναι κλειδωμένη με μια μυστηριώδη “κλειδαριά”, αλλά δεν έχουμε το κλειδί για να την ανοίξουμε. Είναι τόσο περίεργη η “κλειδαριά”, που υποθέτουμε ότι – λόγω κλειδώματος – αυτή υπάρχει, αλλά δεν ξέρουμε καν πώς θα μπορούσε να είναι το κλειδί της. Σε μια τέτοια περίπτωση τι κάνουμε; …”Ψαχνόμαστε” όλοι μαζί, για να δούμε πώς μπορούμε να ξεκλειδώσουμε αυτό, το οποίο αντιλαμβανόμαστε ως “κλειδαριά” …Ψάχνουμε να δούμε τι απ’ όλα αυτά, που έχει ο καθένας μας επάνω του, μπορεί να αποτελεί “κλειδί” γι’ αυτήν τη μυστηριώδη κλειδαριά. Από τη στιγμή δηλαδή που κανένας δεν έχει ξαναδεί μια τέτοια “κλειδαριά”, ευνόητο είναι ότι κανένας δεν είναι σε θέση να γνωρίζει και πώς θα μπορούσε να είναι το “κλειδί” της…Δεν γνωρίζει αν θα είναι ένα συμβατικό κλειδί – όμοιο με αυτά που γνωρίζει – ή κάτι άλλο, το οποίο δεν μοιάζει με τέτοιο …Αν θα μοιάζει με ένα κοινό “καρφί” ή με μια “λάμα” ή με μια πιστωτική “κάρτα”.

Σε μια τέτοια περίπτωση, δηλαδή, δεν ισχύει τίποτε απ’ όσα γνωρίζουμε. Τα πάντα ξεκινάνε από μια μηδενική βάση γνώσης. Αναγκαστικά. Δεν αρκεί δηλαδή το ότι έχεις δει κάποια κλειδιά στη ζωή σου, ώστε να υποθέσεις το πώς θα είναι κι αυτά που αναζητάς για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Το ότι έχεις δει κλειδιά, δεν σημαίνει ότι ξέρεις πώς είναι όλα τα κλειδιά, εφόσον δεν είναι όλες οι κλειδαριές ίδιες. Από τη στιγμή που η κλειδαριά είναι παντελώς άγνωστη, σημαίνει ότι το αντίστοιχο θα αφορά και τα κλειδιά της.

Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να δοκιμαστούν τα πάντα πάνω της, εφόσον κανένας δεν γνωρίζει τι συμβαίνει, ώστε να αποκλείσει κάποια πιθανά κλειδιά. Πώς θα μπορούσε άλλωστε κάποιος να το κάνει αυτό; Πώς μπορείς να κρίνεις ένα κλειδί για μια κλειδαριά που δεν γνωρίζεις πώς λειτουργεί; Εφόσον δεν μπορείς να ξεκλειδώσεις μια πόρτα, δεν μπορείς να γνωρίζεις και πώς είναι το κλειδί της. Άρα; …Άρα δοκιμάζουν όλοι – όσο περίεργο κι αν φαίνεται αυτό που θέλουν να δοκιμάσουν ως “κλειδί” – και περιμένουν να κριθούν από το αποτέλεσμα …Δοκιμάζουν, και, αν ανοίξει η κλειδαριά, θα μάθουν όλοι πώς περίπου ήταν και το “κλειδί” της.

Γιατί το λέμε αυτό, το οποίο μοιάζει μάλλον προφανές και ως εκ τούτου περιττό; …Γιατί απλούστατα δεν είναι …Δεν είναι, τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση. Το 1994 παρέδωσα στη δημοσιότητα αυτό, το οποίο θεωρώ κορυφαίο πνευματικό μου “απόκτημα”: Τη Θεωρία των Αριθμών …Το “εργαλείο”, το οποίο ξεκλειδώνει την ελληνική γλώσσα στο σύνολό της …Το “εργαλείο”, το οποίο ανοίγει ταυτόχρονα καί τα αρχαία ελληνικά ιερά κείμενα καί τα χριστιανικά …Το “εργαλείο”, το οποίο, με την ύπαρξή του και μόνον, αποδεικνύει ότι οι θρησκείες όλων των ανθρώπων είναι συγκοινωνούντα “δοχεία”, τα οποία λειτουργούν με βάση τον σχεδιασμό ενός Υπέρτατου Νου. Συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από τότε που παραδόθηκε στη δημοσιότητα αυτή η θεωρία, η οποία “ανοίγει” το σύνολο των ιερών κειμένων και όμως συνεχίζει να παραμένει “αόρατη”.

Στη διάρκεια αυτών των είκοσι χρόνων την “δείχνω” σε ανθρώπους, οι οποίοι αντιδρούν σαν “τυφλοί” και την εξηγώ σε ανθρώπους, οι οποίοι λειτουργούν σαν “κουφοί”. Ίσως η χρονική περίοδος να μην ήταν “ώριμη”, αλλά αυτό το “εργαλείο” πέρασε παντελώς απαρατήρητο για τον πολύ κόσμο …Σαν να μην το “έβλεπαν” …Σαν να μην καταλάβαιναν τι διάβαζαν. Τι έκαναν όλοι αυτοί, οι οποίοι ήρθαν απέναντι στη μοναδική αυτήν ανακάλυψη; …Δεν σεβάστηκαν αυτό, το οποίο λίγο πιο πάνω θεωρούσαμε σαν προφανές …Μπροστά σε μια “πόρτα”, η οποία παρέμενε “κλειδωμένη”, επέμεναν να παριστάνουν τους ειδικούς “κλειδολόγους”.

Ενώ δεν μπορούσαν να “ξεκλειδώσουν” την “κλειδαριά” της ελληνικής γλώσσας, ταυτόχρονα ήταν οι απόλυτα ειδικοί, για να καταλάβουν ποιο “κλειδί” την ανοίγει και ποιο όχι. Ήταν απόλυτα σίγουροι ότι το δικό μου το “κλειδί” ήταν λάθος …Όχι επειδή δεν “άνοιγε” τη γλώσσα – όπως υποσχόταν -, αλλά επειδή δεν συμφωνούσαν καν με το “κλειδί” …Δεν περνούσαν καν στη δεύτερη “φάση” τής υπόθεσης …Δεν έκαναν τον κόπο να το “ακυρώσουν” δια της χρήσεώς του …Να κάνουν έναν δικό τους έλεγχο, για να δουν αν τέλος πάντων κάνει αυτά τα οποία υπόσχεται. Είναι δυνατόν να μην ξέρεις πώς λειτουργεί μια “κλειδαριά” και να είσαι απόλυτα σίγουρος για το πώς είναι το “κλειδί” της; …Ξέρεις όλα τα κλειδιά του κόσμου και αποφασίζεις για το ποιο αποτελεί κλειδί και ποιο όχι;

Το “ζ” δεν είναι το “6”…, μου έλεγαν, …γιατί αυτό είναι το “στίγμα”, επέμεναν …Το ” ς’” ήταν το “6”. Μα, δεν τους είπε κανένας ότι το “ζ” ήταν για εμένα το “6” …Εγώ το μετρούσα ως 6 και αυτό ήταν κάτι διαφορετικό από το να ισχυριστεί κάποιος ότισυμβόλιζε το “6”. Το “κ’”…, μου έλεγαν, …δεν είναι 1, αλλά 20. Και πάλι το ίδιο τούς απαντούσα …Δεν με ενδιαφέρει, γιατί απλούσταταδεν κάνω αρίθμηση …Υπολογισμό κάνω, και αυτό είναι κάτι το τελείως διαφορετικό, εφόσον ο κάθε υπολογισμός στηρίζεται σε δικές του παραμέτρους. Μέχρι και το “κόππα” θυμήθηκαν, για να μου υπενθυμίσουν ότι τα γράμματα της ελληνικής γλώσσας δεν ήταν είκοσι τέσσερα αλλά είκοσι πέντε. Και πάλι την ίδια απάντηση έδινα, την οποία δεν την λάμβαναν υπ’ όψιν. Υπήρχε καμία λέξη στα ελληνικά κείμενα, που να είχε μέσα της το “κόππα” και εγώ να μην το μετρούσα, όπως έκανα με τα υπόλοιπα γράμματα; Ό,τι γράμμα έβλεπα το “μετρούσα” και πάντα η “μέτρηση” είχε την ίδια αρχή με βάση μια ειδική “εφαρμογή” …Μια “εφαρμογή”, η οποία στην πραγματικότητα ήταν ένας ειδικός “αλγόριθμος”, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με το αρχαίο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Είχαν τέτοια “αγωνία” να αποδείξουν ότι δεν ισχύει η θεωρία μου, που δεν έμπαιναν καν στον κόπο να δουν τι “αποκαλύπτει” η θεωρία αυτή …Δεν έμπαιναν καν στον κόπο να δουν πώς λειτουργεί ο “αλγόριθμος” …”Κολλούσαν” στο “κλειδί” και δεν έβλεπαν τι “άνοιγε” το “κλειδί” αυτό …”Κολλούσαν” στο δάκτυλο και δεν έβλεπαν το φεγγάρι …Δεν σκέφτονταν το πιο απλό: Αν τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου αντιστοιχίζονταν με τους “γραμματαριθμούς” των αρχαίων Ελλήνων, δεν θα είχαμε καν αυτήν την κουβέντα …Δεν θα θεωρούσαμε ότι η ελληνική γλώσσα είναι “κλειδωμένη” …Ο καθένας θα την “ξεκλείδωνε”, γιατί όλοι οι ελληνόφωνοι είχαν γνώση τόσο της ελληνικής γραφής όσο και της ελληνικής αρίθμησης. Λέμε τίποτε περίεργο; Είναι σαν να λες σε κάποιον ότι, εδώ, που γράφει “λουκούμι”, εννοεί “βόμβα”, και εκείνος να σου λέει πως είναι λάθος αυτό το οποίο λες, γιατί υπάρχει η ελληνική λέξη “βόμβα” …Γιατί να μην το γράψει στα ελληνικά; …Μήπως για να το κρύψει, λέμε εμείς; …Μήπως για να το πάρεις στα χέρια σου άφοβα;

Όταν δεν καταλαβαίνει κάποιος την ανάγκη τής κρυπτογράφησης, δεν μπορεί να καταλάβει τίποτε απ’ όσα την αφορούν. Στο σημείο αυτό χρήσιμο θα ήταν να πούμε λίγα πράγματα για την κρυπτογράφηση …Να εξηγήσουμε επί τροχάδην τον λόγο που θα υπήρχε για κάποιους η ανάγκη της κρυπτογράφησης. Είναι μια καλή ευκαιρία να το αναλύσουμε, γιατί κάποιοι δεν μπορούν – και δεν θέλουν – να πιστέψουν πως, ακόμα και οι πιο αγνές προθέσεις μπορούν να προκαλέσουν πόνο …Δεν μπορούν να πιστέψουν πως ακόμα και το “κακό” πρέπει να μεταμφιέζεται σε “καλό”, προκειμένου, μέσω “παρεξηγήσεων”, να παράγεται έργο. Είναι απολύτως απαραίτητο το αγαθό και οι αγνές προθέσεις του να προστατευτούν, όταν υπάρχουν τεράστια κόστη από τους σχεδιασμούς αυτών που κατευθύνουν τον κόσμο.

Με τα τόσα δεινά που έχει περάσει η ανθρωπότητα όλους αυτούς τους αιώνες το παράξενο θα ήταν να μην υπάρχει κρυπτογράφηση, για κάποιον που πιστεύει στον Θεό, την ειλικρίνεια και τη φιλανθρωπία Του. Θα ήταν παράξενο να μην υπάρχει κρυπτογράφηση για έναν Θεό, που θα ήθελε να οδηγήσει τον άνθρωπο στην ανθρωποκτόνο πρόοδο και στην ανάπτυξη, λέγοντάς του μόνον την Αλήθεια …Μια πρόοδο, η οποία, για να επιτευχθεί, απαιτούσε τόνους αίματος, ώστε να έρθει σε πέρας μέσω ενός περίπλοκου σχεδιασμού. Την ανάγκη λοιπόν Αυτού, που δρομολογεί τα αναγκαστικά άσχημα πράγματα και θέλει να λέει μόνον την Αλήθεια, καλύπτει η κρυπτογράφηση. Την ανάγκη Αυτού, που ήθελε κάποτε να “προφητεύσει” το άσχημο ανθρώπινο μέλλον, ώστε σε κάποια στιγμή να επιβεβαιωθεί η τελειότητα του σχεδιασμού Του, καλύπτει η κρυπτογράφηση.

Αν υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι μια Ανώτερη Δύναμη κατευθύνει τον κόσμο προς έναν “στόχο”, πιθανότατα να ήθελε να είχε εκείνα τα στοιχεία, τα οποία θα αποδείκνυαν κάποτε ότι τα πάντα έγιναν βάση Σχεδίου και όχι τυχαία …Πώς όμως μπορεί να γίνει μια τέτοια απόδειξη; …Με την εκ των προτέρων απόλυτη περιγραφή αυτών που θα γίνονταν στο μέλλον. Πώς μπορεί να γίνει όμως αυτό, χωρίς στο ενδιάμεσο διάστημα να απειληθεί ο σχεδιασμός από τις προφητικές αποκαλύψεις; …Με κωδικοποιημένα κείμενα …Περιγράφουμε τα ΠΑΝΤΑ, χωρίς να αποκαλύπτουμε ΤΙΠΟΤΑ… Αυτό, το οποίο λέγαμε παραπάνω …Με ακριβείς “μύθους” περιγράφεται με ακατανόητο τρόπο η ακριβής πορεία τής ανθρωπότητας.

Αυτή ήταν η ανάγκη, την οποία κάλυπτε η κρυπτογράφηση …Ο Θεός έπρεπε να πάρει πολύ σκληρές αποφάσεις για ένα πολύ οδυνηρό μέλλον και ταυτόχρονα έπρεπε να προστατεύσει την “Φιλαλήθειά” Του. Δεν μπορεί ο Θεός, στο όνομα ακόμα και της πιο αγαθής σκοπιμότητας και φιλοδοξίας, να εμφανίζεται ψευδόμενος. Αυτό, όμως, ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα, γιατί με τη γυμνή και απροκάλυπτη αλήθεια δεν θα μπορούσε να δρομολογηθεί τίποτε σημαντικό για το ανθρώπινο είδος. Ο άνθρωπος θα τρόμαζε από το αληθές κόστος τής προόδου και θα την αρνιόταν. Θα αντιδρούσε και θα παράμενε στις λάσπες όπου βρισκόταν …Θα “πάγωνε” όταν θα έκανε κρύο και θα “έβραζε” όταν θα έκανε καύσωνα …Θα κατοικούσε σε παράγκες και θα πέθαινε ακόμα και από την πιο ασήμαντη μόλυνση. Αυτό είναι το επίπεδο που μπορούσε να κατακτήσει ο θνητός άνθρωπος με σχεδιασμό στη δική του κλίμακα ευφυΐας και χρόνου που είχε στη διάθεσή του. Αυτό, δηλαδή, το οποίο βλέπουμε να βιώνουν στην τρίτη χιλιετία φυλές τού Αμαζονίου ή της Γουϊνέας.

Το σύνολο της ανθρώπινης ανάπτυξης απαιτούσε σχεδιασμούς άλλης κλίμακας, που μόνον ένας αθάνατος και υπερευφυής Θεός μπορούσε να δρομολογήσει …Σχεδιασμούς με τρομερά επιτεύγματα, αλλά εξίσου τρομερά κόστη. Αυτό το δεύτερο ήταν το μέγα πρόβλημα. Γιατί; …Γιατί, αν ο άνθρωπος γνώριζε το μέλλον του, μπορεί και να εγκατέλειπε την προσπάθεια της προόδου …Μπορεί και να εγκατέλειπε τη θρησκεία, που οδηγούσε στην πρόοδο αυτήν …Μπορεί και να εγκατέλειπε τον ίδιο τον Θεό, που είχε ως στόχο Του να βάλει τον άνθρωπο να πραγματοποιήσει έναν τέτοιο άθλο. Ο θνητός άνθρωπος μόλις θα έβλεπε το κόστος αυτής της προόδου, που θα καλούνταν να πληρώσει, μπορεί να γινόταν μοιρολάτρης και να τα παρατούσε …Μπορεί να “αυτοκτονούσε”. Αν γνώριζε, για παράδειγμα, τι τον περίμενε εντός του χριστιανισμού – στους αιώνες που ακολούθησαν της εμφάνισης του Χριστού -,  μπορεί και να μην γινόταν ποτέ χριστιανός. Αν γνώριζε πόσο αίμα θα χυνόταν μετά την εμφάνιση τού Χριστού, θα είχε άλλη άποψη για πολλά πράγματα.

Με τα κωδικοποιημένα κείμενα δεν υπήρχε τέτοιος κίνδυνος. Ο “σκύλος” θα ήταν χορτάτος και η “πίτα” ολόκληρη. Ο Θεός θα έλεγε την αλήθεια, για να μην απειλείται η Φύση Του και ο άνθρωπος απλά δεν θα μπορούσε να την αξιοποιήσει. Ο άνθρωπος θα μάθαινε την αλήθεια και απλά δεν θα την καταλάβαινε. Ο αθάνατος Θεός θα σχεδίαζε και ο θνητός άνθρωπος, εξαιτίας της παρανόησης – με δική του ευθύνη – θα εκτελούσε τον Σχεδιασμό. Αυτός, που δρομολογούσε τη σκληρή κατάσταση και ήταν υποχρεωμένος εκ του ρόλου Του να αποκαλύψει την αλήθεια, μπορούσε ταυτόχρονα να αποκαλύπτει την αλήθεια, χωρίς αυτή η αλήθεια να επηρεάζει τον Σχεδιασμό Του.

…Μπορούσε να αποκαλύπτει τα τρομερά και τα ολέθρια, χωρίς αυτά να επηρεάζουν την ψυχολογία του ανθρώπου, η οποία έπρεπε να παραμένει ακμαία …Μπορούσε να αποκαλύπτει τα χειρότερα με έναν τρόπο μάλιστα γοητευτικό, που έμοιαζε με ακίνδυνο παραμυθάκι ή μια διδακτική παραβολή. “Ενημέρωσε” ο Θεός, για παράδειγμα, τους Έλληνες ότι θα “χάνονταν” για το κέρδος της πανανθρώπινης προόδου, αλλά δεν τους τρόμαξε. Τους “ενημέρωσε” ότι θα “πέθαιναν” και αυτοί δεν τρόμαξαν. Πώς έγινε αυτό; …Λάθος κατάλαβαν όταν τους “μίλησε”.

Αυτός τους “ενημέρωσε” μέσω του Υιού Του, αλλά αυτό δεν σημαίνει κι ότι “συνεννοήθηκαν” μεταξύ τους. Αυτός τους είπε ότι ο κόκκος τού σίτου πρέπει να πεθάνει, για να φέρει πολύ καρπό. Αυτός, όμως, γνώριζε ότι οι Έλληνες ήταν ο σίτος …Οι Έλληνες δεν γνώριζαν πως οι ίδιοι ήταν ο σίτος που έπρεπε να πεθάνει. Νόμιζαν ότι μιλάει για κάποιους άλλους ή για τον εαυτό Του. Πρόβλημά τους ήταν τι κατάλαβαν. Θεωρητικά, όμως, είχαν “ενημερωθεί”. Αυτό ήταν απαραίτητο, γιατί έπρεπε ο άνθρωπος – έστω και εξαιτίας τής παρανόησης – να αναλάβει ο ίδιος την ευθύνη των επιλογών του.

Από τη στιγμή που ήθελε να γίνει “Θεός”, έπρεπε να πάρει την ευθύνη και για τα λάθη του …Έπρεπε, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, να πάρει και την ευθύνη τής άγνοιάς του. Αν ο άνθρωπος, ως αυτοδίδακτος και ερασιτέχνης “Θεός” μπερδευόταν και έκανε λάθη, αυτό ήταν πρόβλημά του και όχι πρόβλημα του Θεού, που τον αντιμετώπιζε ως Ίσο και τον έβαζε στο “παιχνίδι” Του. Ο άνθρωπος ήθελε να “παίξει” τον θεό και θα έμπαινε σε ένα πραγματικά θανατηφόρο “σκηνικό” με δική του ευθύνη. Γι’ αυτόν τον λόγο τον “έπαιξε” ο Θεός, ενώ τον είχε προειδοποιήσει πως δεν τον συμφέρει το “παιχνίδι” αυτό.

Είναι αυτό που λέμε …”να προσέχεις τι εύχεσαι”. Ο άνθρωπος ήθελε το “φορτίο” τού Θεού, αλλά δεν γνώριζε πόσο περίπου χρόνο και πόση προσπάθεια θα απαιτούσε να αποκτήσει δυνάμεις “Άτλαντα” …Το ζήτησε …και το πήρε. Αυτό ήταν το όλο μυστικό τού Σχεδιασμού. Έπρεπε ο άνθρωπος μέσα στους αιώνες να επαναλαμβάνει τα λάθη του πάντα με την ίδια “φρεσκάδα” και την ίδια “αφέλεια” …Να τα επαναλαμβάνει, μέχρι να “προοδεύσει” από τα λάθη του …Να τα επαναλαμβάνει, μέχρι να κρίνει ο Θεός ότι έφτασε σε εκείνο το σημείο ανάπτυξης, που δεν θα χρειαζόταν πλέον να κάνει άλλα λάθη …Να τα επαναλαμβάνει, μέχρι ο Θεός να τον απαλλάξει από το βάρος.

Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, μπορούν να συμβούν μόνον εξαιτίας της παρανόησης …Όταν ο άνθρωπος θέλει τα “καλά” τού να είσαι Θεός, αλλά όχι τα αντίστοιχα κόστη …Είναι δυνατόν να δρομολογηθούν μόνον όταν ο άνθρωπος πάρει λανθασμένες αποφάσεις εξαιτίας λανθασμένων εκτιμήσεων …Μόνο όταν “ακούει” τα πάντα, αλλά “καταλαβαίνει” μόνον μερικά από αυτά τα οποία “ακούει” …Μόνον όταν υπάρχουν οι αλήθειες κρυμμένες μέσα σε “μύθους”, που τις κάνουν πιο γοητευτικές και βέβαια πιο “ακίνδυνες”. Όταν όμως “ανοίξουν” αυτοί οι “μύθοι”, θα δούμε μια πραγματικότητα πολύ διαφορετική απ’ αυτήν που φανταζόμαστε και βέβαια απ’ αυτήν που περιγράφουν οι ίδιοι οι “μύθοι” στην “επιφάνειά” τους.

Τα “θηρία” και οι “δράκοι” των μύθων, αν αποκαλυφθούν, θα είναι κάτι πολύ διαφορετικό απ’ αυτό που φανταζόμαστε. Γι’ αυτόν τον λόγο υπήρχε αυτή η ανάγκη. Μπορεί αυτό, το οποίο ο Θεός περιέγραφε κωδικοποιημένα ως μολυσμένο “μήλο” – και άρα σαν υπέρτατο κακό -,  να είναι η δική Του Δωρεά, που η κακή της χρήση να την κάνει θανατηφόρα. Μπορεί Αυτός, τον οποίο σου έστειλε ως αγαπημένο Απεσταλμένο, να είναι ο Διάβολος, που εσύ εν αγνοία σου λατρεύεις …Ο Διάβολος, που δεν γνώριζες, μέχρι που σου Τον αποκάλυψε Εκείνος που σου Τον έστειλε. Άρα; …Άρα, έπρεπε να μπορεί να αποδείξει κάποτε πως όλα αυτά ήταν ένα οργανωμένο Σχέδιο για το καλό σου και όχι για το καλό Του …Για το καλό, το οποίο θα ήταν τέλειο, άφθαρτο και αιώνιο και το οποίο δεν θα μπορούσες με κανέναν τρόπο να δημιουργήσεις μόνος σου. Έπρεπε να μπορεί να αποδείξει ότι το κακό “θηρίο”, που περιγράφει ο μύθος ή το απόκρυφο κείμενο, ταυτιζόταν με ένα πρόσωπο, το οποίο είχε τελείως διαφορετική “εικόνα” ανάμεσα στους ανθρώπους.

Αυτή η “ψευδαίσθηση” επιτυγχάνεται με τα κωδικοποιημένα κείμενα …Τα κείμενα των οποίων οι λέξεις “κρύβουν” ταυτότητες …Τα κείμενα, τα οποία “ανοίγουν” μόνον όταν τα γράμματα αποκαλύψουν τους αριθμούς των λέξεων. Είναι άλλο πράγμα ένας αριθμός, ο οποίος περιγράφεται ως γράμμα και άλλο πράγμα ένα γράμμα, το οποίο “μετριέται” με αριθμό. Το πρώτο ακολουθεί τους γενικούς κανόνες που ακολουθεί μια ολόκληρη κοινωνία, η οποία χρησιμοποιεί τα γράμματα ως αριθμούς και το δεύτερο ακολουθεί μόνον τους κανόνες τού δημιουργού της. Ένας δημιουργός, δηλαδή, ο οποίος θέλει να “κλειδώσει” ένα κείμενο, μπορεί να μετράει τα γράμματα όπως θέλει, προκειμένου να συνθέσει κώδικα …Αρκεί να περιλαμβάνει όλα τα γράμματα ενός αλφαβήτου και ο “αλγόριθμος” να είναι σταθερός.

Μπορεί να τα μετράει ανά τριάδες ή ανά εξάδες ή ανά εννιάδες …Δικός του είναι ο “κώδικας”, ό,τι θέλει κάνει. Μπορεί, δηλαδή, να μετράει το Α, το Δ, το Η κλπ. ως 1 …το Β, το Ε, το Θ ως 2 κλπ.. Μπορεί να θέλει να μετράει το Α, το Η, το Ν ως 1 …το Β, το Θ, το Ξ ως 2 κλπ.. Μπορεί να το κάνει με εννιάδες. Δεν υπάρχει περιορισμός, εφόσον ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, προκειμένου να διασφαλίσει αυτό το οποίο θέλει. Ποιο είναι αυτό; …Το σταθερό αποτέλεσμα του “κλειδώματος” και το “απόρρητο” τού όλου θέματος. Αν ο καθένας μπορούσε να “ξεκλειδώσει” τα “κλειδωμένα”, γιατί να μπει κάποιος στον κόπο να τα “κλειδώσει”;

Ποια θεωρούμε “κλειδωμένα” κείμενα; …Όλα εκείνα, τα οποία παρουσιάζουν ως έλλογα όντα διάφορα τέρατα, γίγαντες, ζώα κλπ.. Το σύνολο δηλαδή της ελληνικής μυθολογίας, με τα άλογα που πετούσαν και τα φίδια που ήταν μεταμορφωμένοι θεοί, είναι “κλειδωμένα”. “Κλειδωμένη” είναι και η “ναυαρχίδα” της ελληνικής γλώσσας, τα Ομηρικά Έπη. Οι Θεοί, οι “μάγισσες”, οι “Κύκλωπες” και οι “Σειρήνες” είναι κάτι άλλο απ’ αυτό τα οποίο εκ πρώτης περιγράφεται. Το ίδιο “κλειδωμένο” είναι και το απολύτως κορυφαίο χριστιανικό αποκρυφιστικο κείμενο, που είναι η Αποκάλυψη του Ιωάννη …Ένα κείμενο, το οποίο περιγράφει “θηρία” και “δράκοντες” και το οποίο γράφηκε στην ελληνική γλώσσα, για τους ίδιους λόγους, από τον ίδιο ΝΟΥ.

Η Αποκάλυψη, μάλιστα, είναι πολύ πιο “γενναιόδωρη” απ’ όλα τα υπόλοιπα κείμενα της ελληνικής γραμματείας …Μας δίνει ως πληροφορία ασφαλή αυτό το οποίο όλοι οι υπόλοιποι υπέθεταν, αλλά δεν ήταν σίγουροι, εφόσον δεν μπορούσαν να το αποδείξουν …Μας αποκαλύπτει άμεσα – και απολύτως ευθέως – ότι η ελληνική γλώσσα είναι “κλειδωμένη” μορφή λόγου, πράγμα το οποίο δεν μπορούσαν να το αποδείξουν όλοι οι υπόλοιποι, εφόσον δεν μπορούσαν να την “ξεκλειδώσουν” και άρα να δικαιωθούν εκ του αποτελέσματος.

Τι μας λέει η Αποκάλυψη; …“Ώδε η σοφία εστίν. ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου. αριθμός γαρ ανθρώπου εστί. και ο αριθμός αυτού χξς’.”. (Εδώ είναι αναγκαία η σοφία. Εκείνος που έχει νόησιν άς λογαριάση τον αριθμόν του θηρίου. είναι αριθμός ανθρώπου και ο αριθμός του είναι χξς’ (666).) (Αποκ. Ιωάν. 13.18). Από αυτήν τη φράση της Αποκάλυψης αποκαλύπτεται με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι η ελληνική γλώσσα είναι “κλειδωμένη”. Όποιος δέχεται την Αποκάλυψη ως θείο έργο, δέχεται και τα όσα γράφονται σ’ αυτήν στο σύνολό τους.

Εδώ μας βεβαιώνει ότι υπάρχει αριθμός, που χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο, καθώς και μία έννοια, όπως το “θηρίον”. Υπάρχει δηλαδή ένα “θηρίον”, το οποίο αναγνωρίζεται από τον “αριθμό” του και αυτός είναι άνθρωπος. Ο κάθε άνθρωπος, όμως, ως χαρακτηριστικό, απ’ όσα γνωρίζουμε, έχει μόνον το όνομα του. Με το όνομα ξεχωρίζουμε έναν άνθρωπο από έναν άλλο. Άρα, εφόσον το μόνο χαρακτηριστικό είναι το όνομα, από εκεί πρέπει να βρούμε τον αριθμό, που είναι κι αυτός χαρακτηριστικός. Ένα όνομα είναι μία λέξη και μία λέξη αποτελείται από γράμματα. Συνεπώς το ζητούμενο είναι να βρούμε τη σχέση εκείνη, η οποία υπάρχει μεταξύ αριθμών και γραμμάτων.

Αυτήν τη σχέση την αναζητούμε στην Αποκάλυψη και τα Ευαγγέλια – πλην του Ματθαίου -,  που είναι γραμμένα στα ελληνικά. Έτσι τα γράμματα είναι τα 24 της ελληνικής.. Τα γράμματα ενός αλφαβήτου, όμως, έχουν πάντα μια μόνιμη θέση στη σειρά με την οποία εμφανίζονται. Άρα, επίσης μόνιμη μπορεί να γίνει η οποιαδήποτε αρίθμησή τους, όπως κι αν “ομαδοποιηθούν”. Έτσι, το άλφα εμφανίζεται πάντα πρώτο και χαρακτηρίζεται από τον αριθμό 1, ενώ το γιώτα εμφανίζεται πάντα ένατο και χαρακτηρίζεται από τον αριθμό 9. Εδώ θα συναντήσουμε ένα άλλο πρόβλημα. Ενώ τα γράμματα είναι 24, οι αριθμοί είναι εννέα. Το μηδέν δεν υπολογίζεται, γιατί δεν αντιπροσωπεύει κανένα γράμμα. Εφόσον λοιπόν προσπαθούμε να βρούμε έναν τύπο ή έναν πίνακα, που να δείχνει τη σχέση αυτήν, πρέπει ν’ αποφασίσουμε για την ακριβή αντιστοιχία …αν το κάπα είναι 1 ή 10, όπως και το ωμέγα 6 ή 24.

Ποιο είναι το πρόβλημά μας τώρα; Όντας σίγουροι ότι η ελληνική γλώσσα είναι μια γλώσσα που “κλειδώνεται”, το αμέσως επόμενο πράγμα που σκεφτόμαστε είναι να βρούμε τα “κλειδιά” της. Αφού είμαστε πλέον σίγουροι ότι “κλειδώνεται”, πρέπει να βρούμε το πώς “κλειδώνεται”. Πού θα βρούμε όμως τα “κλειδιά” της μέσα στο “χάος” της ελληνικής γραμματείας; Πού θα βρεις τα “κλειδιά” μέσα σε έναν “ωκεανό” γνώσης που έχουν δημιουργήσει οι Έλληνες και ο οποίος “ωκεανός” για χιλιάδες χρόνια “φιλτράρεται” καθημερινά από άπειρους ελληνόφωνους, χωρίς ποτέ να έχει δείξει σημάδια αδυναμίας στην άμυνά του;

Σκεπτόμενοι πονηρά, τι κάνουμε; Εφόσον πιστεύουμε στον Χριστό, πιστεύουμε και στην ιδιότητά Του. Άρα, ως Υιός του Θεού, θα γνωρίζει το Σχέδιο τού Θεού. Εφόσον λοιπόν είναι ο Υιός του Θεού, θα γνωρίζει και τη γλώσσα στην οποία “αποτύπωσε” ο Θεός το Σχέδιο Του. Εφόσον όμως θα ήθελε ο Ίδιος να μπορεί κάποτε να μας αποδείξει με αδιαμφισβήτητο τρόπο την ταυτότητά Του, τι θα ήταν το ιδανικότερο; …Στον κύριο “όγκο” τής κληρονομιάς Του, που ταυτίζεται με τον Ίδιο, να μας είχε αφήσει τα “κλειδιά” της. Εφόσον ο Χριστός ταυτίζεται μόνον με τον Λόγο Του και τίποτε άλλο, είναι βέβαιο ότι μέσα στον Λόγο που μας άφησε, θα πρέπει να υπάρχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που μας ενδιαφέρουν. Από το άπειρο, δηλαδή, περιοριστήκαμε σε ένα βιβλίο, το οποίο είναι η Καινή Διαθήκη …και αυτό όχι ολόκληρο, εφόσον μπορούμε να περιοριστούμε μόνον στα τρία Ευαγγέλια που είναι γραμμένα στα ελληνικά.

Μέσα σε αυτόν τον περιορισμένο όγκο, ο οποίος περιγράφει το σύνολο του Λόγου τού Χριστού, αναζητούμε τα “κλειδιά” τής ελληνικής γλώσσας. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν, γιατί έπρεπε ο Χριστός να βρει τρόπο να μας “ενημερώσει” ότι γνώριζε αυτά τα οποία θα συμβούν – και εξαιτίας Του – στον κόσμο, προκειμένου κάποτε να “δικαιωθεί” και αυτός ο Ίδιος. Σύμφωνα λοιπόν με τον Λόγο του Χριστού, που είναι Γνώστης, το ζητούμενο για την Ολοκλήρωση του Σχεδίου τού Θεού είναι να γεννηθεί ο Υιός του Ανθρώπου. Για να γεννηθεί ένας άνθρωπος πρέπει να συμπληρωθούν 9 μήνες. Επίσης, μας διαβεβαιώνει ότι, πριν να γίνουν όλα όσα πρέπει να γίνουν, δεν θα αλλάξει ούτε ένα “Ιώτα”. Το “Ιώτα”, όμως, είναι το ένατο γράμμα και άρα εύκολα αντιστοιχείται με το 9.

Τι προκύπτει από όλα αυτά; …Ότι το Σχέδιο, μέχρι να ολοκληρωθεί, θα απαιτήσει εννέα “βήματα”. Τα γράμματα, δηλαδή, πρέπει να κατανεμηθούν μέσα σε αυτά τα “βήματα”. Εφόσον λοιπόν έχουν σταθερή θέση μεταξύ τους, αυτό σημαίνει ότι χωρίζονται κατά “εννιάδες”. Κάθε φορά που ένα γράμμα ξεπεράσει το 9, γυρνά πίσω στην αρχή. Το δέκατο γράμμα, δηλαδή, θα πάει στο πρώτο βήμα, όπως και το δέκατο ένατο …Το ενδέκατο θα πάει στο δεύτερο βήμα, όπως και το εικοστό. Αυτό συμβαίνει, γιατί κάθε αριθμός είναι ένα “βήμα” που πρέπει να γίνει, και το “βήμα” είναι σημαντικό. Τα γράμματα είναι αυτά, τα οποία γεμίζουν τον κάθε αριθμό. Έτσι το κάπα είναι 1 και το λάμδα – που είναι το αμέσως επόμενο – είναι 2 και η αντιστοιχία συνεχίζεται.

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει αναλυτικά αυτήν την αντιστοιχία μεταξύ γραμμάτων και αριθμών.

Όλα τα παραπάνω έχουν μόνον φιλολογική αξία κι όσο εύκολα μπορεί κάποιος να τα δεχτεί, παρόμοια – αν όχι με μεγαλύτερη ευκολία – μπορεί και να τα απορρίψει. Όλα αυτά είναι ένα αυθαίρετο “κλειδί”, το οποίο το “φτιάξαμε” με υποθέσεις και δεν γνωρίζουμε καν αν λειτουργεί …Είναι μια απλή θεωρία. Όμως, για να έχει βάση μία οποιαδήποτε θεωρία, πρέπει να έχει κι εφαρμογή. Πώς μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι τα παραπάνω έχουν κάποιο νόημα ή κάποια εφαρμογή; …Πάλι πρέπει ν’ ανατρέξουμε στο Λόγο του Χριστού και στο Ευαγγέλιο γενικότερα. Πρέπει να βρούμε μερικά στοιχεία, τα οποία θα μας βοηθήσουν να δούμε αν αυτό το “κλειδί”, που υποτίθεται ότι ανακαλύψαμε, έχει κάποια στοιχειώδη λειτουργικότητα. Πρέπει να κάνουμε μια πρώτη δοκιμή σε κάτι “κλειδωμένο”, για να δούμε αν δουλεύει το “κλειδί” αυτό.

Απλά πράγματα …Πρέπει να κάνουμε αυτό, το οποίο κάνει ο οποιοσδήποτε έχει στα χέρια του ένα “κλειδί” και θέλει να δει αν έχει την παραμικρή αξία …Ψάχνει να βρει μια εφαρμογή και άρα ψάχνει να βρει μια “κλειδαριά” που να ταιριάζει. Αυτό θα κάνουμε κι εμείς. Θα προσπαθήσουμε να βρούμε με τη βοήθεια του Λόγου του Ιησού μια “κλειδαριά”, για να δοκιμάσουμε το “κλειδί” που έχουμε στα χέρια μας. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο. Δεν μπορείς να καταλάβεις διαφορετικά τα “κλειδωμένα” κείμενα. Φαίνονται ποια είναι τα “κλειδωμένα” κείμενα …Είναι όλα εκείνα, τα οποία δεν μπορείς να καταλάβεις τι ακριβώς περιγράφουν.

Όταν διαβάζεις για παράδειγμα την Αποκάλυψη, φτάνεις σε αδιέξοδο, προσπαθώντας να φανταστείς τους δράκους να συνεργάζονται με θηρία και στα σχέδιά τους να συμμετέχουν άλογα και αρνία. Κι αν ακόμα η φαντασία σου σε οδηγήσει κάπου, έχεις πάντα το ίδιο πρόβλημα όταν επιχειρείς την ανάλυσή της. Άλλοι μπορούν να δεχτούν την άποψή σου κι άλλοι όχι. Η ύπαρξη όμως αυτών των εννοιών αποδεικνύει αρχικά ότι το κείμενο αυτό είναι κλειδωμένο. Καθώς αναζητούμε μία άκρη μέσα από το Ευαγγέλιο, φτάνουμε στο χωρίο εκείνο, όπου ο Χριστός με επιμονή δεν δέχεται το επίθετο “αγαθός”. Αγαθός, κατά τον Χριστό, είναι μόνον ο Θεός…

…(Ματθ. 19.16-19.17) “Και ιδού είς προσελθών είπεν αυτώ. Διδάσκαλε αγαθέ, τί αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον; Ο δε είπεν αυτώ. Τί με λέγεις αγαθόν; Ουδείς αγαθός ει μή είς, ο Θεός.” (Ένας πλησίασε καί τού είπε. “Διδάσκαλε αγαθέ, τί καλό πρέπει νά κάνω διά νά έχω αιώνιον ζωήν;”. Αυτός δέ τού είπε. “Γιατί με λές αγαθόν; Κανείς δέν είναι αγαθός παρά ένας, ο Θεός.). Αν προσθέσουμε τους αριθμούς, που αντιστοιχούν στα γράμματα των δύο αυτών λέξεων, αποκαλύπτεται ότι υπάρχει μία “σύμπτωση” …Υπάρχει μια μυστηριώδης “εξίσωση” …Μια “εξίσωση”, που, αν βρούμε πως αυτήν “παράγεται”, μπορούμε ν’ ανακαλύψουμε τον “αλγόριθμό” της. Από την εξίσωση, δηλαδή, μπορούμε να βρούμε τον “αλγόριθμο” και με τον “αλγόριθμο” να βρίσκουμε τα “ισοδύναμα” ή “ισότιμα” ή “όμοια” ή “ίσα” που αφορούν τους μύθους και τα αποκρυφιστικά κείμενα. Σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα ισχύει:

…και άρα, Θεός = 28 = Αγαθός. Στην ίδια φράση ο Χριστός δεν αρνείται τον προσδιορισμό “διδάσκαλος”. Βλέπουμε και πάλι την ταύτιση: Χριστός = 46 = Διδάσκαλος. Ο προφήτης Ησαΐας, προφητεύοντας, λέει ότι η Παρθένος Μαρία θα γεννήσει Υιόν, που θα θυσιαστεί για τις αμαρτίες τού κόσμου και θα ονομάζεται Εμμανουήλ = 33. Το 33 μάς παραπέμπει απευθείας στην ηλικία του Χριστού κατά τη στιγμή της Θυσίας. Άρα ο Χριστός τη στιγμή εκείνη – της Θυσίας – είναι ο Εμμανουήλ = 33.

Ο Χριστός μέσα στο Λόγο Του δεν αποκαλύπτει απευθείας την ταυτότητά Του, αλλά χρησιμοποιεί μυστηριώδεις προσδιορισμούς. Ταυτίζει τον Εαυτό Του με το φως ή την αλήθεια. (Ιωάν. 8.12) “Εγώ ειμί το φώς τού κόσμου”. Ο Χριστός είναι το φως κι εμείς πρέπει να διερευνήσουμε τι ακριβώς εννοεί. Φως παράγει ένας λύχνος και φως παράγει επίσης ο ισχυρότερος των φωστήρων, ο Ήλιος. Την ταυτότητά Του την αναζητούμε όχι στην έννοια του φωτός, που είναι σχετική, αλλά στην έννοια του φωστήρα, που είναι η απόλυτη. Ο Ήλιος παράγει απόλυτα ισχυρότερο φως από μία λυχνία. Αν ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, τότε το φως Του μόνον με αυτό του Ηλίου μπορεί να παραλληλιστεί και άρα ο Ίδιος με τον Ήλιο. Ήλιος = 33 = Εμμανουήλ, και, Φωστήρας Ήλιος = 77 = Υιός του Ανθρώπου.

Επίσης στο (Ιωάν. 18.37) αναφέρει τα εξής δυσνόητα: “Εγώ είς τούτο γεγέννημαι καί είς τούτο ελήλυθα είς τόν κόσμον, ίνα μαρτυρήσω τη αληθεία. Πάς ο ώς εκ της αληθείας ακούει μου της φωνής“. (Εγώ γι’ αυτό γεννήθηκα καί γι’ αυτό ήλθα εις τόν κόσμον, διά νά μαρτυρήσω τήν αλήθειαν. Όποιος είναι από τήν αλήθειαν, ακούει τήν φωνήν μου.). Ο Λόγος Του σε αυτό το σημείο είναι σε μεγάλο βαθμό σύνθετος και περίπλοκος. Αποκαλύπτει τον λόγο γέννησής Του, που είναι η μαρτυρία της αλήθειας, αλλά ταυτόχρονα μας βεβαιώνει ότι αυτά, τα οποία λέει, είναι αληθινά. Η ταύτισή Του με την αλήθεια είναι ταυτόχρονα καί άμεση καί έμμεση, και άρα απόλυτη. Αυτός λέει την αλήθεια και Αυτόν ακούει όποιος είναι από την αλήθεια. Ο Ίδιος είναι η Αλήθεια και αυτή είναι η αληθινή Μαρτυρία Του. Ο Ίδιος είναι η αλήθεια και ο Ίδιος είναι Αυτός που μας το βεβαιώνει.Εμμανουήλ = Αλήθεια = 33 = Μαρτυρία = Μάρτυρας. Αυτός, που αναφέρεται εκείνη τη στιγμή στην αλήθεια, είναι ο Χριστός. Χριστός = 46 = Αληθινός = Παναληθής.

Ο Παναληθής είναι ο Υιός του Ανθρώπου, που γεννήθηκε για να σώσει τον κόσμο με τη μαρτυρία της Αλήθειας. Αυτόν προφανώς περιμένουν οι πιστοί τού Χριστού για να τους σώσει …Ένα πρόσωπο, το οποίο μοιάζει με τον Διόνυσο των αρχαίων Ελλήνων …Τον Διόνυσο, ο οποίος ήταν ο θεός της αμπέλου …Μια “άμπελος”, που συνδέει τα δύο αυτά πρόσωπα, εφόσον ο Χριστός αυτοχαρακτηρίζεται “Άμπελος” και στην πιο μυστηριακή στιγμή τής πορείας Του δίνει στους πιστούς Του κρασί, δηλώνοντας ότι αυτό είναι το αίμα Του. “Άμπελος” = 33. Αυτός θα σώσει τον κόσμο την τελευταία στιγμή …Την ύστατη ώρα, που έλεγαν οι αρχαίοι …Την ώρα τής μεγάλης θλίψης, όταν δεν θα φαίνεται από πουθενά ελπίδα …Θα λειτουργήσει σαν τον από μηχανής Θεό των αρχαίων τραγωδιών …Υιός του Ανθρώπου = 77 = Σωτήρας του Κόσμου = Λάμψη της Αλήθειας = Θεός Διόνυσος = Από μηχανής θεός.

Είναι δυνατόν όλα αυτά να είναι συμπτώσεις; Πόσο σύμπτωση μπορεί να είναι οι χιλιάδες των περιπτώσεων. Ανάλογες “αριθμολογικές” θεωρίες υπάρχουν κι άλλες και το μόνο που καταφέρνουν είναι να “επιβεβαιώσουν” την ορθότητά τους με ένα-δύο παραδείγματα, και αυτά συνήθως γραμμένα με λάθος τρόπο, γιατί δεν “κλείνουν” οι “εξισώσεις”. Ρωτάμε, λοιπόν, τους επιστήμονες των μαθηματικών. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν όλες αυτές οι ταυτίσεις που περιγράφουμε – και οι χιλιάδες των άλλων που υπάρχουν στις λίστες μας – να είναι αποτέλεσμα “σύμπτωσης”; Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να μπορούμε εμείς να “κατασκευάσουμε” έναν αλγόριθμο απλά και μόνον να εξυπηρετεί τις δικές μας απόψεις; …Μία στο εκατομμύριο; …Μία στο δισεκατομμύριο; …Μία στο τρισεκατομμύριο; …Πόσες;

Το σύνολο των όρων της μυθολογίας έχουν την “εξήγησή” τους μέσα από αυτήν τη θεωρία. Μόνον έτσι αποκαλύπτεται η ταυτότητα όλων των μυστηριωδών προσώπων τής ανθρώπινης ιστορίας. Μόνον με αυτήν τη θεωρία μπορείς – αν βέβαια το αντέχεις – να μάθεις ποιος ήταν το “Θηρίον” …”Εκείνος, που έχει νόησιν – και κουράγιο, προσθέτουμε εμείς -,  άς λογαριάση τον αριθμόν του θηρίου. είναι αριθμός ανθρώπου και ο αριθμός του είναι χξς’ (666).) (Αποκ. Ιωάν. 13.18).Μόλις το διαπιστώσει αυτό, ας κάνει και τον κόπο – διαβάζοντας τη συνέχεια της Αποκάλυψης – να δει και ποιος είναι ο Δράκων ο Μέγας. Να δει, δηλαδή, το Θηρίο με ποιον συνεργάζεται, για να δρομολογηθούν όλα αυτά τα ολέθρια και απάνθρωπα που περιγράφει η Αποκάλυψη.

Αν τα γνώριζαν αυτά οι άνθρωποι, όταν τους παραδόθηκε η Αποκάλυψη, θα “έπαιρναν” τα βουνά. Θα προτιμούσαν να πεθάνουν επιτόπου, παρά να υπομείνουν αυτόν τον αργό “θάνατο”. Θα προτιμούσαν να αρνηθούν τον Χριστό, παρά να περιμένουν τη Δικαίωσή Του μετά από ένα χρονικό διάστημα πολύ μεγάλο για τα μέτρα τού θνητού ανθρώπου. Θα προτιμούσαν να παραμείνουν “ημιθανείς” στην άγνοιά τους, παρά να “αυτοκτονήσουν” για ν’ “αναστηθούν”. Όλα αυτά τα καταλαβαίνει κάποιος μόνον αν ανοίξει” τις Γραφές …Μόνον τότε θα μπορέσει να καταλάβει τι γνώριζε ο Χριστός και γιατί μιλούσε με “παραβολές”.

Από όλα αυτά βγάζουμε το συμπέρασμα ότι ο Χριστός γνώριζε τα “κλειδιά” και τα χρησιμοποίησε στην αποστολή Του …Τα χρησιμοποίησε, για να προστατεύσει τον σχεδιασμό, ο οποίος θα μπορούσε να απειληθεί σε περίπτωση αποκάλυψης των ολέθριων συνεπειών του …Τα χρησιμοποίησε, για να προστατεύσει τον εαυτό Του και να μην χαθεί ο Ίδιος και άρα και ο Λόγος Του μέσα στο χάος της εποχής του …Να μην τον μπερδέψουν με τους χιλιάδες τρελούς και δεισιδαίμονες που εκείνη την εποχή περιφέρονταν στον κόσμο και όταν δεν απειλούσαν με “συντέλειες” υπόσχονταν “σωτηρία”. Όλα αυτά δεν θα μπορούσε να τα επιτύχει χωρίς τον κατάλληλο χειρισμό τής ελληνικής γλώσσας. Ρισκάροντας μάλιστα, εφόσον, στον μικρό “όγκο” τής Γνώσης που παρέδωσε, θα έπρεπε να “κρύψει” και τα “κλειδιά” τής γλώσσας.

Αυτό ήταν ένα “παιχνίδι” ευφυΐας, που ο Χριστός έπαιξε με μεγάλη μαεστρία. Ο Χριστός με τον Λόγο Του δίδασκε τους πιστούς Του, αλλά έστελνε και “μηνύματα” κωδικοποιημένα προς εκείνους, οι οποίοι μπορούσαν να τα αποκωδικοποιήσουν και να καταλάβουν την ταυτότητά Του και τον ρόλο Του. Όταν έλεγε δηλαδή πως είναι η “άμπελος”, απευθυνόταν σε κάποιους συγκεκριμένους “ακροατές” και δεν έκανε “λογοτεχνικές” ακροβασίες. Όταν επέμενε ότι Αγαθός είναι μόνον ο Θεός και κανένας άλλος, ήξερε ποιοι θα το αντιλαμβάνονταν αμέσως. Απευθυνόταν στον Αυτοκράτορα και αρχιερέα της Ρώμης, καθώς και στους μύστες τής ελληνικής θρησκείας …Απευθυνόταν στους σοφούς τής εποχής Του, που σε άλλη περίπτωση δεν θα γνώριζαν για την περίπτωσή Του, αλλά κι αν γνώριζαν δεν θα έπαιρναν στα σοβαρά έναν φτωχό κι “αγράμματο” νεανία από την ανυπόληπτη Παλαιστίνη τών σκλάβων.

Γνωρίζοντας όμως τα “κλειδιά” της ελληνικής γλώσσας, δεν είχε κανένα πρόβλημα. Τους τρομοκρατούσε όσο ήθελε και όποτε ήθελε. Έδωσε μάλιστα και την “εξίσωση” που την “ξεκλειδώνει” και αυτό ήταν από μόνο του η απόδειξη της ταυτότητάς Του. Συναγερμός σήμανε στη Ρώμη, όταν έφτασε στα αυτιά τους ότι κάποιος τριαντατριάχρονος ισχυριζόταν πως είναι η “άμπελος” και ότι δηλώνει πως θα νικήσει τον θάνατο. Πανικός την έπιασε, όταν έμαθε για τα θαύματά Του, γιατί νόμιζε τότε πως έφτασαν οι έσχατες ώρες. Τρόμος έπιασε τη Ρώμη, όταν Αυτός ο κάποιος επέμενε στην “εξίσωση” Αγαθός = Θεός, που κλόνιζε την άμυνα της γνώσης της. Αυτή είναι η πιο μυστηριώδης “εξίσωση” όλων των εποχών και πάνω σ’ αυτήν στηρίζονταν όλες οι “κλειδωμένες” ιεροτελεστίες των αρχαίων μυστηρίων.

Ο Χριστός, όμως, δεν περιορίστηκε μόνον σε αυτά που αφορούσαν το παρελθόν. Έδωσε πληροφορίες και γι’ αυτά που θα ακολουθούσαν. Έχοντας γνώση λοιπόν των όσων θα ακολουθούσαν, μπορούσε να μας “ενημερώσει” με τον ίδιο “κλειδωμένο” τρόπο και το πότε θα επέστρεφε …Να μας ενημερώσει για το πότε θα επέστρεφε ο Σωτήρας του Κόσμου, για να μας σώσει. Πότε θα επέστρεφε ο Υιός του Ανθρώπου; Σωτήρας του Κόσμου = Υιός του Ανθρώπου = 77. Τι μας είπε για την επιστροφή Του; Πότε θα καταλάβουμε ότι θα “επιστρέψει”; …Όταν θα δούμε έναν “τάφο” …Όταν θα ανακαλύψει όλη η Οικουμένη έναν Τάφο και τον ανοίξει. Γιατί; …Γιατί τότε θα αποκαλυφθεί ένα πτώμα …Όταν θα έχει την τεχνολογία όλη η Οικουμένη να μάθει μια είδηση σε κοινό χρόνο, σαν “αστραπή αστράπτουσα” ορατή από όλους. Πότε το είπε αυτό; …Όταν ρωτήθηκε για την επιστροφή Του.

(Ματθ. 24:21) Επειδή, τότε θα υπάρχει μεγάλη ΘΛΙΨΗ, που δεν έγινε από την αρχή τού κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε θα ξαναγίνει …….

(Ματθ. 24:27) Επειδή, όπως η αστραπή βγαίνει από την ανατολή, και φαίνεται μέχρι τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία τού Υιού τού ανθρώπου.

(Ματθ. 24:28) Επειδή, όπου είναι το πτώμα, εκεί θα μαζευτούν οι αετοί.

Πού μπορεί να είναι σήμερα το πιο διάσημο “πτώμα”; Πού άνοιξε στις ημέρες μας ο πιο μυστηριώδης τάφος, ο οποίος να σχετίζεται με “θεάνθρωπο”; …Εκεί θα μαζευτούν οι Αετοί. Ποιοι είναι οι Αετοί; …Οι Αετοί είναι όλες οι μορφές τής Ρώμης.

Πού είναι σήμερα στραμμένη η προσοχή τους; …Εκεί όπου ο Χριστός θεωρούσε σημάδι της επιστροφής Του. Εκεί όπου θα “μαζευτούν” αυτοί οι αετοί, εκεί θα βρίσκεται το “πτώμα” …το πτώμα του Υιού του Ανθρώπου. Αυτού, που θα αναστηθεί και θα επιστρέψει στον κόσμο των ζωντανών …Το πτώμα του OΦΙ”, που ενδιαφέρει τους αετούς, γιατί θα τους καταστρέψει. Εκεί βρίσκεται ο Υιός του Ανθρώπου. Υιός του Ανθρώπου = Αποφώλιον Βρέφος = Ο όφις ο Αρχαίος = 77 = Σημεία μεγάλα και τέρατα.

Αυτή η γνώση είναι η καλύτερη απόδειξη ότι ο Ιησούς Χριστός υπήρξε πραγματικό πρόσωπο …Ειδικά σήμερα, που οι άνθρωποι αμφισβητούν τα πάντα. Είναι φύση αδύνατον να μην υπήρξε ο Ιησούς πραγματικό πρόσωπο, γιατί δεν θα υπήρχε περίπτωση οι αγράμματοι μαθητές Του – γι’ αυτό επιλέχθηκαν άλλωστε ως τέτοιοι – να γνώριζαν τους “κώδικες” της αποκρυπτογράφησης της ελληνικής γλώσσας. Αυτοί μετέφεραν αυτούσια τα λόγια Του, χωρίς καν να υποπτεύονται τι ακριβώς αυτά περιγράφουν. Απλά καταλάβαιναν ότι αυτά τα λόγια είχαν ισχύ μόνον όταν μεταφέρονταν αυτούσια και γι’ αυτό δεν τα αλλοίωσαν ποτέ με δικές τους προσεγγίσεις …Ένας κίνδυνος, ο οποίος θα μπορούσε να είναι πολύ μεγάλος, αν οι μαθητές Του ήταν μορφωμένοι και είχαν την τάση να προσαρμόζουν τον Λόγο τού Κυρίου στη δική τους άποψη και γνώση. Η αγραμματοσύνη τών Ευαγγελιστών ήταν η “εγγύηση” ότι ο Λόγος τού Χριστού θα “μεταφερόταν” και θα αναπαραγόταν με την απόλυτη πιστότητα …Αυτός ήταν ο ρόλος τους. Ο Χριστός απ’ αυτούς επιθυμούσε μόνον την “πιστοποίησή” Του, ώστε να συνεχισθεί το Σχέδιο τού Θεού, αλλάζοντας “επίπεδο” μετά την εμφάνισή Του.

Τι καλύτερη λοιπόν ευκαιρία από αυτήν της Αμφίπολης, για να εξετάσουμε τη “λειτουργία” της θεωρίας των αριθμών; Η Αμφίπολη, δηλαδή, είναι μια άριστη υπόθεση εργασίας, προκειμένου να δούμε πώς λειτουργεί η “κλειδωμένη” γνώση, μέσω μιας γλώσσας, που έχει αυτήν τη δυνατότητα. Η Αμφίπολη είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δούμε πώς λειτουργούν οι προφητείες, οι οποίες δίνονται μέσω μύθων και οι οποίοι έχουν σχέση με το τέλος του κόσμου.

Η περίπτωση της Αμφίπολης.

Κάτω Κόσμος.

Αυτό, το οποίο αποκαλύφθηκε στην Αμφίπολη, είναι ένα μακάβριο εύρημα …Είναι ένας τάφος …Ένα “πέρασμα” δηλαδή στον Κάτω Κόσμο. Κάποιος άνθρωπος, προφανώς σπουδαίος, “πέρασε” από εκεί στον Κάτω Κόσμο. Για να μπούμε σε ένα “κλίμα” ανάλογο, θα πρέπει να πούμε μερικά βασικά πράγματα, που, αν θέλει ο αναγνώστης, μπορεί να τα ψάξει και να τα μελετήσει ακόμα καλύτερα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία. Το ανθρώπινο είδος, σύμφωνα με τις Γραφές, γνώρισε τον “θάνατο” μετά το Προπατορικό Αμάρτημα. Η Γυναίκα πήρε το “μήλο” τής γνώσης και το έδωσε με δική της “ευθύνη” στον Αδάμ.

Η κρίση της Γυναίκας ήταν αυτήν, η οποία επέλεξε να πάρει το “μήλο” τής γνώσης και να το δώσει στον Αδάμ. Η γυναίκα αποφάσισε ότι λείπει γνώση από το ανθρώπινο είδος και με δική της ευθύνη “έστειλε” τον άνδρα να την αποκτήσει. Αυτήν “βύθισε” το ανθρώπινο είδος στον Κάτω Κόσμο, προκειμένου να την αποκτήσει. Το έκανε συνειδητά, εφόσον γνώριζε εξ’ αρχής ότι αυτό θα σήμαινε την “αποβολή” από τον Παράδεισο και άρα από τον Άνω Κόσμο.

Αυτός είναι ο βασικός “πυρήνας” τής γνώσης πάνω στην οποία θεμελιώθηκε η πατριαρχία. Η πατριαρχία ήταν επιλογή των γυναικών να γίνει και αυτός είναι ο Κάτω Κόσμος των Γραφών. Πώς μας περιγράφουν ΟΛΕΣ οι μονοθεϊστικές θρησκείες το συμβάν; …Όλες οι θρησκείες μιλάνε για τη γυναίκα, η οποία “ξεγελάστηκε” από τον όφι …Τον όφι της γνώσης. Αυτό ακριβώς είναι το αμάρτημα. Η γυναίκα “πείστηκε” από κάποιον, για να πάρει αυτήν την απόφαση. Έκρινε με βάση τα συμφέροντα τα δικά της και των απογόνων της ότι την συμφέρει να πάρει το “μήλο” της γνώσης. Η γυναικεία κρίση επέλεξε να εκμεταλλευτεί την ανδρική ευφυΐα, για να παράξουμε γνώση …Τη γνώση που θα μας σώσει. “ΚΑΠΟΤΕ” όμως …Όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου …Όταν η θυσία τού ανθρώπου θα έχει ολοκληρώσει τον σκοπό της. Μέχρι τότε θα έχουμε “αποβληθεί” από τον Παράδεισο.

Το σύνολο αυτών των μονοθεϊστικών θρησκειών δεν δίνει παραπάνω πληροφορίες για την κατάσταση αυτήν. Οι λαοί δεν έχουν την παραμικρή πληροφορία για τα όσα τους αφορούν. Δεν ξέρουν τίποτε παραπάνω από μια “εικόνα”, που περιγράφει το “αμάρτημα” της γυναίκας. Δεν τους δίνεται καμία πληροφορία για τα συμβαίνοντα. Δεν τους δίνεται παραπάνω γνώση, γιατί – έτσι κι αλλιώς – δεν μπορούν να κάνουν τίποτε για να αλλάξουν τη μοίρα τους. Δεν τους δίνεται, για παράδειγμα, γνώση για την ταυτότητα του “Όφεως”.

Τι ήταν ο “όφις”; Είναι δυνατόν να ήταν πραγματικό φίδι; Υπήρχαν ποτέ φίδια με ανθρώπινη κρίση και ομιλία; …Όχι βέβαια. Ο όφις ήταν άνδρας. Ίσως στις πρωτόγονες κοινωνίες να περιγράφεται με αυτόν τον τρόπο  εξαιτίας του γεννητικού του οργάνου …αλλά, ήταν άνδρας. Τι άλλο ξέρουμε γι’ αυτόν; Αν ήταν άνδρας, ήταν ο σύζυγος της “αμαρτωλής” γυναίκας ή μήπως ήταν ο γιός της; Ήταν ο άνδρας της, οποίος με τη δύναμη του έρωτα την παρέσυρε στην αμαρτία, βάζοντάς την να δώσει το δηλητηριασμένο “μήλο” στον γιο της ή μήπως ήταν ο αγαπημένος της γιος, που το πανίσχυρο μητρικό ένστικτο της προστασίας του την έκανε να προδώσει τον άνδρα της;

Αυτά τα ερωτήματα δεν μας τα “απαντάει” καμία θρησκεία. Τίποτε άλλο, πέραν αυτής της “εικόνας”, δεν γνωρίζουν οι πιστοί αυτών των θρησκειών. Απλά, έχουν μια κινηματογραφικού τύπου εικόνα για ένα συμβάν, το οποίο κρίθηκε από τον Θεό ως οριακά σοβαρό και το οποίο έπρεπε να τιμωρηθεί …Ένα συμβάν, το οποίο είναι υπεύθυνο για την κακοδαιμονία των ανθρώπων. Το μόνο που επιτρέπεται σ’ αυτούς τους “τιμωρημένους” να γνωρίζουν – στο πολύ αφηρημένο πάντα -,  είναι για μια θανατηφόρα “πάλη”, η οποία διεξάγεται μεταξύ των απογόνων των εμπλεκομένων μερών …Μεταξύ αυτών που μάχονται να παραμείνουν στον Κάτω Κόσμο και αυτών που θέλουν να βγουν απ’ αυτόν. Το μόνο που έχουν λάβει οι τιμωρημένοι ως ενημερωτική γνώση – χωρίς καμία άλλη αξία -,  είναι ένα σκηνικό “εμφύλιας” σύγκρουσης μεταξύ των δύο μερών που υπέπεσαν στην αμαρτία.

Γνώριζαν δηλαδή ότι κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης θα συγκρούονταν οι υιοί του όφεως με αυτούς της γυναίκας …Οι υιοί αυτού, οι οποίοι έπεισαν την γυναίκα να υποπέσει στο αμάρτημα και παραμένουν αμετακίνητοι στην απόφασή τους να παραμείνουν στον Κάτω Κόσμο με τους υιούς αυτής, που, όταν θα αμφισβητούσαν την απόφασή της, θα επιχειρούσαν να την ακυρώσουν. Άρα, σε κάποια στιγμή μέσα στον ατελείωτο χρόνο της τιμωρίας οι τιμωρημένοι θα έβλεπαν δύο πολύ διάσημους άνδρες να κάνουν δύο πολύ αντίθετα πράγματα. Ως εκπρόσωποι των δύο διαφορετικών δυνάμεων του αμαρτήματος, θα συγκρούονταν μεταξύ τους.

Ο ένας θα προσπαθούσε να βγει από τον Κάτω Κόσμο με μεγάλη λάμψη και δόξα και ο άλλος θα προσπαθούσε να τον εμποδίσει. Ο Ένας με τη δύναμή του θα πατούσε τον άλλο στο κεφάλι με πρόθεση να τον σκοτώσει και ο άλλος με την πονηριά θα προσπαθούσε να τον δηλητηριάσει. Ο ένας προφανώς θα εμφανιζόταν ως ο πανίσχυρος νικητής των νικητών, που όμως θα έχανε από τον αντίπαλό του με έναν πολύ άδοξο τρόπο …Θα τον νικούσε ο “έρπων” αντίπαλός του, “δηλητηριάζοντας” το “σώμα” του και όχι νικώντας το.

Ο Υιός της Γυναίκας είναι αυτός, ο οποίος μάχεται να βγει στον Άνω Κόσμο και μπορεί και πατάει στο κεφάλι τον Όφι, ο οποίος όμως είναι σίγουρο ότι θα προλάβει να τον δηλητηριάσει στην πτέρνα. Η μόνη ελπίδα, που έχει η ανθρωπότητα, η οποία έχει καθηλωθεί στον Κάτω Κόσμο, είναι ο Θεός …Της δίνεται μία “Υπόσχεση” ότι κάποτε θα την βγάλει ο Θεός απ’ αυτόν τον Κάτω Κόσμο …Έναν Κάτω Κόσμο ανίκητο για τον κοινό άνθρωπο …Τόσο ανίκητο, που δεν ενθαρρύνεται ούτε καν να προσπαθήσει να βγει έξω από αυτόν …Τόσο ανίκητο, που δεν του δίνεται ούτε καν μια στοιχειώδης γνώση να προετοιμαστεί στοιχειωδώς για μια έστω και εκ των προτέρων χαμένη προσπάθεια …Τόσο ανίκητο, που το μόνο που του προτείνεται από τον Θεό είναι υπομονή και μετάνοια.

Μόνον ο Θεός μπορεί να τον βγάλει από εκεί και κανένας άλλος. Δεν υπάρχει αδικία σε αυτό το σημείο. Είναι απλά τόσο πολύπλοκη η κατάσταση, που απαιτεί ειδικές γνώσεις. Όσο κι αν αγαπάς το παιδί σου, δεν το στέλνεις απροετοίμαστο σε μια κατάσταση, όπου η αδυναμία σκοτώνει. Δεν στέλνεις ένα παιδί με γνώσεις δημοτικού να διαγωνιστεί σε πτήσεις τζετ …Του το απαγορεύεις για τη δική του ασφάλεια και χωρίς καθόλου τύψεις ότι το αδίκησες. Αυτό έγινε και με τους λαούς τής πατριαρχίας. Το αποτέλεσμα είναι η μοιρολατρία, που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους αυτών των θρησκειών …Η “αγωνία” τους για την εκπλήρωση της Θείας Υπόσχεσης …Η αγωνία τους, για να πραγματοποιηθούν κάποτε τα “γραμμένα” …Το “κισμέτ” της ανθρωπότητας.

Ο ελληνικός Άδης.

Αθήνα ή Κεκροπία.

Στον αντίποδα αυτού του κόσμου της άγνοιας και της μοιρολατρίας βρίσκεται ο ελληνικός κόσμος της γνώσης και των υπεράνθρωπων – και συνήθως θανατηφόρων – αγώνων. Στον αντίποδα του κόσμου που “πεθαίνει” – γιατί απλά δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο – βρίσκεται ο κόσμος εκείνος, ο οποίος “πεθαίνει” αυτοβούλως για τη δόξα σε αγώνες άνισους. Οι Έλληνες είναι ο λαός εκείνος, ο οποίος προετοιμάστηκε από τον Θεό για να ανοίξει κάποτε τον Κάτω Κόσμο …Αυτοί, οι οποίοι θα δοκιμάσουν τα πάντα, μέχρι να βρουν τη λύση …Αυτοί, οι οποίοι έχουν “προγραμματιστεί” να μην σταματάνε μπροστά σε τίποτε και για κανέναν λόγο …Τα τρομερά παιδιά τού Κάτω Κόσμου, εφόσον ανήκουν επίσης στον κόσμο της Πατριαρχίας και άρα βρίσκονται κι αυτοί στον Κάτω Κόσμο.

Όμως, η ιδιομορφία τής θρησκείας τους έκανε ιδιόμορφο και τον “Κάτω Κόσμο” τους. Βρίσκονταν στο ανώτερο “επίπεδό” του, γιατί είχαν πολύ περισσότερες γνώσεις απ’ όλους τους υπόλοιπους …Γνώσεις, οι οποίες κάτω από ιδανικές συνθήκες θα επέτρεπαν σε κάποιον απ’ αυτούς να “βγει” από τον Κάτω Κόσμο. Σε αυτούς δόθηκαν όλες οι γνώσεις, για να κάνουν τις προσπάθειές τους. Σε αυτούς δόθηκαν οι γνώσεις με τον “κλειδωμένο” τρόπο, που θα οδηγούσαν στην παρανόηση και στη θυσία. Σε αυτούς δόθηκε η γλώσσα τού Θεού, προκειμένου να υπάρχει η έστω και παραπλανητική “συνεννόηση” με τον Θεό. Οι Έλληνες είχαν τα πάντα στα χέρια τους – και δυστυχώς – και τίποτε. Είχαν μια μοίρα, η οποία τους υποσχόταν άπειρη δόξα, αλλά και άπειρο πόνο. Επί χιλιάδες χρόνια αυτή η γνώση έμοιαζε περισσότερο με κατάρα παρά με ευλογία.

Όλα αυτά, δηλαδή, τα οποία λέγαμε περί “παγίδευσης” του ανθρώπου από τον Θεό, αφορούν μόνον τους Έλληνες και κανέναν άλλο. Οι υπόλοιποι λαοί δεν παγιδεύτηκαν από κανέναν, γιατί δεν “συνάντησαν” κανέναν. Παρέμειναν σε “απόσταση” ασφάλειας από τον Θεό, για το δικό τους το καλό. Μόνον οι Έλληνες “πλησίασαν” τον Θεό σε “απόσταση” να “ακούσουν” τι λέει, αλλά με τον κίνδυνο να “καούν” σε περίπτωση παρανόησης. Μόνον οι Έλληνες μπήκαν στην “αυτοκτονική” διαδικασία να προσπαθήσουν να “μονομαχήσουν” μαζί Του …Να φέρουν σε αντιπαράθεση την ανθρώπινη ευφυΐα με τη Θεία Ευφυΐα …Αναγκαστικά, εφόσον έπρεπε να επιχειρήσουν να ερμηνεύσουν αυτά τα οποία ήθελε ο Θεός να μείνουν ανερμήνευτα …Να “ανοίξουν” αυτά, τα οποία ο Θεός ήθελε να μείνουν “σφραγισμένα” …Να “εξηγήσουν” αυτά, τα οποία ο Θεός ήθελε να μείνουν “ανεξήγητα”.

Αν, δηλαδή, υπάρχει ένας λαός, ο οποίος θα μπορούσε να κατηγορήσει τον Θεό πως τον παγίδευσε, αυτοί είναι οι Έλληνες και αυτοί είναι οι τελευταίοι που θα το έκαναν, γιατί λατρεύουν τον Θεό σε βαθμό “άρρωστο”. Τον λατρεύουν με το πάθος που ένα παιδί λατρεύει τη μητέρα του. Αυτοί είναι ο Υιός της Γυναίκας και αυτήν τη Γυναίκα τη Λατρεύουν. Άλλωστε, θα ήταν και παράλογοι αν ήταν θυμωμένοι μαζί της. Μπορείς να είσαι θυμωμένος με τη μητέρα σου, επειδή σε έκανε έξυπνο και πολλές φορές καταλαβαίνεις πιο πολλά πράγματα από τα άλλα παιδιά; Μπορείς να είσαι θυμωμένος, επειδή η μητέρα σου σε μόρφωσε και “βλέπεις” καλύτερα τα προβλήματα; Μπορείς να είσαι θυμωμένος με τη μητέρα σου, επειδή σε προίκισε με ένα τρομερό και μοναδικής αξίας “μαχαίρι”, επειδή το περιεργαζόσουν και κόπηκες με αυτό;

Με αυτήν την τρομερή και θανατηφόρα γνώση για νίκη τού Κάτω Κόσμου ξεκίνησαν οι Έλληνες την πορεία τους στον κόσμο. Γι’ αυτόν τον λόγο τα μεγαλύτερα μυστήρια των Αρχαίων Ελλήνων συνδέονταν με τον Κάτω Κόσμο …Είχαν σχέση με την προετοιμασία τού “εκλεκτού” να νικήσει τον Κάτω Κόσμο …Του “εκλεκτού”, ο οποίος θα γεννιόταν παραπάνω από μία φορά, προκειμένου να νικήσει τον θάνατο …Τα μυστήρια τού Διονύσου …Τα μυστήρια, τα οποία είχαν ως αντικείμενό τους να προστατεύσουν και να προετοιμάσουν τον “εκλεκτό” …Αυτά, τα οποία στις μυστικές τελετές τους περιέγραφαν το πέρασμα από τη ζωή στον θάνατο και το αντίστροφο.

Όλα αυτά τα μυστήρια περιέγραφαν τη μελλοντική και τελική “νίκη” τού Θεού Ανθρώπου απέναντι στον θάνατο …Περιέγραφαν τους ανθρώπους εκείνους, οι οποίοι θα νικούσαν τον θάνατο και θα γίνονταν Θεοί …Μετρημένοι στα “δάχτυλα” του ενός χεριού ήταν οι μυθικοί ήρωες, οι οποίοι είχαν περάσει το “κατώφλι” τού θανάτου και επέστρεψαν από τον Κάτω Κόσμο …Ο Διόνυσος, ο Ηρακλής, ο Ορφέας ή ο Οδυσσέας …Ήρωες, οι οποίοι διακρίνονταν για την υπερφυσική τους ευφυΐα …Μοναχικοί ήρωες, οι οποίοι ταλαιπωρήθηκαν απίστευτα στις ζωές τους. Όλα αυτά τα μυστήρια στον χώρο τού πνεύματος είχαν και τους αντίστοιχους “συμβολισμούς” τους στον κόσμο των ζωντανών. Τα ιερά και οι ναοί, όπου εκτελούνταν τα “μυστήρια” αυτά, έπρεπε να λειτουργούν “υποστηρικτικά” για το λατρευτικό “πλαίσιο” που ακολουθούνταν.

Όταν κάτι έχει αναφορές στον Κάτω Κόσμο, δεν μπορεί να φωτεινό και υπέργειο. Αναγκαστικά οι μυστικιστικές τελετές αυτού του είδους θα γίνονταν σε “ημιυπόγειους” ιερούς χώρους, οι οποίοι “χάνονταν” στη γη και οι οποίοι φυλάσσονταν από Γυναίκες. Αναγκαστικά ήταν πρωταγωνίστριες οι Γυναίκες, εφόσον αυτές “χρεώνονταν” όχι μόνον το αμάρτημα, αλλά και την ασφάλεια του “εκλεκτού”. Αυτές θα γεννούσαν και άρα και θα προστάτευαν τον “εκλεκτό” μέχρι αυτός να γίνει ικανός να προστατεύει ο ίδιος τον εαυτό του. Όπου δηλαδή βλέπουμε να υπάρχει “φύλακας” γυναίκα και “δρόμος” προς τη γη, να ξέρουμε πως είναι “πύλη” από και προς τον Κάτω Κόσμο. Ένας συμβολισμός, τον οποίο έκαναν πάντα οι αρχαίοι όταν έπρεπε να χτίσουν ιερά για τους “χθόνιους” θεούς …Για τους θεούς, οι οποίοι βρίσκονταν “μέσα” στη γη …Για τους θεούς τού Κάτω Κόσμου.

Η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον γενικό κανόνα ήταν το Ερέχθειο στην Ακρόπολη της Αθήνας. Ήταν εξαίρεση, γιατί εκεί βρισκόταν το αδύνατο σημείο τού Κάτω Κόσμου. Ήταν εξαίρεση, γιατί τον είχαν τοποθετήσει στο πλησιέστερο στον “ουρανό” σημείο. Όμως, η εξαίρεση αφορούσε μόνον την “τοπογραφία” του ναού και όχι τη λειτουργία του μυστηρίου. Οι Γυναίκες ήταν και πάλι εκεί και πρωταγωνιστούσαν. Δεν είναι μόνον οι Καρυάτιδες, οι οποίες δεσπόζουν στον ιερό βράχο που “ξύνει” τον Ουρανό …Εκεί δεσπόζει και ο Παρθενώνας τής Υπέρτατης Θεάς της Παρθενίας.

Γιατί το Ερέχθειο ήταν εξαίρεση; …Γιατί εκεί ήταν που “άνοιξε” ο Κάτω Κόσμος για μία και μοναδική φορά. Αυτός ο ναός αντιπροσώπευε την πρόωρη “Ανάσταση” της ανθρωπότητας …Την πρώτη, η οποία αφορούσε κοινούς θνητούς και τους επέτρεψε να “δούνε” τον Άνω Κόσμο. Στην Ακρόπολη της Αθήνας βρίσκεται το ανώτατο παγκοσμίως “άνοιγμα” του Κάτω Κόσμου …Το “ταβάνι” και πιο λεπτό “σημείο” του Κάτω Κόσμου …Το μόνο “πέρασμα”, το οποίο έχει “ανοίξει” ποτέ, για να “δει” ο άνθρωπος της πατριαρχίας τον Άνω Κόσμο …Το πιο ψηλό σημείο στην Αθήνα. Αθήνα = Άδης = Καλή γη = 21. Εκεί βρίσκεται το πιο αδύναμο σημείο τής Πατριαρχίας στον κόσμο …Η μόνη “σχισμή” που μπορεί κάποιος θνητός να “βγει” απ’ αυτόν.

Το παγκόσμιο πατριαρχικό σύστημα, δηλαδή, γνωρίζει εδώ και αιώνες ότι μόνον οι Έλληνες – απ’ όπου κι αν κατάγονται – το απειλούν και αυτό μπορούν να το κάνουν μόνον από την Αθήνα. Μόνον στην Αθήνα έχει πρόβλημα “στεγανότητας” ο Κάτω Κόσμος. Όμως, η Αθήνα δεν έγινε η “κορωνίδα” των πόλεων της πατριαρχίας ως δια μαγείας. Η Αθήνα ξεκίνησε από τον Κάτω Κόσμο και “ανέβηκε” με πολύ δουλειά στο “ταβάνι” του με ελπίδες διάνοιξης …Δεν ξεκίνησε ως η πόλη της Δημοκρατίας …Ξεκίνησε όπως όλες οι πόλεις της πατριαρχίας …Ξεκίνησε από την ευφυΐα του άνδρα …Από την ευφυΐα του “όφι”, που ήρθε σε συνεννόηση με την ισχυρή γυναίκα αυτού του κόσμου.

Η Αθήνα “θεμελιώθηκε” από βασιλιά …”Θεμελιώθηκε” από “φιδόμορφο” άνθρωπο, όπως όλες οι πατριαρχικές κοινωνίες. Απλά, επειδή οι Έλληνες έχουν λάβει περισσότερες γνώσεις από τους υπόλοιπους, γνωρίζουν και το όνομα αυτού του άνδρα. Ο άνδρας αυτός για την Αθήνα ήταν ο Κέκροπας …Κεκρόπιο είναι το απόλυτο ιερό της Αθήνας …Κεκροπία ήταν το πρώτο της όνομα …Αθήνα και Κεκροπία, δηλαδή, είναι οι δύο όψεις τού ιδίου νομίσματος. Περιγράφουν το ίδιο πράγμα από διαφορετική πλευρά …Η ίδια “είσοδος”, που είναι “έξοδος”, ανάλογα με τη φορά που κάποιος βλέπει τα πράγματα σε σχέση με τον Κάτω Κόσμο. Αν αυτήν την πόλη την βλέπεις από τον “Άνω Κόσμο”, τότε είναι η Αθήνα με ιερό της, το Ερέχθειο. Αν την βλέπεις από τον Κάτω Κόσμο, είναι η Κεκροπία με ιερό της, το Κεκρόπιο.

Ο “Οικουρός Όφις” για την Αθήνα ήταν ο Πολιούχος και ιδρυτής Θεός της. Το Ερέχθειο ήταν η κατοικία του Όφι και εκεί άφηναν οι αρχαίοι Αθηναίοι τις προσφορές τους. Ήταν τόσο μεγάλη η λατρεία των Αθηναίων για τον Όφι, που δεν τον εγκατέλειπαν ποτέ. Ακόμα και στον μεγαλύτερο κίνδυνο δεν εγκατέλειπαν την πόλη τους, για να μην εγκαταλείψουν τον Όφι. Στην μία φορά που οι Αθηναίοι εγκατέλειψαν την πόλη στα χέρια των εχθρών τους – που ήταν οι Πέρσες -,  για να πειστούν να το κάνουν, έπρεπε ο Θεμιστοκλής και οι ιερείς να τους πούνε ψέματα ότι έφυγε ο Όφις από την Ακρόπολη. Σε αυτήν την Κεκροπία βλέπουμε την “κορυφή” του Κάτω Κόσμου …Βλέπουμε το Κεκρόπιό της.

Κεκρόπιο = Κάτω Κόσμος = 43. Εκεί βλέπουμε γυναικείες μορφές να φυλάσσουν τον “ΟΦΙ” …Αυτές, τις οποίες ονομάζουμε Καρυάτιδες, αλλά δεν είναι τέτοιες. Νεότερος όρος είναι αυτός, τον οποίον δεν τον χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι. Είναι γυναίκες …Είναι άγριες Μαινάδες, οι οποίες προστατεύουν την είσοδο …Είναι άγριες γυναίκες, οι οποίες με τη βοήθεια ορκισμένων ανδρών προστατεύουν τον τάφο …Είναι παρθένες κόρες …Παρθένες κόρες, οι οποίες περιμένουν τον χρόνο να περάσει, προστατεύοντας τον άνδρα-όφι, ώστε, όταν αυτός αναστηθεί, να τις γονιμοποιήσει με το ιερό του “σπέρμα”.

Ήταν απαραιτήτως παρθένες, για να είναι πιστές σ’ αυτόν που προστάτευαν …Για να είναι αυτός ο μοναδικός τους εραστής, που θα τις γονιμοποιούσε. Άνδρας = Άρσεν = Έχιδνα = Όφις = 27. Αυτός ο όφις θα ζει στη Φιδοφωλιά = Κεκρόπιο = Κατάρα του Θεού = Κάτω Κόσμος = 43. Αυτόν φυλάει η Κόρη = Αμαζόνα = Μαρία = Γάμος = 22. Αυτές οι σκληρές γυναίκες στον ελληνικό κόσμο παίζουν τον ρόλο τού φύλακα της Πύλης, τον οποίο στον χριστιανισμό έχει ο Πέτρος. Πέτρος = Μαινάδες = 36

Αυτό βλέπουμε στην “κορωνίδα” των ανθρώπινων πόλεων, που είναι η Αθήνα. Αυτό μας λέει ο μύθος τού Κέκροπα …Ο Κέκροπας, ο οποίος θα γεννηθεί “άκαιρα”, για να τον δει ο κόσμος και θα ξαναχαθεί μέσα στη γη μέχρι να ξαναγεννηθεί ο ίδιος ως “Εριχθόνιος” …Ο άνδρας πατέρας των Αθηναίων, οι οποίοι λατρεύουν τη μητέρα τους και απ’ αυτόν περιμένουν μόνον το “σπέρμα” του …Ο άνδρας, που θα γονιμοποιεί τη μητέρα τους μέχρι να γεννηθεί ο γιος, που θα κάνει το μεγάλο “άλμα”.

Αυτό είναι το Μέγα Σχέδιο τού Θεού …Να γεννηθεί ο θεός άνθρωπος. Για να γεννηθεί, όμως, πρέπει να γίνει σύλληψη. Από τη στιγμή που το σπέρμα θα μπει στη μήτρα, δεν μπορεί να βγει πριν ολοκληρωθούν οι μήνες κύησης. Πρέπει αυτό να μπει στον Κάτω Κόσμο. Δεν μπορεί το σπέρμα, επειδή “ασφυκτιά”, να το αφήνει ο Θεός να μπαίνει και να βγαίνει στη μήτρα όποτε το βολεύει. Δεν μπορεί, κάθε φορά που “γκρινιάζει” για το σκοτάδι, να το βγάζει έξω στο φως. Από τη στιγμή που πάρθηκε η απόφαση της σύλληψης, θα ολοκληρωθεί το Σχέδιο με κάθε κόστος …Εννέα μήνες …Ούτε μία ημέρα λιγότερη ούτε μία ημέρα περισσότερη. Το σπέρμα γι’ αυτούς τους εννέα μήνες θα είναι για τον έξω κόσμο “νεκρό” και “θαμμένο”.

Όπως είπαμε, για παράδειγμα, ότι ο άνδρας περιγράφεται με το σχήμα τού γεννητικού του οργάνου έτσι και ο Κάτω Κόσμος περιγράφεται με το σχήμα των γεννητικών οργάνων της γυναίκας. Τα γεννητικά όργανα της γυναίκας είναι εσωτερικά, σκοτεινά και απολύτως απαραβίαστα για το σπέρμα. Τα όργανα αυτά θα ανοίξουν μόνον για τη γέννηση, εκτός αν προηγηθεί κάποια “αποβολή”. Όφις = Άνδρας = Άρσεν = Πέος = 27 …Θήλυ = Ζωή = Νύμφη = Φύλακας = Βαβυλών = 19 …Σπέρμα = Βρέφος = Μάρτυρας = Άμπελος = 33 …Μήτρα = Ναός = Δομή = Βαβυλώνα = Τάφος = 20. Ο όφις, δηλαδή, τοποθέτησε στη μήτρα τής γυναίκας το σπέρμα και το ζεύγος απλά περιμένει τη γέννηση του παιδιού του. Οι αριθμοί, δηλαδή, περιγράφουν μια πλήρη ερωτική πράξη, η οποία έγινε μεταξύ τού ανδρός και της γυναικός, όταν κάπου στη Βαβυλώνα μεθοδεύτηκε το αμάρτημα.

Αυτό είναι το μυστήριο του Διονύσου, που γεννιέται δύο φορές και είναι ο θεός του Οίνου και της Αμπέλου …Ο μύθος του Ζαγρέα, ο οποίος είναι ο γιος της θεάς τού Κάτω Κόσμου και του Δία μεταμορφωμένου σε όφι …Ο μύθος του Ζαγρέα, τον οποίο τον κατασπάραξαν ζωντανό οι γίγαντες και έσωσε την καρδιά του η Αθηνά, για να γεννηθεί ως Διόνυσος. Αυτό προστατεύουν οι Μαινάδες. Αυτό προστατεύει η πιο ισχυρή απ’ όλες τις Μαινάδες, η Θεά Αθηνά. Αυτό προστατεύουν οι ιέρειες της Παρθένου Αθηνάς …Προστατεύουν τον Κέκροπα, για να γεννηθεί ο Εριχθόνιος …Προστατεύουν τον άνδρα, για να γεννηθεί ο γιος. Ο ένας είναι γιος του άλλου και μέσα από αλλεπάλληλες “γεννήσεις” και θανάτους θα γιγαντωθούν, για να φτάσουν στην τελική “ανάσταση”. Μέχρι τότε, όμως, την γυναικεία επιλογή τής πατριαρχίας την “φυλάγουν” οι λέαινες …Την “φυλάγουν” οι γυναίκες …Την προστατεύουν με το πάθος και την αυταπάρνηση που φυλάγουν οι έγκυες γυναίκες την κοιλιά τους …Την κοιλιά με το πολύτιμο “φορτίο” της. Ζαγρέας = 33 = Σπέρμα …Ζαγρεύς = 34 = Έλληνες.

Τι ήταν όμως ο Κέκροπας; Τι ήταν αυτός ο μυστηριώδης φιδόμορφος θεός των Αθηνών; …Ο Αδάμ και ο όφις μαζί …Ο Κέκροπας και ο Εριχθόνιος μαζί …Είναι ίδιοι και διαφορετικοί ταυτόχρονα …Ο ίδιος άνδρας, που, ως σύζυγος, παρέσυρε τη γυναίκα του εις βάρος τού γιου του και ο ίδιος άνδρας ως γιος, που παρέσυρε τη μάνα του εις βάρος τού πατέρα του …Αυτός, ο οποίος “έπεισε” την πανίσχυρη γυναίκα να υποπέσει στο αμάρτημα εις βάρος τού συζύγου της …Ο ίδιος, ο οποίος “έπεισε” την πανίσχυρη γυναίκα να “φυλάει” τον Κάτω Κόσμο εις βάρος τού γιου της …Ο άνδρας, δηλαδή, ο οποίος έπεισε τη γυναίκα να μπούμε στην Πατριαρχία και την έχει βάλει να την προστατεύει με τις θηριώδεις δυνάμεις της.

Πώς γεννιέται ο “φιδόμορφος ” αυτός θεός στην ελληνική μυθολογία; …Η γυναίκα Αθηνά τής Σοφίας παίρνει σπέρμα από τον άνδρα Ήφαιστο της Ευφυίας, αλλά αυτό το οποίο “παράγουν” δεν μπορεί να επιβιώσει. Δεν έχει τις δυνατότητες να επιβιώσει. Άρα; …Άρα, το “πετάει” στη γη …Το παίρνει η Γαία να το φιλοξενήσει, μέχρι να το “ξαναγεννήσει”. Πεθαίνει δηλαδή το ανώριμο “έμβρυο”, μέχρι να γεννηθεί “βρέφος” από άλλη “μήτρα”, η οποία όμως δεν ήταν εκείνη που έκανε τη “σύλληψη” …Το παίρνει από την Αθηνά, για να το ξαναπαραδώσει στην Αθηνά. Η τέλεια μήτρα τής Αθηνάς γεννά το τέλειο βρέφος, αλλά το παραδίδει στην τεράστια γη με την τεράστια μήτρα, για να το κάνει επίσης τεράστιο.

Γεννάει δηλαδή τον τέλειο άνδρα η “μικρόσωμη” Αθηνά, αλλά, επειδή αυτό το οποίο γεννάει δεν μπορεί να ζήσει, παραμένει “παρθένα”, για να το ξαναγεννήσει μέχρι να υπάρξουν οι συνθήκες να επιζήσει. Η τέλεια αλλά “μικρούλα” Αθηνά “γεννάει” τον Δία και όταν αυτός γίνεται γίγαντας ξαναγεννιέται η ίδια από το Κεφάλι του – τέλεια, όπως ήταν -,  εφόσον προϋπήρχε. Γεννάει αυτό, το οποίο μόνον η ανθρώπινη ευφυΐα με μέσον την τεχνολογία μπορεί να του εξασφαλίσει την επιβίωση …Αυτό, το οποίο γεννιέται από τον θεό της τεχνολογίας, τον Ήφαιστο. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Ήφαιστος είναι η προϋπόθεση για ν’ ανοίξει το κεφάλι τού Δία.

…Ο άνδρας σχεδίασε, αλλά η γυναίκα εκτέλεσε …Η γυναίκα πήρε τις αποφάσεις, γιατί μόνον αυτή είχε τη δύναμη, την επιμονή και τη διάθεση να στηρίξει ένα τόσο δύσκολο και μεγάλο Σχέδιο …Η γυναίκα είχε τη δύναμη και τη διάθεση να “αυτοκτονήσει” για το καλό των παιδιών της …Η γυναίκα αποφάσισε να καθηλώσει την ανθρωπότητα στο θυσιαστήριο τού Κάτω Κόσμου. Στην απόφασή της επέμεινε ακόμα και μετά την εμφάνιση της αρχαίας Αθήνας και της Δημοκρατίας …Η γυναίκα στήριξε τον χριστιανισμό, γνωρίζοντας πως είναι “πισωγύρισμα” για την ανθρωπότητα …Η σκληρή γυναίκα στήριξε με το απόλυτο πάθος τον ιουδαιοχριστιανισμό – ο οποίος στην πραγματικότητα την μείωνε – μόνο και μόνο για να υπάρξει εξέλιξη. Θυσιάστηκε η γυναίκα για τα μελλοντικά οφέλη των παιδιών της. Δεν θεώρησε πως ήταν έτοιμη η ανθρωπότητα να ζήσει μόνον με αυτό το εφόδιο. Δεν θεώρησε πως η φιλοσοφία θα αρκούσε ως βασικό εφόδιο για την ευτυχία των παιδιών της.

Η γυναίκα έκρινε ότι τα παιδιά της είχαν να ικανοποιήσουν μεγάλες υλικές ανάγκες για την ιδανική διαβίωσή τους και αυτό δεν το εξασφάλιζε η φιλοσοφία. Η παραγωγή τής Αρχαίας Αθήνας ήταν καλή για “καύσιμο” της μηχανής τής πατριαρχίας, αλλά όχι για το τελικό εφόδιο τής ανθρώπινης κοινωνίας. Αυτό, το οποίο τής εξασφάλιζε την πνευματική τελειότητα, δεν της εξασφάλιζε την υλική τελειότητα στην καθημερινότητά της …Δεν είχε η ανθρωπότητα την ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ να ζήσει τέλεια. Ενώ είχε την τέλεια ανθρώπινη φιλοσοφία, δεν είχε το κεφάλαιο εκείνο, το οποίο θα έδινε απασχόληση στην ανθρωπότητα και θα την απέμπλεκε από την απασχόληση στις γεωργικές εργασίες. Αναγκαστικά λοιπόν θα έπρεπε η ανθρωπότητα να πάει ένα “βήμα” πίσω, μέχρι να συγκεντρώσει αυτό το οποίο της έλλειπε …Να συγκεντρώσει το μέσον που θα την έσωζε …Τεχνολογία = Σωτηρία = 41

Γι’ αυτόν τον λόγο στους εορτασμούς των αρχαίων για την ανακάλυψη της φωτιάς λάτρευαν τον Ήφαιστο και περίμεναν επί εννιά μέρες τον θρίαμβό του …Περίμεναν εννιά μέρες για τον θρίαμβο τού Θεού της τεχνολογίας. Οι συντεχνίες των μεταλλουργών πήγαιναν και έπαιρναν νέο φως από το ιερό της Δήλου. Επί εννιά μέρες έσβηναν όλες τις φωτιές τους και έστελναν στη Δήλο ένα πλοίο να φέρει το νέο φως. Κατά την περίοδο της αναμονής οι κάτοικοι επικαλούνταν τους χθόνιους θεούς έως ότου έφτανε το πλοίο και ο Ήφαιστος θριάμβευε. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; …Ότι ο τέλειος άνθρωπος θα γεννηθεί από τη γυναικεία Σοφία τής Αθηνάς, αλλά σε συνθήκες που η τεχνογνωσία του ανθρώπινου είδους – η οποία θα παραχθεί από τον άνδρα Ήφαιστο – θα κάνει εφικτές τις τέλειες συνθήκες διαβίωσης για το σύνολο του ανθρώπινου είδους.

Αυτή ήταν η ανεπιτυχής προσπάθεια του Ήφαιστου να γονιμοποιήσει την παρθένο Αθηνά. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Παρθενώνας δεσπόζει στην Ακρόπολη της Αθήνας. Η παρθένος Αθηνά βρίσκεται μόνιμα δίπλα στο Ερέχθειο. Όταν ο Όφις είναι ανώριμος, τον προστατεύει από τις απειλές. Όταν είναι ώριμος, είναι η πρώτη που θα επιχειρήσει να ζευγαρώσει μαζί του. Κανένας δεν μπορεί να χωρίσει την Αθηνά από τον Όφι. Κανένας δεν μπορεί να χωρίσει την Αθήνα από τον φιδόμορφο Εριχθόνιο. Σε αυτήν την σχέση αναφερόταν ο Δημοσθένης, όταν έλεγε πως η θεά Αθηνά κάνει παρέα με: “τοις χαλεπωτάτοις θηρίοις, γλαυκί και δράκοντι και Δήμω…”  (τα χειρότερα θεριά, την κουκουβάγια, το φίδι,  και τους Αθηναίους Πολίτες).

Μιλώντας για την “παρθενία” τής Αθηνάς, η οποία είχε προηγούμενη σεξουαλικής φύσεως “εμπειρία”, χρήσιμο είναι πούμε μερικά πράγματα περί “παρθενίας”, για την αποφυγή παρερμηνειών. Η έννοια της “παρθενίας” ήταν πάντα πολύ σημαντική για την εξουσία τής πατριαρχίας και ένα χρήσιμο “εργαλείο” για τη σταθερότητα της κοινωνικής της δομής. Η πατριαρχία, προκειμένου να ελέγχει τα πάντα, έκανε επεμβάσεις στα πάντα. Συνήθως έκανε το “μαύρο” “άσπρο” και κυνηγούσε τους ανθρώπους που η ίδια “μπέρδευε”. Ανάμεσα σ’ αυτά που την βόλευαν να επέμβει, προκειμένου να ελέγχει τους ανθρώπους, ήταν και το σεξ. Είχε συμφέρον το σύστημα εξουσίας να παρακολουθεί τις ζωές των ανθρώπων και το σεξ ήταν ένα πολύ καλό άλλοθι, για να μπορεί να επεμβαίνει …Ένα άλλοθι να μπορεί να τρομοκρατεί τους ανθρώπους και βέβαια να τους τιμωρεί.

Γιατί μιλάμε για άλλοθι; …Γιατί η έννοια της “παρθενίας”, η οποία προκύπτει από τις ιερές Γραφές, σχετίζεται αποκλειστικά με την τεκνοποίηση και όχι με την σεξουαλική πράξη.  Απλά, επειδή η φύση δεν γνωρίζει την αντισύλληψη, αυτό πολλές φορές συμπίπτει, αλλά δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση …Το ένα είναι προϋπόθεση για το άλλο, αλλά όχι το ίδιο …Είναι άλλο πράγμα η σεξουαλική πράξη και άλλο πράγμα η τεκνοποίηση. Η παρθενία είναι απολύτως σοβαρή υπόθεση, γιατί συνδέεται με την απολύτως ύψιστη λειτουργία τής τεκνοποίησης. Γι’ αυτόν τον λόγο τόσο η Αθηνά όσο και η Παναγία εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να βρίσκονται σε κατάσταση “παρθενίας”. Έτσι προκύπτει ο όρος “Αειπάρθενος”, ο οποίος αφορά καί τις δύο. Δεν υπάρχει αντίφαση σε αυτό το θέμα, όσο κι αν αυτό προκαλεί τον γέλωτα των δαρβινικών χαϊβανιών.

Δεν υπάρχει αντίφαση, όπως δεν υπάρχει αντίφαση και στις περιγραφές περί συμμετοχής των παρθένων μαινάδων σε διονυσιακά τελετουργικά όργια. Η απώλεια της παρθενίας δεν γίνεται εξαιτίας αυτού που μπαίνει μέσα στη γυναίκα …Η απώλεια της παρθενίας γίνεται εξαιτίας αυτού που βγαίνει μέσα από τη γυναίκα. Οι Γραφές δεν θα όριζαν ως “παρθενία” κάτι, το οποίο μπορεί μία γυναίκα να κάνει και μόνη της στον εαυτό της. Η Αθηνά και η Παναγία στο θεϊκό επίπεδο εξακολουθούν να είναι παρθένες, γιατί απλούστατα “απέβαλαν”. Δεν επέζησε αυτό που “γέννησαν”, ώστε να το δει ο κόσμος σε όλη του την τελειότητα. Δεν επέζησε αυτό που “γέννησαν”, ώστε να πάρουν τον μόνιμο ρόλο της μητέρας και άρα να απολέσουν οριστικά την παρθενία τους.

Ως εκ τούτου, παραμένουν παρθένες, περιμένοντας να τους δοθεί εκ νέου η ευκαιρία να γεννήσουν αυτό που έχουν ξαναγεννήσει, αλλά δεν επέζησε. Παραμένουν άγριες Μαινάδες, οι οποίες είναι έτοιμες ακόμα και να σκοτώσουν όποιον απειλήσει το “σπέρμα” που θα τις γονιμοποιήσει. Από εκεί και πέρα είναι θέμα γνώσης των Γραφών και της ανθρώπινης ιστορίας, που περιγράφουν την πορεία του ανθρώπου. Η Αθηνά έφτασε στο υπέρτατο σημείο της “γονιμότητάς” της όταν για πρώτη φορά “ωρίμασε” και ο άνθρωπος …Όταν απέκτησε τη βασική φιλοσοφική γνώση και την αυτογνωσία του …Όταν κατάλαβε ποιος είναι ο ίδιος και πώς μπορεί να λειτουργήσει με έναν παραγωγικό και δίκαιο τρόπο η κοινωνία του.

Η θεά τής Σοφίας και της Γνώσης “ωρίμασε”, όταν ο δράκων ήταν έτοιμος να βγάλει “φτερά” και να πετάξει …Όταν ο όφις είχε λάβει τα χαρακτηριστικά του …Όταν ο άνδρας “Αδάμ” έφτασε για πρώτη φορά στον “πήχη” που του έβαλε η γυναίκα “Εύα”, η οποία αναζητούσε την εξοντωτική γνώση. Αυτό έγινε στην εποχή του Περικλή και της Δημοκρατίας. Το σύνολο της ανθρωπότητας εκείνη την εποχή – εξαιτίας της Αθήνας – έφτασε σε ένα σημείο πρώιμης ωριμότητας. Αυτόν τον καρπό τής γνώσης των Ελλήνων τον “ενσάρκωσε” ο απόλυτος βασιλιάς των Ελλήνων, ο Αλέξανδρος …Ο πρώτος, όχι μόνον σε ισχύ, αλλά και ο πρώτος που είδε ως “άνθρωπος” το φως τού Άνω Κόσμου …Ο πρώτος θνητός, ο οποίος θα πετούσε με τα ελληνικά “φτερά” κοντά στον Ήλιο τού Άνω Κόσμου.

Αυτός ήταν ο πρώτος Ερεχθέας, που είδε η ανθρωπότητα μετά τη διάπραξη του προπατορικού αμαρτήματος …Ο Υιός της Γυναίκας, που μπορούσε να πετάξει από τον Άδη της Αθήνας στον Άνω Κόσμο του Θεού …Ο φτερωτός όφις …Ο Μέγας δράκων …Αυτός, ο οποίος μπορούσε να πατήσει τους εχθρούς του στο κεφάλι. Ο Ερεχθέας είναι ο Μεσσίας. Ο ανέτοιμος Μεσσίας, όμως, δεν μπορεί να επιβιώσει. Ως εκ τούτου πεθαίνει, χωρίς να ολοκληρώσει αυτό το οποίο έχει ως αποστολή. Μας δείχνει “στιγμιαία” τον Άνω Κόσμο, αλλά πεθαίνει. Ανοίγει – εξαιτίας του – μια “χαραμάδα”, μέσα από την οποία η ανθρωπότητα βλέπει το μέλλον που της έχει υποσχεθεί ο Θεός.

Όμως, αυτό είναι στιγμιαίο, γιατί οι καιροί δεν είναι “ώριμοι” και ο Μεσσίας πεθαίνει. Επειδή είναι αθάνατος, “μπαίνει” στη γη μέχρι να ξαναγεννηθεί. Ο Κόσμος, δηλαδή, τότε είδε τον Αλέξανδρο ως Μεσσία του ελληνικού Κόσμου και αυτός πέθανε και έγινε ο Κέκροπας του ελληνιστικού Κόσμου …Έγινε ο ιδρυτής ενός νέου μικτού κόσμου, ο οποίος θα ήθελε αιώνες για να φτάσει το ελληνικό επίπεδο και άρα να ξαναγεννήσει τον Ερεχθέα, προκειμένου να διεκδικήσει εκ νέου τον Άνω Κόσμο.Ερεχθέας = Άνω Κόσμος = Δράκων Μέγας = Αλέξανδρος = Μεσσίας = 45 = Ήφαιστος.

Αυτός ο φιλόδοξος Αλέξανδρος πήγε να προσφέρει στην ανθρωπότητα την αθηναϊκή Δημοκρατία, αλλά η κατάσταση δεν το επέτρεψε. Αυτός ο ανώριμος Μεσσίας πήγε να γονιμοποιήσει την Αθήνα και όπως ήταν φυσικό δεν απέδωσε τίποτε αυτή η γονιμοποίηση, η οποία, όταν κάποτε ολοκληρωθεί, θα σημάνει το γκρέμισμα του Κάτω Κόσμου. Εκείνος ήταν ένας “δεσμός”, ο οποίος εκείνη την ώρα δεν μπορούσε να “παράγει” τίποτε βιώσιμο και βέβαια θετικό για τον άνθρωπο. Ο βασιλιάς πήγε να γονιμοποιήσει τη Δημοκρατία και το άκαιρο του εγχειρήματος ήταν φυσικό να οδηγήσει στον θάνατο.

Από αυτόν τον θάνατο αρχίζουν τα “δύσκολα” και τα ανυπέρβλητα προβλήματα. Η κατάσταση για την ανθρωπότητα όχι μόνον δεν βελτιώνεται, αλλά επιδεινώνεται. Ο Κάτω Κόσμος όχι μόνον δεν εξασθενεί, αλλά αντίθετα ισχυροποιείται. Τα τοιχώματά του όχι μόνον δεν αδυνατίζουν, αλλά θωρακίζονται με επιπλέον γνώση, που απλά δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί ο άνθρωπος για δικό του λογαριασμό. Ο ανέτοιμος Μεσσίας, δηλαδή, όχι μόνον δεν δίνει κέρδος, αλλά προκαλεί ζημιά, γιατί δημιουργεί συνθήκες χειρότερες από εκείνες που τον “γέννησαν”. Οι Έλληνες, οι οποίοι στην Αθήνα άγγιξαν την “κορυφή” του κόσμου, πήγαν ένα βήμα πίσω και καθηλώθηκαν ξανά σε βασιλικές δομές. Ακολούθησαν τον γιο της τρομερής Μακεδόνισσας φιδολάτρισσας Μαινάδας και παγιδεύτηκαν.

Ο Ερεχθέας = Αλέξανδρος = 45 της μικρής Ελλάδας πέθανε και νεκρός έγινε ο Κέκροπας του νέου και τεράστιου ελληνιστικού Κόσμου. Κόσμος, όμως, ο οποίος έχει Κέκροπα, “ξαναγεννά” Ερεχθέα. Όπως και έγινε …Ξαναγεννιέται ανέτοιμος Μεσσίας και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα …Γεννιέται ο Ερεχθεύς αυτήν τη φορά, που είναι ακόμα πιο απρόσιτος στον ρόλο του, γιατί ο Κάτω Κόσμος είναι ακόμα πιο “σκοτεινός”. Ερεχθεύς = Χριστός = 46. Τα πράγματα, εξαιτίας του, έγιναν ακόμα χειρότερα. Αν ο Αλέξανδρος πήγε τους Έλληνες με τα ελληνιστικά βασίλεια “πίσω” ένα “βήμα”, ο Χριστός τους γκρέμισε χίλια χρόνια πίσω, αφού τους πήγε με τον ιουδαϊκό χριστιανισμό στα χρόνια της Βαβυλώνας. Οι Έλληνες εκείνης της εποχής δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να “ζουν” σε έναν κόσμο, ο οποίος δεν τους “άντεχε”. Έπρεπε να ακολουθήσουν τον Στρατηγό τους στον “θάνατο”.

Στην πραγματικότητα οι Έλληνες είναι ο λαός, που έζησε τη ζωή του Ίκαρου …Ο ίδιος ο θνητός Ίκαρος. Ίκαρος = Έλληνες = 34. Αυτοί είδαν, πίστεψαν και ακολούθησαν τις δύο μορφές τού ανώριμου Μεσσία …Του ανώριμου θνητού Μεσσία. Τους πήρε ο Αλέξανδρος στην πλάτη του και “πέταξαν” προς στιγμήν τόσο ψηλά, που νόμισαν ότι θα γίνουν θεοί. Πλησίασαν όσο κανείς άλλος λαός τον Ήλιο.Ήλιος = Βρέφος = 33.Πέταξαν ψηλά στον Ουρανό και τσακίστηκαν στη Γη όταν πέθαναν οι Μεσσίες και άρα έχασαν τα “φτερά” τους. Δυστυχώς αυτή είναι η μοίρα των πρωτοπόρων και των τολμηρών. Αυτός, ο οποίος “τσακίζεται” πιο πολύ απ’ όλους – έστω και δοξασμένα – είναι αυτός ο οποίος επιχειρεί να πετάξει πολύ ψηλά. Αυτός, ο οποίος σέρνεται στο έδαφος, δεν τσακίζεται ποτέ.

Οι Έλληνες, θέλοντας να “πετάξουν”, ρίσκαραν τα πάντα. Απόλαυσαν μοναδικά συναισθήματα και παγκόσμια δόξα, αλλά πλήρωσαν τις αυτοκτονικές τους τάσεις με μοναδικές “πληγές” …Υπήρξαν οι μόνοι θνητοί, οι οποίοι ένιωσαν έστω και στιγμιαία θεοί και αναγκαστικά τιμωρήθηκαν ως “βλάσφημοι”, γιατί απλά δεν είχε έρθει η ώρα τής δόξας τους. Η μοίρα τους ήταν τραγική, αλλά ταυτόχρονα και προβλέψιμη …Τους είχε προφητευτεί άλλωστε …Τους είχε δοθεί η γνώση, έστω και κωδικοποιημένη. Θα ακολουθούσαν τον θεογέννητο Φαέθοντα, αλλά η μοίρα τους δεν θα ήταν διαφορετική από τη δική του. Θα είχαν τη μοίρα του θνητού γιου τού Απόλλωνα, ο οποίος παρακάλεσε στην κυριολεξία να πάρει αυτό, το οποίο γνώριζε ότι θα μπορούσε να τον σκοτώσει.

Αυτός ο φιλόδοξος θνητός ένιωσε την απόλυτη συγκίνηση να κυβερνήσει για μια στιγμή το “άρμα του ηλίου”, αλλά δεν ήταν θεός ο ίδιος, για να επιβιώσει από αυτήν την αυτοκτονική δοκιμασία.Φαέθων = Μοίρα = Όφις = Έχιδνα = Πύθων = Άνδρας = Άρσεν = 27. Τη χειρότερη εκδοχή της μοίρας αυτού του καταραμένου άνδρα την βίωσαν οι Έλληνες. “Έπεσαν” επίπεδο εξαιτίας τού Αλεξάνδρου και στη συνέχεια “γκρεμίστηκαν” στον Κάτω Κόσμο εξαιτίας του Χριστού. “Έπεσαν” στην άβυσσο εξαιτίας του Ερεχθέα και “πέθαναν” στον Κάτω Κόσμο εξαιτίας του ίδιου Ερεχθέα, ο οποίος εμφανίστηκε με άλλο πρόσωπο. “Έπεσαν” με πολλές πληγές – αλλά ζωντανοί -,  εξαιτίας τού Αλέξανδρου και στη συνέχεια σκοτώθηκαν και τάφηκαν στο Κεκρόπιο, εξαιτίας του Ιησού. Άβυσσος = Κεκροπία = 38  …Κάτω Κόσμος = Κεκρόπιο = 43.

Αμφίπολη ή Κεκροπία.

Γιατί έγιναν όλα αυτά; …Για το κέρδος τής προόδου του ανθρώπινου είδους. Ο Χριστός βύθισε τα “θεμέλια” του κόσμου στα όρια, γιατί από το “βάθος” των θεμελίων εξαρτάται το τελικό “ύψος” τού Οίκου τού Θεού και άρα και του Οίκου του ανθρώπου κληρονόμου Του. Από το εύρος των θεμελίων εξαρτάται το εύρος τού Οίκου τού Θεού και άρα και του Οίκου του ανθρώπου κληρονόμου Του. Όλα αυτά όμως έγιναν, έχοντας ενημερωθεί ο άμεσα ενδιαφερόμενος και άρα οι Έλληνες …Έχοντας ενημερωθεί με τον “κλειδωμένο” τρόπο, τον οποίο αναλύσαμε. (Ιωάν. 12.23-12.25) “ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου. αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις τη γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει. εάν δε αποθάνει, πολύν καρπόν φέρει.” (Ήλθε η ώρα διά νά δοξασθή ο Υιός τού ανθρώπου. Αλήθεια, αλήθεια σάς λέγω, εάν ο σπόρος τού σιταριού δέν πέση εις τήν γήν καί πεθάνη, μένει μόνος, εάν όμως πεθάνη, φέρει πολύν καρπόν.) …Μακεδόνας = Σίτος = Έλληνες = 34

Θυσιάστηκε ο ελληνισμός, για να πολλαπλασιαστεί ο καρπός από τη θυσία του. “Ενταφιάστηκε” για να παραχθεί πολύς καρπός. Ενημερώθηκε, χωρίς να καταλάβει τι άκουσε. Νόμισε ότι η θυσία αφορά τον Ιησού που το έλεγε και όχι τον ίδιο που Τον άκουγε. Την “πάτησε” ακριβώς τη στιγμή που νόμισε ότι τα κατάλαβε όλα. Δεν κατάλαβαν οι Έλληνες ότι η τύχη τους ήταν στα χέρια του Χριστού και Αυτός είχε αποφασίσει να τους “σπείρει” για το καλό όλου του κόσμου. Χριστός = Σπορεύς = Χθόνιος = 46. Πέρασαν σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια, για να ξανασηκώσει κεφάλι ο ελληνισμός. Πού όμως θα τον αναζητήσουμε; …Εκεί όπου είναι το δικό του μέρος στον Κάτω Κόσμο …Εκεί όπου προσπαθεί να θεραπεύει τις “πληγές” του μέχρι να ξαναδοκιμάσει αυτό, το οποίο είναι μέσα στη φύση του να επιχειρήσει, όσες φορές κι αν χρειαστεί …Εκεί όπου τον γκρέμισε ο Δίας …Εκεί όπου έπεσε ο Φαέθων …Στον Ηριδανό ποταμό …Στη γη των Ελλήνων …Στην Κεκροπία.

Τους Έλληνες, δηλαδή, τους αναζητάς εκεί όπου τάφηκε ο Ερεχθέας, ο οποίος μπορεί να γίνει Κέκροπας, για να ξαναγεννηθεί Ερεχθέας. Ψάχνεις να βρεις τον Ερεχθέα εκείνον, ο οποίος πέφτει σε αυτό το επίπεδο και άρα τον Έλληνα Ερεχθέα και όχι τον Ιουδαίο …Τον Αλέξανδρο αναζητάς, για να βρεις την Κεκροπία των Ελλήνων και όχι τον Ιησού. Ο Αλέξανδρος “πέφτει” στη γη στο επίπεδο της Κεκροπίας. Ο Ιησούς αντίθετα μπορεί να πάει σε απίστευτα “βάθη” μέσα στον Κάτω Κόσμο. Εκεί, όμως, δεν βρίσκονται οι Έλληνες. Δεν μπορούν να “επιβιώσουν” σε εκείνα τα “βάθη” τού σκότους και της θρησκοληψίας. Χάνουν ως νεκροί τα χαρακτηριστικά τους και σιγά-σιγά “αναδύονται” όσο βρίσκουν την παλιά τους ταυτότητα.

Άρα, όταν αναζητάς τον μελλοντικό Ερεχθέα, τον αναζητάς από τον “δρόμο” που “ακολούθησε” μετά τον θάνατό του ο Αλέξανδρος και όχι απ’ αυτόν που ακολούθησε ο Ιησούς. Τον μελλοντικό Ερεχθέα τον αναζητάς στους απογόνους τού Αλεξάνδρου και όχι του Ιησού, εφόσον Αυτός δεν έχει τέτοιους και δεν είχε νόημα να αφήσει. Ο Ιησούς είναι Ιουδαίος και ο Θεός μετά τον Ιησού στέρησε το δικαίωμα από τους Ιουδαίους να “γεννάνε”. Τους έδωσε την ευκαιρία με τον Ιησού και αυτοί την ευκαιρία αυτήν την “σταύρωσαν”. Κακώς δηλαδή περιμένουν σήμερα Μεσσία από τον λαό τους, εφόσον έχουν “στειρωθεί”.

Για να βρούμε λοιπόν πού “κατέληξε” ο Αλέξανδρος – ή “κομμάτι” του -,  που μπορεί να λειτουργήσει ως Κέκροπας, ακολουθούμε την πορεία του. Ο Αλέξανδρος, ως έκφραση όλων των Ελλήνων, ξεκινάει από την Αθήνα, για να “πετάξει” στον θρίαμβό του. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή είναι ο Ερεχθέας, που “γεννήθηκε” στην Κεκροπία …Ο Μέγας Δράκων των Ελλήνων. Ξεκινάει την “πτήση” του για την Ασία. Πού πήγε ο Αλέξανδρος; …Στη Βαβυλώνα. Εκεί όμως και πέθανε. Στο απόγειο της “πτήσης” του “γκρεμίστηκε” ο θνητός Θεός …Έπεσε και “τσακίστηκε”. Εκεί μπήκε στον τάφο …Πέθανε, για να “ξαναγεννηθεί”. Τάφος = Λάκκος = Ασία = Αρχή = Μήτρα = Βαβυλώνα = 20. Έγινε αυτό, το οποίο μας περιέγραψε ο Χριστός ότι πρέπει να γίνει. Ο Αλέξανδρος πέθανε και έγινε “σπέρμα” για τον εαυτό του. Πέθανε 33 ετών, όπως προβλεπόταν από τις γραφές. Σπέρμα = 33. Μπήκε στο φρέαρ της Αβύσσου.

Πέφτοντας όμως στη γη, “σπάει” σε δύο “κομμάτια”. Πέθανε, αλλά το “σπέρμα” του ζει μέσα στη Ρωξάνη. Το “αίμα” του, δηλαδή, υπάρχει σε δύο διαφορετικά κομμάτια, τα οποία βρίσκονται σε δύο διαφορετικά σημεία της Γης …Ένα, το “λείψανο” το δικό του σε έναν τάφο και ένα το “λείψανο” του γιου του σε άλλο τάφο. Το δικό του λείψανο το άρπαξε αμέσως η Ρώμη και το έκανε “εξουσία”. Η Ρώμη, όμως, δεν μπορεί να είναι η Κεκροπία …Δεν τους χωράει όλους τους Έλληνες, ώστε να λειτουργήσουν ως Κεκροπίδες, που θα φτάσουν εκ νέου στην τέλεια Δημοκρατία …Δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως γυναίκες Κεκροπίδες, που θα προστατεύσουν και θα μεγαλώσουν τον θεό με τα φτερά, που κάποτε θα “πετάξει” …Το φίδι, που θα αποκτήσει φτερά και θα γίνει δράκοντας. Δράκων Μέγας = Ερεχθέας = Αλέξανδρος = 45.

Η Ρώμη είναι η διαχειρίστρια της εξουσίας του νεκρού Δράκοντος, που αναγκαστικά υφίσταται στη Γη και η οποία τον καθιστά έστω και ατελή “αθάνατο” …Είναι η καρδιά τής παγκόσμιας εξουσίας, την οποία διαχειρίζεται ο εκάστοτε ζων διάδοχος. Δεν πολεμάει εναντίον κανενός, γιατί η ίδια ελέγχει τα πάντα. Εκεί ο νεκρός Δράκοντας είναι “ζωντανός”, γιατί “ζει” μέσα από τον διάδοχό του. Στη Ρώμη ο νεκρός Αλέξανδρος αποθεώθηκε και έγινε ο Δίας. Ο “αποτυχημένος” Μεσσίας έγινε Δίας και όχι Ερεχθέας και άρα μελλοντικός Μεσσίας. Ο Μέγας Δράκων έπεσε νεκρός στη Γη, αλλά το “ίχνος” του είναι αθάνατο. Ο νεκρός θεός-αυτοκράτορας γίνεται Δίας, αλλά ο εκάστοτε ζων αυτοκράτορας της Ρώμης – και διάδοχός του – “πετάει” ως αετός. Ο αετός τής Ρώμης, δηλαδή, είναι αυτό, το οποίο απέμεινε από τον Μέγα Δράκοντα στον ουρανό …Είναι ο κοινός θνητός, ο οποίος γίνεται αυτοκράτορας διάδοχος …Είναι η πιο ισχυρή δύναμη τού ουρανού, ερήμην βέβαια του Δράκοντος.

Άρα; …Άρα, η Κεκροπία μπορεί να υπάρξει μόνον εκεί, όπου το θνητό του μέρος σκοτώθηκε και δεν αποθεώθηκε. Την Κεκροπία την αναζητάς εκεί όπου υπάρχει θρήνος και θάνατος. Δεν την αναζητάς στη Ρώμη, όπου όλοι βολεύονται με εξουσία και μεγαλεία …Την αναζητάς εκεί όπου κάποιοι πονάνε και ζητάνε δικαίωση …Εκεί όπου ζητάνε λύση και είναι έτοιμοι να δοκιμάσουν τα πάντα για να τη βρουν …Την αναζητάς εκεί όπου πέθανε ο Ερεχθέας και “θάφτηκε” και περιμένει τον χρόνο του για να “ωριμάσει” …Εκεί όπου άφησε το σπέρμα του ο όφις και περιμένει αυτό να γίνει όμοιό του …και, όταν “ωριμάσει” και αποκτήσει “φτερά”, να ξαναδοκιμάσει την πτήση του προς τον Άνω Κόσμο …Εκεί όπου το προστατεύουν οι Γυναίκες με τα φίδια. Κέκροπας, δηλαδή, μπορεί να γίνει μόνον ο φυσικός γιος του …Ο επίσης Αλέξανδρος …Ο επίσης Έλληνας …Ο επίσης Μακεδόνας …Ο επίσης Ερεχθέας …Ο επίσης Αλέξανδρος με το ίδιο DNA. Άφησε πίσω του τον γιό του, για να “ξαναγεννηθεί” ο ίδιος.

Άρα, πού είναι ο γιος του; …Κάπου μέσα στην πολυεθνική παγκόσμια κοινωνία, όπου να είναι Έλληνας …Κάπου στην άπειρη γη του Πλανήτη, όπου να είναι Μακεδόνας. Αυτό γίνεται μόνον στη Μακεδονία της Ελλάδας. Πού όμως στη Μακεδονία; Οι δράκοντες, σύμφωνα με τους θρύλους, βρίσκονται κοντά στο χρυσάφι. Άρα ο Δράκων ο Μέγας πρέπει να είναι μέσα στο χρυσάφι για να μεγαλώσει. Άρα; …Άρα κοντά στα αρχαία χρυσωρυχεία της Μακεδονίας. Αυτός ο γιος δράκοντας είναι θαμμένος στην Αμφίπολη.

Τι μας λένε οι αριθμοί για την Αμφίπολη; Αμφίπολη = 38 = Κεκροπία = Άβυσσος = Κρημνός = Απόκρυφον = Σφραγίδα = Χρυσός. Εκεί βρίσκεται ο γιος τού Κέκροπα, ο οποίος θα γίνει με τη σειρά του Κέκροπας, για να ξαναγεννηθεί ο Εριχθόνιος …Ο αέναος κύκλος τού θανάτου και της γέννησης, μέχρι την τελική ολοκλήρωση του Σχεδίου …Ο Ερεχθέας, ο οποίος νεκρός θα μπει στη γη για να γίνει Κέκροπας, για να ξαναγεννηθεί Ερεχθέας …Ο Ερεχθέας, που όπου βρίσκεται υπάρχει “Πύλη” τού Κάτω Κόσμου. Θα αποδειχθεί μέγα λάθος που η Ρώμη “βολεύτηκε” με το να αρπάξει μόνον το λείψανο του Αλεξάνδρου.

Έπρεπε πάση θυσία να βρει το λείψανο του γιου του, για να εξαλείψει την πιθανότητα να δημιουργηθεί άλλη “πύλη” στον Κάτω Κόσμο πέρα από αυτήν που φυλάει ο Πέτρος στη Ρώμη. Κέρβερος = Ποιμένας = Ποντίφιξ = Ποίμνιο = 44. Αυτήν την “Πύλη” την υποτίμησε η Ρώμη και δεν την αναζήτησε όταν μπορούσε  – στους καιρούς κατά τους οποίους δεν έδινε λογαριασμό σε κανέναν. Δεν την αναζήτησε, ενώ γνώριζε εξ’ αρχής πού υπήρχε πύλη τού Κάτω Κόσμου στη Μακεδονία.

Η Ρώμη γνώριζε τα Ορφικά Μυστήρια και ήξερε ότι στα όρια τής Θράκης υπήρχε η Πύλη από την οποία ο Ορφέας μπήκε στον Κάτω Κόσμο, αναζητώντας την Ευρυδίκη. Ορφεύς = 33 = Βρέφος,όταν Ευρυδίκη = 38 = Αμφίπολη. Εκεί υπήρχε το ιερό τού Διόνυσου. Την ιδιομορφία τού χώρου τη γνώριζε ο Βασιλεύς της Βαβυλώνας Ξέρξης και, για να τιμήσει τους Θεούς τού Κάτω Κόσμου, έθαψε ζωντανούς στην Αμφίπολη εννιά νέους και εννιά νέες. Ήταν γνωστό δηλαδή στην ανώτατη εξουσία και στους μύστες το τι υπήρχε στην Αμφίπολη. Εκεί έπρεπε να ψάξει η Ρώμη για τον αδύναμο όφι, πριν αυτός μεταμορφωθεί σε πανίσχυρο δράκοντα …Να ψάξει τον αδύναμο άνδρα, πριν αυτός αρχίσει να “πετάει”. Δεν το έκανε, ενώ γνώριζε ότι ο Δράκων τής Μακεδονίας θα ήταν εκεί όπου ήταν ο χρυσός τής Μακεδονίας. Δεν το έκανε, επειδή δεν “ενοχλήθηκε” και νόμισε πως δεν υπάρχει πρόβλημα.

Παρανόησε τη φυσική λειτουργία και την εξέλαβε ως αδυναμία τού σχεδιασμού. Δεν κατάλαβε πως δεν ενοχλήθηκε, γιατί απλά ο “φτερωτός” Ερεχθέας έπρεπε να “ωριμάσει” και όχι επειδή είχε πεθάνει …Ότι ο Ερεχθέας θα ήταν επί αιώνες ακίνητος σαν νεκρός, χωρίς να είναι τέτοιος. Μέχρι να υπάρξει αυτή η “ωρίμανση”, ο Σωτήρας τού κόσμου θα παραμένει θαμμένος στη γη …Θα παραμένει ζωντανός-νεκρός μέσα στη γη …Θα είναι, όπως μας είπε ο Χριστός, ο κόκκος του σίτου που θα πρέπει να πέσει στη γη, για να φέρει πολύ καρπό …Θα είναι ο “όφις”, που θα ζει στη “φιδοφωλιά” του. Ο όφις ο αρχαίος = Υιός του Ανθρώπου = Σωτήρας του Κόσμου = 77. Αυτόν τον Όφι προστατεύουν οι γυναίκες με πρώτη και ισχυρότερη την Αθηνά …Αυτόν, που περιμένουν οι Μαινάδες, για να γονιμοποιηθούν.

Σε μια εποχή, όμως, που απαγορεύεται στους Έλληνες να λατρεύουν την Αθηνά, ποια είναι η Παρθένος που τους προστατεύει; Ποια είναι η πανίσχυρη θηλυκή μορφή, την οποία λατρεύουν και στην οποία υποτάσσονται απόλυτα οι πιο γενναίοι, οι πιο ανυπότακτοι και ταλαιπωρημένοι άνδρες στην ιστορία της ανθρωπότητας; …Η Μεγάλη Παναγιά …Η Πλατυτέρα των Ουρανών …Η Κυρία των Φιδιών …Αυτή, που στα χέρια Της φέρονται σαν αγαθά “κουτάβια” τα θηρία του Πλανήτη …Η μητέρα του Ερεχθέα. Ερεχθεύς = Χριστός = 46.

Αυτό έγινε και στο συμβολικό επίπεδο. Ο ναός τής Παρθένου Αθηνάς στα χρόνια του χριστιανισμού έγινε ναός της Παρθένου Παναγίας. Η Παναγία με αυτόν τον τρόπο στεκόταν προστάτιδα του Ερέχθειου και του όφεως. Η Παρθένος δεν έφυγε ούτε για μία στιγμή από τον ιερό βράχο της Αθήνας. Ο όφις δεν έχασε ούτε για μία στιγμή την προστασία της Παρθένου …Αυτή ήταν η Παναγία η Αθηνιώτισσα.

Ποιοι φοβούνται τους Έλληνες;

Καθ’ όλη τη διάρκεια των αιώνων του χριστιανισμού η Παναγία προστάτευε τους Έλληνες ως “βρεφοκρατούσα”. Προστάτευε στην αγκαλιά Της το Βρέφος = 33 μέχρι να αποκτήσει δυνατότητα να “πετάξει”. Δεν υπήρχε δύναμη, που να μπορούσε να τους απειλήσει, ακόμα και σε στιγμές που φαίνονταν απόλυτα αδύναμοι …Ακόμα και στις πιο “σκοτεινές” περιόδους τού Μεσαίωνα – όπου αρκούσε μια διαφορετική άποψη για να στείλει κάποιον στην πυρά – οι Έλληνες προστατεύονταν, άσχετα με το ποια ήταν η κυρίαρχη θρησκεία στον χώρο όπου κατοικούσαν. Όσες φορές δέχθηκαν επιθέσεις, πάντα η Μέγιστη των Στρατηγών φρόντιζε για την ασφάλειά τους και οι Έλληνες αυτό το αναγνώριζαν και το εκτιμούσαν. Γι’ αυτόν τον λόγο και από τον Θεό τον Ίδιο οι Έλληνες πιο πολύ την Παναγία αγάπησαν.

Σήμερα, όμως, βλέπουμε μια πρωτοφανή επίθεση εις βάρος των Ελλήνων. Στην εποχή τής άθεης και εκ του πονηρού πανθρησκευτικής Νέας Τάξης Πραγμάτων, οι Έλληνες δέχονται την πιο ισχυρή επίθεση που δέχθηκαν ποτέ. Μια παγκόσμια επίθεση, στην οποία μάλιστα πρωτοστατούν κάποιοι ευεργετηθέντες των Ελλήνων, όπως οι Γερμανοί για παράδειγμα. Προφανώς κάποιοι αντιλήφθηκαν τον κίνδυνο που οι Έλληνες αντιπροσωπεύουν και προσπάθησαν “προκαταβολικά” να τους τσακίσουν. Αναγκαστικά προκαταβολικά, γιατί, αν ισχυροποιηθούν, θα είναι αργά να τους αναχαιτίσεις. Αν “πετάξουν”, μαζί τους πέταξε και το “πουλάκι” τής ευκαιρίας. Ποιοι όμως είναι αυτοί που τους επιτίθενται και γιατί το κάνουν, ειδικά σήμερα; …Αυτοί είναι πολύ συγκεκριμένοι άνθρωποι. Ποιοι φοβούνται τον Υιό της Γυναίκας; …Οι Υιοί του όφεως.

Έχουμε δηλαδή σήμερα μια επανάληψη της μοναδικής σύγκρουσης, την οποία αναγνωρίζει και για την οποία έχει ενημερωθεί ολόκληρος ο Κάτω Κόσμος. Τον Υιό της Γυναίκας πάλι θα τον πολεμήσουν αυτοί που τον μισούν …Οι προαιώνιοι αντίπαλοί του …Αυτοί που τον φοβούνται …Αυτοί, οι οποίοι γνωρίζουν πως, αν δεν προλάβουν να τον εξοντώσουν όταν είναι αδύναμος, θα τους πατήσει στο “κεφάλι” όταν θα είναι έτοιμος να δράσει …Αυτοί, οι οποίοι κάποτε τον “δηλητηρίασαν”, δαγκώνοντάς τον στην “πτέρνα”, αλλά δεν είναι σίγουροι ότι θα έχουν ξανά μια τέτοια ευκαιρία …Αυτοί, οι οποίοι δεν φοβούνται μήπως πεθάνουν οι ίδιοι, αλλά φοβούνται μήπως δεν προλάβουν να σκοτώσουν τον ζωντανό εχθρό τους, που θα δώσει ζωή στους υπολοίπους.

Αυτοί πολεμάνε σήμερα τους Έλληνες …Αυτοί, οι οποίοι σήμερα βολεύονται από τον Κάτω Κόσμο και θέλουν να εξοντώσουν οποιονδήποτε απειλεί να τον ανοίξει. Θέλουν να σταματήσουν μια εξέλιξη, η οποία – δυστυχώς γι’ αυτούς – είναι δρομολογημένη “άνωθεν”. Αντιδρούν στους Έλληνες αυτοί, που δεν τους τρομάζει ο θάνατος και θέλουν να πάμε στον δέκατο μήνα της κύησης. Αντιδρούν αυτοί, που μισούν εκείνους, οι οποίοι είναι προγραμματισμένοι να κινηθούν μέσα στη “μήτρα” και να σπρώξουν για τη μεγάλη “γέννηση” του ανθρώπου. Ποιοι είναι αυτοί που πολεμάνε τη ζωή; …Οι επαγγελματίες “νεκροί” και μαζί τους κι εκείνοι που δεν κατάλαβαν ποτέ πως είναι “νεκροί” …Αυτοί, οι οποίοι βολεύονται από τον “θάνατο” και εκείνοι που δεν τον καταλαβαίνουν, γιατί δεν ήταν ποτέ “ζωντανοί” για ν’ αντιληφθούν τη διαφορά …Οι θεομπαίχτες και οι άπιστοι …Αυτοί, που σταύρωσαν τον Χριστό και εκείνοι που δεν πιστεύουν στον Θεό …Οι Εβραίοι και οι δαρβινιστές-αγνωστικιστές τού Προτεσταντισμού …Οι πονηροί και τα χαϊβάνια.

Πρώτοι λοιπόν – και συντονιστές όλων – είναι οι πονηροί, είναι οι Εβραίοι …Αυτοί, που, όπως μας διαβεβαίωσε ο Χριστός, είναι “νεκροί” και βολεύονται απ’ αυτό …Αυτοί, που, όπως μας αποκάλυψε ο Χριστός, είναι οι Υιοί τού Διαβόλου …Αυτοί, οι οποίοι είναι νεκροί ακόμα κι όταν μοιάζουν με ζωντανούς και πηγαίνουν να θάψουν τους νεκρούς τους …Αυτοί, οι οποίοι ακολουθούν τον νεκρό Μωυσή και νομίζουν ότι ολόκληρος ο Πλανήτης είναι η δική τους ιδιόκτητη Γη της Επαγγελίας …Οι “στείροι”, που βλέπουν ως θανάσιμη απειλή τα γεννήματα των άλλων λαών και άρα και την αλλαγή γενιάς για την ανθρωπότητα …Τα παιδιά του όφεως, που μισούν τους ζωντανούς …Τα γεννήματα της Έχιδνας, που ήθελαν να σκοτώσουν τον Χριστό. (Ματθ. 12.34.) “Γενεά εχιδνών, πώς είναι δυνατόν νά μιλήτε γιά καλά πράγματα, αφού είσθε πονηροί; Διότι τό στόμα μιλεί εκείνο από το οποίον είναι γεμάτη η καρδιά”.

Μαζί μ’ αυτούς και τα χαϊβάνια …Τα χαϊβάνια είναι αυτοί, οι οποίοι νομίζουν ότι βγήκαν μόνοι τους από τη θάλασσα και “σέρνονται” στη γη, γιατί αυτό λέει η θεωρία τής “εξέλιξης” του μεθύστακα Δαρβίνου …Τα χαϊβάνια, που νομίζουν ότι τους ανήκει δικαιωματικά η κορυφή τού κόσμου, επειδή έβαλαν ένα παξιμάδι σε μια βίδα, για να ενώσουν δύο λαμαρίνες. Το ποιος έβαλε σε μια “σειρά” τον κόσμο, για να μην τους “κοπανάει” με τις λαμαρίνες, δεν το εξετάζουν καθόλου. Το ποιος έδωσε στον κόσμο τη γνώση να παράγει, αλλά και την υπομονή να ανέχεται τις ανισότητες υπέρ ενός κοινού καλού – ακόμα κι όταν δεν το “βλέπει” -,  δεν τους νοιάζει καθόλου …Όλα έγιναν “αυτόματα” για την κοινωνία, όπως “φύτρωσαν” τα πόδια στα ψάρια, τα οποία περπάτησαν μόνα τους στη Γη.

Οι Εβραίοι αυτά τα κουτοπόνηρα “αστροπελέκια” βρήκαν για συνεργάτες και στην πραγματικότητα τους εκμεταλλεύονται. Αυτοί οι δύο συνεργάζονται μεταξύ τους, για να “χτυπήσουν” τους Έλληνες πριν ισχυροποιηθούν σε βαθμό τέτοιο, που να μην υπάρχει περίπτωση να νικηθούν. Οι πρώτοι χρηματοδοτούν τους δεύτερους, ώστε να αισθάνονται μέσα στον κόσμο της “εξέλιξης” σαν οι πιο “εξελιγμένοι” και τους ζητάνε, ως “αντιπαροχή”, τη συνενοχή στο έγκλημα …Στο μέγα έγκλημα εναντίον του Υιού της Γυναίκας, που αργά ή γρήγορα θα απειλήσει τον Κάτω Κόσμο. Αυτοί σήμερα, ως κυρίαρχοι του κόσμου, δεν θέλουν με τίποτε να βγει ο κόσμος από το “τέλμα”, γιατί τους βολεύει η “ιεραρχία” του.

Γιατί αποκαλούμε χαϊβάνια τους δαρβινιστές; …Γιατί δεν μπορείς να νικάς σαν κτήνος και να απαιτείς ν’ απολαμβάνεις την νίκη σου σε συνθήκες ανθρώπινες. Δεν είναι δυνατόν να κερδίζεις “Ολυμπιακούς Αγώνες”, εκτελώντας με πιστόλι τους συναθλητές σου και να ζητάς τη δόξα από μια κοινωνία ανθρώπινη, η οποία απαιτείς να διαπνέεται από Ολυμπιακά Ιδεώδη. Αυτό κάνουν οι δαρβινιστές. Αυτό, το οποίο έκανε η Γερμανία, διαφθείροντας τα έθνη που μετά τα κατηγορούσε σαν διεφθαρμένα. …Φέρονται ως κτήνη στη ζούγκλα της “εξέλιξης” και θέλουν να είναι “πρώτοι” σε κοινωνία πολιτισμένη. Στο όνομα του πολιτισμού, τον οποίον δεν σέβονται, θέλουν να τους αναγνωριστούν τα “πρωτεία” τής βαρβαρότητας από τους ανθρώπους που υπέστησαν την “ήττα”…

…Άπληστα θηρία οι νικητές και πολιτισμένοι άνθρωποι οι ηττημένοι. Αρπάζουν ως κτήνη τους καρπούς των κόπων των οργανωμένων από τις θρησκείες πολιτισμών, αλλά δεν θέλουν να αντιδρούν τα θύματά τους με θηριώδη ένστικτα. Θέλουν τις λείες τους να τις απολαύσουν με την ασφάλεια που προσφέρει μια κοινωνία ευσεβών. Δεν πιστεύουν στον Θεό, αλλά επιθυμούν την υποταγή τής κοινωνίας, η οποία λειτουργεί με Φόβο Θεού. Οι ίδιοι δεν σέβονται κανέναν νόμο θεϊκό ή ανθρώπινο, αλλά απαιτούν από τα θύματά τους απόλυτη νομιμοφροσύνη. Γι’ αυτό τους αποκαλούμε χαϊβάνια …και όχι επειδή έχουμε κάτι προσωπικό εναντίον τους. Μόνον χαϊβάνια θέλουν να είναι πλούσια “Κυριακή” εορτασμού και αναπαύσεως εκεί όπου στέκονται οι ίδιοι και για τους υπόλοιπους μια μόνιμη πένθιμη και εργάσιμη “Παρασκευή”.

Αυτοί δεν θέλουν να αλλάξει με τίποτε ο κόσμος, γιατί απολαμβάνουν την “κορυφή” του. Δεν αναζητούν την “πτήση” τού Άνω Κόσμου, γιατί εκεί υπάρχει “ορατότητα” και αξιοκρατία και εκεί – αυτοί που σέρνονται – είναι οι τελευταίοι. Όλους αυτούς σήμερα τους αρκεί να είναι οι “καλύτεροι” των “ερπετών”. Δεν μπορούν αλλά και δεν θέλουν να “πετάξουν”. Με δύο βίδες και μερικές καλοσχεδιασμένες λαμαρίνες θέλουν να καθίσουν στην κορυφή τού έτσι κι αλλιώς “χαμηλού” τους κόσμου. Αυτοί σήμερα έχουν εξαπολύσει την πιο σκληρή και την πιο άδικη επίθεση που έχουν δεχθεί ποτέ οι Έλληνες …Την πιο ύπουλη, άνανδρη και βρόμικη επίθεση που έχουν δεχθεί οι πιο σκληροί των πολεμιστών.

Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι είναι τεμπέλης ο πιο παραγωγικός λαός της ιστορίας. Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι είναι λαθρόβιος εις βάρος των “νοικοκυραίων” ο πιο γενναιόδωρος λαός της ιστορίας. Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι είναι άχρηστος ο λαός εκείνος, που πάνω του “επένδυσε” ολόκληρο το ανθρώπινο είδος. Δεν φτάνει όμως που αυτές οι κατηγορίες είναι “βρόμικες”, γίνονται ταυτόχρονα και “ύπουλα”, εφόσον αυτοί που τις εξαπολύουν – και είναι οι Εβραίοι – δεν εμφανίζονται απέναντι στους Έλληνες, αλλά κρύβονται πίσω από κίτρινες φυλλάδες, όπως είναι η Bild των χαϊβανιών …Και πάλι τα φίδια, δεν βγαίνουν να χτυπηθούν στα ίσα με τα θηρία, αλλά προτιμούν να “δαγκώνουν” και να φεύγουν, περιμένοντας από το “δηλητήριο” να τους δώσει την νίκη.

Αυτοί επιτέθηκαν ύπουλα στους Έλληνες. Άθεοι σταλινικοί και δαρβινιστές Γερμανοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα, αφού πρώτα την “παγίδευσαν” οι ίδιοι με τα χρήματα των Εβραίων …Αφού πρώτα δημιούργησαν τις συνθήκες, για να τη διαβάλουν. Στο τέλος με έναν δικό τους Εβραίο, που παρίστανε τον ηγέτη των Ελλήνων, βγήκαν στο παγκόσμιο κοινό και ανακοίνωσαν ότι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι και ότι ζουν εις βάρος των άλλων λαών. Έβαλαν έναν βρομερό Εβραίο να “παραδεχθεί” δημοσίως τις ελληνικές “αμαρτίες”. Έβαλαν έναν ηλίθιο κρετίνο να ομολογήσει την “αποτυχία” τής πιο μεγάλης πνευματικής δύναμης στον κόσμο.

Με λίγους διεφθαρμένους προδότες προσπάθησαν και διέβαλαν τους Έλληνες σε ολόκληρο τον κόσμο. Τους φόρτωσαν με απίστευτα χρέη, ώστε να τους δημιουργήσουν άπειρα “βάρη”. Όλα αυτά με έναν και μόνον στόχο …Να τους βάλουν σε έναν “νάρθηκα” κηδεμονίας, προκειμένου να τους στερήσουν την ανεξαρτησία. Οι Τρόικες αυτόν τον στόχο έχουν. Θέλουν οι “νεκροί” να έχουν λόγο στην εσωτερική λειτουργία τού ελληνικού κράτους …Να έχουν λόγο σε ό,τι επηρεάζει τη λειτουργία του και τις επιλογές τής ελληνικής κοινωνίας. Όλα αυτά, για να μην μπορέσουν στην κρίσιμη ώρα να “πετάξουν” …Να μην απολαμβάνουν την αγάπη και την ενθάρρυνση των άλλων λαών να το κάνουν …Να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα – στην έσχατη των περιπτώσεων – να προχωρήσουν σε “κατακρεούργηση” της Ελλάδας, ώστε να επαναλάβουν τη σφαγή του Ζαγρέα.

Με τον “πόλεμο” κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων στην πραγματικότητα προσπαθούν να ματαιώσουν την έξοδο του ανθρώπου από τον Κάτω Κόσμο. Γνωρίζουν κάποιοι ότι η κατάσταση “ωρίμασε” και θέλουν, αν όχι να την αποτρέψουν, τουλάχιστον να την καθυστερήσουν. Όταν έχεις τις κατάλληλες γνώσεις, γνωρίζεις από πού προέρχονται οι απειλές …Γνωρίζεις τα περί Ελλήνων, τα περί Μακεδονίας και τα περί τάφου. Θέλεις όλα αυτά να τα “διασπάσεις”, για να μην λειτουργούν συνολικά. Όλες οι δυνάμεις του Κάτω Κόσμου σήμερα είναι απέναντι από τους Έλληνες. Δεν είναι μόνον οι Εβραίοι και οι άθεοι. Κοινά συμφέροντα με αυτούς έχει και η Ρώμη …Η Ρώμη τού Γερμανού Πάπα, ο οποίος “κρύφτηκε” πίσω από τη “μαριονέτα”, που παριστάνει τον διάδοχό του. Κοινά συμφέροντα έχει και η Νέα Ρώμη του ανθέλληνα Βαρθολομαίου.

Όλοι αυτοί βλέπουν με τρόμο την Αμφίπολη. Βλέπουν με τρόμο τον “τάφο” που τους περιμένει. Αυτό, δηλαδή, που για κάποιους είναι λύτρωση, για κάποιους άλλους είναι καταδίκη. Αυτό, που για κάποιους είναι ένας διάδρομος που οδηγεί στον Άνω Κόσμο, για κάποιους άλλους είναι η σφραγισμένη πόρτα, που θα τους διατηρήσει για πάντα στον Κάτω Κόσμο. Αυτό ακριβώς είναι η Αμφίπολη …Η Αμφίπολη είναι η “είσοδος” στον Κάτω Κόσμο. Δεν είναι Ερέχθειο …Το Ερέχθειο είναι ένα και μοναδικό και βρίσκεται στην Αθήνα …Το Ερέχθειο είναι “έξοδος” στον Άνω Κόσμο. Η Αμφίπολη είναι η αρχή του “διαδρόμου” για το Ερέχθειο. Η Αμφίπολη είναι το “κινητό” Κεκρόπιο …Το Κεκρόπιο, στο οποίο βρίσκεται ο κάθε νέος Κέκροπας …Όπου “πέφτει” ο νεκρός δράκοντας και βρίσκεται το “πτώμα”. Κεκρόπιο είναι όπου υπάρχει το ελληνικό “λείψανο” και Έλληνες. Ερέχθειο έχει μόνον η Αθήνα, στην οποία πάντα υπάρχουν Έλληνες.

Αυτό, δηλαδή, το οποίο βρήκαν οι αρχαιολόγοι στην Αμφίπολη, είναι ένας τάφος, που ταυτόχρονα είναι και ναός των χθόνιων θεών …Ένας τάφος, στον οποίον γίνονταν διάφορες μυστηριακές τελετές, στην πλειοψηφία τους νυχτερινές …Ένας τάφος, που, αν σκεφτεί κάποιος την περίπτωση του Ξέρξη – ο οποίος πραγματοποίησε στην Αμφίπολη μαζική ανθρωποθυσία, για να εξευμενίσει τους θεούς του Κάτω Κόσμου -,  τότε μπορεί να εικάσει ότι δεν θα ήταν και η μοναδική περίπτωση. Πιθανότατα να γίνονταν συστηματικά ανθρωποθυσίες, για να εξευμενιστούν οι θεοί τού Κάτω Κόσμου. Ο τύμβος Καστά πιθανότατα να είναι ένας “Λαβύρινθος”. Με την εμπειρία που είχαν οι Αμφιπολίτες στην κατασκευή στοών για τα μεταλλεία χρυσού, να μην μας φανεί παράξενο αν πίσω από τις εντυπωσιακές μαρμάρινες αίθουσες υπάρχει ένα τεράστιο δίκτυο στοών και διαδρόμων, που να μοιάζει με τις ρωμαϊκές κατακόμβες …Την άλλη “νεκρόπολη”, δηλαδή, που “φιλοξενεί” τον Μέγα Αλέξανδρο …Την άλλη “Πύλη” της Κεκροπίας, την οποία ελέγχει ο Κέρβερος.

Τέτοια νεκρόπολη είναι η Αμφίπολη. Είναι “Αμφί” …Ανήκει καί στους δύο κόσμους. Δεν πρέπει να μας φανεί παράξενο, δηλαδή, το να βρεθούν στοιχεία, τα οποία να αποδεικνύουν ότι στο βάθος τού τύμβου – και πέρα από την εντυπωσιακή είσοδό του – κατοικούσαν κάποιες ορκισμένες στην παρθενία ιέρειες μαζί με τους φανατικούς πιστούς. Ό,τι ακριβώς έκαναν στη Ρώμη οι πρωτοχριστιανοί στις κατακόμβες …Εκεί όπου έμπαιναν οι φανατικοί, όχι για λόγους ασφαλείας εξαιτίας των διωγμών – όπως εσφαλμένα νομίζουν κάποιοι – αλλά για να είναι “κοντά” στον Θεό τους …Για να ζήσουν και οι ίδιοι την “ταφική” εμπειρία, που θα οδηγήσει στην “Ανάσταση”…

…Για να βιώσουν και οι ίδιοι την “κάθοδο” και την “παραμονή” στον Κάτω Κόσμο …Να βιώσουν τη “ζωή εν τάφω”, ώστε να απολαύσουν στο σύνολο του εύρους της την συγκίνηση της Ανάστασης, που τους υποσχόταν ο Κύριός τους. Άλλωστε, όπως νόμιζαν, για λίγα μόνον χρόνια θα έλειπε ο Κύριος και θα “επέστρεφε”. Το ίδιο έκαναν και οι φανατικοί των αρχαιοελληνικών μυστηρίων. “Ακολουθούσαν” τον Διόνυσο, τον Ζαγρέα ή τον Ορφέα στον Κάτω Κόσμο, για να νοιώσουν τη λύτρωση της “αναγέννησης” …Να βιώσουν το απόλυτο σκότος, για να “μεθύσουν” με το φως στην επιστροφή τους. Σε αυτά τα χρόνια θα προστάτευαν και τα υλικά αγαθά του “εκλεκτού”, τα οποία πιθανότατα να χρειαζόταν ως εφόδια για την επόμενη ζωή. (Πιθανότατα, για λόγους πρακτικούς – ανάγκες μόνιμης φύλαξης – αλλά και συμβολικούς, να διατηρούσαν μέρος του θησαυροφυλακίου του βασιλείου στον ίδιο χώρο).

Γι’ αυτόν τον λόγο άνθρωποι, οι οποίοι πίστευαν στη θεϊκή καταγωγή τού βασιλιά και στην μετεμψύχωση, παρέμεναν στον τύμβο, ο οποίος μοιάζει με τη φουσκωμένη κοιλιά μιας εγκύου που περιμένει να γεννήσει. Πάνω στον νοητό “ομφαλό” αυτής της κοιλιάς βρισκόταν ο λέοντας, που “δήλωνε” αυτό το οποίο περίμεναν όλοι αυτοί …Που “δήλωνε” την ταυτότητα εκείνου, που “φυτεύτηκε” εκεί …Εκείνου που “φυτεύτηκε”, για να φέρει πολύ “καρπό”.

Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;

Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, τρομάζουν τους ισχυρούς αυτού του κόσμου. Τρομάζουν αυτούς, οι οποίοι βολεύονται στον κόσμο αυτόν που ζούμε και δεν θέλουν αλλαγές …Αυτούς όλους, οι οποίοι δεν θέλουν νέες “αφίξεις” στην κατάσταση που τους βολεύει. Αν μάλιστα σκεφτεί κάποιος και τη χρονική συγκυρία που όλα αυτά συμβαίνουν, καταλαβαίνει ότι μιλάμε για τρόμο. Συμβαίνουν πάνω στη χειρότερη στιγμή του συστήματος …Πάνω στη στιγμή που το σύστημα είναι εκτεθειμένο σε κινδύνους, εφόσον επιχειρεί ένα “άλμα” παγκοσμιοποίησης, χωρίς να έχει προηγούμενη εμπειρία και άρα χωρίς “δίχτυ” ασφαλείας. Τη στιγμή, δηλαδή, που το σύστημα έχει απαλλαγεί από τις “άμυνές” του, προκειμένου να αλλάξει τη λειτουργία του, συμβαίνει κάτι, που το απειλεί με θάνατο. Τη στιγμή αυτή, που δεν μπορεί να πάει ούτε “μπροστά” ούτε “πίσω” για να αμυνθεί, συμβαίνει το αναπάντεχο γι’ αυτό.

Πώς όμως στοχεύουν να αναβάλουν ένα τέτοιο κοσμοϊστορικό γεγονός; Για να καταλάβεις τι κάνουν, θα πρέπει να γνωρίζεις τι τους απειλεί. Αυτούς τους απειλεί ο Ερεχθέας. Αυτόν θέλουν να εμποδίσουν να “γεννηθεί”. Ο Ερεχθέας, που τους απειλεί, πρέπει να είναι ταυτόχρονα Έλληνας μακεδονικής καταγωγής. Άρα, αυτοί δεν θέλουν τη Μακεδονία να είναι ελληνική …Θέλουν, δηλαδή, να διαχωρίσουν την Αθήνα από τη Μακεδονία …Να διασπάσουν την Κεκροπία από τον Άδη …Να μην “ακουμπά” η Κεκροπία στον Άδη και άρα να μην έχει “επαφή” ο Ερεχθέας με τη “σχισμή” του Άνω Κόσμου …Να μην συνδέει η “άβυσσος” τον Κάτω Κόσμο με τον Άδη …Να μην ελέγχεται από Έλληνες η “άβυσσος” …Να σφραγιστεί η μακεδονική “μήτρα” χωρίς Έλληνες, ώστε να μην μπορεί να γεννηθεί Ερεχθέας.

Αυτό το μεθοδεύουν οι Εβραίοι από την εποχή που έλεγξαν στο σύνολό του τον χριστιανικό Κόσμο και άρα από την επομένη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1948, που απέκτησαν τη δική τους Γη της Επαγγελίας, προσπαθούν να διασπάσουν την ελληνική γη. Όλοι οι πρωταγωνιστές σε αυτήν την επιχείρηση είναι Εβραίοι. Εβραίος ήταν ο Τίτο, που “εφεύρε” τη σλαβική “Μακεδονία” …Εβραίος ήταν ο Χόλμπρουκ, που διέσπασε τη Γιουγκοσλαβία και έδωσε σ’ αυτήν την αυθαίρετη “Μακεδονία” κρατική υπόσταση …Εβραίος είναι ο Νίμιτς, ο οποίος προσπαθεί να δώσει σε αυτήν την κρατική υπόσταση τη “νομιμότητα” μιας μακεδονικής ταυτότητας.

Αν κατόρθωναν – γιατί δεν κατόρθωσαν – να παραδώσουν τη Μακεδονία σε Σλάβους – και άρα σε μη Έλληνες – θα έκαναν τη μακεδονική “άβυσσο” μέρος τού βαρβαρικού “Κάτω Κόσμου”, που δεν θα μπορούσε να επικοινωνήσει με τον ελληνικό “Άδη” τής Αθήνας. Δεν θα είχε δηλαδή η “μήτρα” έξοδο προς τον Άνω Κόσμο. Μακεδόνας Αλέξανδρος δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Αυτό φοβούνται. Αυτό τρέμουν στην κυριολεξία. Φοβούνται τη γέννηση του Δράκοντος …Τη γέννηση του ανίκητου Δράκοντος. Δράκων = Μακεδών = 24 …Μέγας Δράκων = Αλέξανδρος = Ερεχθέας = 45…

…Φοβούνται τον Έλληνα Μακεδόνα, ο οποίος θα επαναλάβει την “πτήση” τού Αλεξάνδρου …Που θα πάρει τους Έλληνες στην “πλάτη” του και θα πετάξει έξω από τον Κάτω Κόσμο, γκρεμίζοντας τα τείχη του …Φοβούνται αυτό, το οποίο λαχταρούν όλοι οι Έλληνες από τότε που υπάρχουν …Φοβούνται την επιστροφή του Οδυσσέα …Φοβούνται την επιστροφή αυτού, που θα γυρίσει μόνος του και θα τους τα πάρει όλα. Για να το αποφύγουν αυτό, εργάζονταν προς αυτήν την κατεύθυνση τις τελευταίες δεκαετίες. Ήθελαν πάση θυσία να διαχωρίσουν τη μακεδονική ιδιότητα από την ελληνική, ώστε οι Μακεδόνες να γεννιούνται μη ελληνόφωνοι βάρβαροι …Να μην υπάρχουν Έλληνες εκεί όπου θα βρίσκεται το ελληνικό “λείψανο”, το οποίο λειτουργεί ως “σπέρμα”.

Αυτό είναι το πρόβλημα των “νεκρών”. Γνωρίζουν οι “στείροι” πού βρίσκεται η “μήτρα” και θέλουν να την σφραγίσουν …Να την σφραγίσουν, για να μην γεννήσει αυτόν, ο οποίος θα ανατρέψει τις σημερινές και άρα τις βολικές γι’ αυτούς ιεραρχίες. Γνωρίζουν ότι αυτός, που θα γεννηθεί, θα τους πάρει όλα όσα του ανήκαν και αυτοί αυθαίρετα τα είχαν αρπάξει και είχαν βολευτεί στο να τα απολαμβάνουν. Φοβούνται το πρόσωπο εκείνο, το οποίο θα είναι ταυτόχρονα Ερεχθέας = 45 και Ερεχθεύς = 46 …Θα είναι ταυτόχρονα Αλέξανδρος = 45 και Χριστός = 46 …Θα είναι ταυτόχρονα Στρατηγός = 45 και Διδάσκαλος = 46 …Αυτός, που, ως Στρατηγός, θα κόψει τους γόρδιους δεσμούς και αυτός, που, ως Διδάσκαλος, θα μας αποκαλύψει όλα τα μυστικά τού συστήματος …Αυτός, που θα νικήσει τους πάντες, αλλά και θα εξηγήσει τα πάντα.

Πώς μπορεί να επιστρέψει αυτός; …Δεν μπορεί μόνος του. Δεν μπορεί να “επιστρέψει” σε έναν κόσμο, ο οποίος σχεδόν τον έχει “ξεχάσει” και τον έχει σχεδόν “ξεγράψει” …Σε έναν κόσμο δήθεν αγνωστικιστών, ο οποίος μπορεί να βολεύεται από τα κέρδη των θρησκειών, αλλά ταυτόχρονα “απορεί” με τις ανθρώπινες δεισιδαιμονίες …Σε έναν κόσμο ρεαλιστών, που του αρέσει να κατευθύνει τον κόσμο μέσω της Ρώμης, αλλά κρυφογελάει με τη γνώση που ύψωσε την Ρώμη. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο, των εκ του πονηρού ρεαλιστών, δεν υπάρχει θέση για ευσεβείς. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο, ο οποίος κυβερνάται από ένα κλειστό Κολέγιο Μνηστήρων εις βάρος του ιδρυτή, του δεν υπάρχει τρόπος για έξωθεν εισβολή.

Πρέπει να λάβει “πρόσκληση”, για να μπει στον Οίκο των εκλεκτών. Πρέπει να βρει τρόπο, για να μπει στο κλειστό “Κολέγιο” των Μνηστήρων, το οποίο ελέγχει απόλυτα η εξουσία. Πρέπει να τον καλέσει κάποιος, ο οποίος είναι αρμόδιος να το κάνει. Ποιος είναι αυτός, ο οποίος μπορεί να το κάνει; …Αυτός είναι ο Τηλέμαχος. Τι είναι δηλαδή πρακτικά ο Τηλέμαχος; Τι μπορεί να λειτουργήσει ως “Τηλέμαχος” στον σημερινό σύγχρονο κόσμο με τα άπειρα προβλήματα και τη μηδενική πνευματικότητα; …Ο “Τηλέμαχος” μπορεί να είναι ένα πρόσωπο, το οποίο συνδέεται βιολογικά με τον πατέρα του, αλλά ταυτόχρονα είναι και φαινόμενο, το οποίο προκαλεί ένα διαγωνιστικό “κάλεσμα” με διεθνές αντίκτυπο …Ένα διεθνές γεγονός, που να “συνδέει” τον “προηγούμενο” Αλέξανδρο με τον “επόμενο” …

Κάτι, δηλαδή, που να “ενώνει” τον χρόνο εκεί όπου “σταμάτησε” …Εκεί όπου είναι το “πτώμα” και η “ζωή” …Εκεί όπου ο γιος με την εμφάνισή του εκμηδενίζει τον χρόνο που πέρασε. Μετατρέπει τα δύο χιλιάδες χρόνια απουσίας τού Αλέξανδρου σε μία μόνον στιγμή.

Αυτός ο “Τηλέμαχος” με την απροσδόκητη εμφάνισή του θα “προσκαλέσει” τον πατέρα …Τον πατέρα, ο οποίος άφησε την εξουσία να “αιωρείται” μέσα στους αιώνες με το “κρατίστω” …Τον πατέρα, ο οποίος μπορεί να ήταν ετοιμοθάνατος, αλλά μπορεί και να “σηκωθεί” από το “κρεβάτι” του …Τον πανίσχυρο πατέρα, ο οποίος μπορεί να διεκδικήσει εκ νέου τη δική του εξουσία ως ο κραταιότερος…

…Σαν να πέταξε τόσο ψηλά το “δακτυλίδι” τής διαδοχής, που, μετά από χιλιάδες χρόνια, προλαβαίνει να γυρίσει και να το πιάσει ο ίδιος. Αυτό αντιλαμβανόμαστε ότι μπορεί να γίνει με ένα σχεδιαστικό “τρυκ”. Μπορεί να το κάνει και ένας γιος νεκρός, ο οποίος “εμφανίζεται” αναπάντεχα …Τόσο αναπάντεχα, όσο μπορεί να είναι η ανασκαφή ενός αρχαίου τάφου.

Πρόβλημα δεν υπάρχει …Έτσι κι αλλιώς πατέρας και υιός είναι το ίδιο πρόσωπο. Ένας πρέπει να είναι ζωντανός άνθρωπος και αυτός είναι ο διεκδικητής. Είναι εύκολο η Αμφίπολη – όπου είναι προφανές πως είναι θαμμένος ο γιος τού Αλεξάνδρου – να γίνει ένας Τηλέμαχος …Ένας “Τηλέμαχος” με τη σάρκα τού υιού τού Αλεξάνδρου, ο οποίος “φωνάζει” και μέσω των διεθνών ΜΜΕ “ακούγεται” σε ολόκληρο τον Πλανήτη. Αυτός είναι ο πρώτος Μνηστήρας, ο οποίος διεκδικεί τη θέση τού πατέρα του και αυτός πρώτος παραιτείται υπέρ τού πατέρα του. Γι’ αυτόν τον λόγο πάντα ο Τηλέμαχος ξεκινάει τη διαδικασία του Τόξου και θα μπορούσε να το καταφέρει εάν δεν παραιτούνταν υπέρ τού πατέρα του …Ξεκινάει τη διαδικασία στην οποία παραιτείται, για να παγιδεύσει τους υπόλοιπους στην παγίδα τού πατέρα του. Τηλέμαχος = 38 = Μνηστήρας = Αμφίπολη.

Αυτό είναι που τρομάζει τώρα τη Ρώμη …Η Αμφίπολη ανοίγει “θέματα” …Θέματα, τα οποία μέχρι τώρα η Ρώμη θεωρούσε ότι τα είχε τακτοποιημένα. Αν βρεθεί το λείψανο του γιου τού Αλέξανδρου, θα έχουμε ραγδαίες εξελίξεις, τις οποίες δεν μπορεί να γνωρίζει κανένας πού μπορούν να οδηγήσουν. Έτσι κι αλλιώς σε μια τέτοια περίπτωση ξεκινάει εκ νέου το θέμα τής διαδοχής τού Αλέξανδρου. Η Ρώμη – σε όλες τις εκδοχές της – θα βρεθεί υπό πίεση. Θα πρέπει να απαντηθούν εκ νέου ερωτήματα, τα οποία αφορούν την ίδια και την εξουσία της …Ερωτήματα, τα οποία αφορούν τη θρησκεία και την προοπτική των πιστών της …Ερωτήματα, στα οποία θα πρέπει να απαντήσει και η ίδια, εφόσον θα βρεθούν κι άλλοι να δώσουν απαντήσεις. Όταν τα ερωτήματα απευθύνονται στο παγκόσμιο κοινό, δεν ξέρεις ποτέ ποιος θα βρεθεί από “κάτω” ν’ απαντήσει.

Ο ανοικτός “διαγωνισμός”, στον οποίο μπορεί να την παρασύρει ένας κληρονόμος, θα είναι αναπόφευκτος …Αναπόφευκτος, και εις βάρος των “εκλεκτών” της. Οι αγνωστικιστές, οι οποίοι κυβερνάνε τον κόσμο, δεν έχουν τις γνώσεις που δημιούργησαν τον κόσμο αυτόν …Δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τον ιδρυτή του στο επίπεδο που είναι προνομιακό γι’ αυτόν. Αυτοί παριστάνουν τους ισχυρούς με δαρβινικές και φροϋδικές αμπελοφιλοσοφίες, αλλά γνώσεις πραγματικές δεν έχουν. Διαχειρίζονται κάτι, το οποίο είναι πολύ πέρα από τις δυνατότητές τους να το δημιουργήσουν.

Τώρα, λοιπόν, που δοκιμάζουν να επιβάλουν την πολυθρησκευτική – και στην πραγματικότητα άθεη – Νέα Τάξη Πραγμάτων, στην πραγματικότητα έρχονται σε σύγκρουση με τη γνώση των θεμελιωτών τού χριστιανισμού, τον οποίο στην πραγματικότητα επιχειρούν να διαλύσουν, προκειμένου να δημιουργήσουν μια νέα παγκοσμιοποιημένη κατάσταση που να μοιάζει με θρησκεία, άσχετα αν δεν έχει ένα αντίστοιχο θεολογικό δόγμα και την αρμόζουσα πνευματικότητα. Θα έρθουν σε σύγκρουση όχι μόνον με το χριστιανικό δόγμα, αλλά και με τις γνώσεις εκείνες, οι οποίες θεμελίωσαν και όλες τις υπόλοιπες θρησκείες.

Αυτό είναι ένα “άλμα” πρωτοφανές, το οποίο δεν έχει επιχειρηθεί ξανά …Ένα “άλμα”, το οποίο προκαλεί αντιδράσεις, καθώς ενεργοποιεί τα ένστικτα των πιστών. Αντιδρούν οι πιστοί όλων των θρησκειών σε οτιδήποτε “νοθεύει” τα δόγματα τα οποία ακολουθούν …Ειδικά όταν αυτά τα δόγματα τα “νοθεύουν” τοκογλύφοι, έμποροι, ανώμαλοι και άθεοι …Ειδικά όταν είναι φανερό πως αυτή η “νοθεία” γίνεται για τα κέρδη των τοκογλύφων. Αυτό είναι το πρόβλημα που έχουν τώρα …Ένα πρόβλημα, το οποίο δεν το είχαν ποτέ μέχρι σήμερα, εφόσον τα ιερατεία έμεναν σταθερά προσηλωμένα στα δόγματά τους …Μέχρι θανάτου προσηλωμένα στα δόγματα των ιδρυτών τους, και άρα απόλυτα ασφαλή.

Όμως, αυτό έχει πλέον αλλάξει. Υπό την πίεση των τοκογλύφων και των τραπεζιτών, οι οποίοι θέλουν “ανοικτούς” κόσμους, γιατί επιθυμούν να βλέπουν μπροστά τους μόνον ανοικτές αγορές, θα πρέπει οι θρησκείες να αλλάξουν τα δόγματά τους …Θα πρέπει τα ελεγχόμενα από τους ίδιους Ιερατεία να αλλάξουν τα “τροπάριά” τους …Θα πρέπει να πείσουν ανθρώπους, οι οποίοι δεν θέλουν να πειστούν, εφόσον αρνούνται να εγκαταλείψουν την πίστη τους. Αυτό δημιουργεί εντάσεις μεταξύ “ποιμνίων” και “ποιμένων” …Εντάσεις, οι οποίες θα φέρουν και αμφισβητήσεις στην εξουσία τής πατριαρχίας. Άνθρωποι, οι οποίοι ηγούνται θρησκειών, θα  πρέπει να πάρουν αποφάσεις, οι οποίες τους φέρνουν “απέναντι” από τους ιδρυτές των θρησκειών τους.

Γι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για θέμα διαδοχής …Για θέμα, το οποίο μέχρι τώρα θεωρούνταν τακτοποιημένο. Εφόσον αυτοί, οι οποίοι σήμερα ηγούνται τού χριστιανισμού, ακολουθούν δικές τους “κοσμικές” κοσμοθεωρίες, θα πρέπει να δούμε ποιοι είναι οι αυθεντικοί εκφραστές των αυθεντικών Ιδρυτών τού χριστιανισμού και άρα τίθεται – εκ των πραγμάτων – θέμα διαδοχής.  Όταν ο Πάπας της Ρώμης δηλώνει αναρμόδιος να κρίνει ανθρώπους – περίπτωση ομοφυλόφιλων -,  αυτό σημαίνει ότι δηλώνει αδυναμία να ενσαρκώσει τον ρόλο του. Δηλώνει αδυναμία να φερθεί ως ποιμένας, όπως προβλέπει η θέση του ως διαδόχου τού Πρώτου Επισκόπου τής Ρώμης …Του Πέτρου, ο οποίος πήρε ένα ανάλογο δακτυλίδι διαδοχής και το οποίο αλλάζει χέρια “εκλεκτών” μέσα στους αιώνες. Τα πάντα δηλαδή ξεκινάνε εκ του μηδενός, όταν ο διάδοχος δεν φέρεται ως τέτοιος και ανακαλύπτει νέες θεωρίες. Μέχρι και την ίδια την ύπαρξη του Θεού έχει αμφισβητήσει ο σημερινός Πάπας.

Σε αυτό το “εύφλεκτο” περιβάλλον έρχεται ένας τάφος και απειλεί να βάλει “φωτιά” σε όλα τα θέματα που αφορούν τη σύγχρονη κοινωνία …Σε μια εποχή, όπου αναθεωρούνται όλες οι θρησκευτικές αντιλήψεις, έρχεται η αποκάλυψη του τάφου τού γιου ενός ανθρώπου, ο οποίος είχε λατρευτεί ως Θεάνθρωπος από τους ανθρώπους της εποχής του. Αυτό αποτελεί πρόβλημα, και μάλιστα μεγάλο. Τώρα, που οι ίδιοι οι ηγέτες του χριστιανισμού θέτουν υπό αμφισβήτηση τα “θεμέλια” του χριστιανισμού, θα εμφανιστούν αναγκαστικά και οι ελληνικές “βάσεις” αυτών των “θεμελίων”. Οι “Μνηστήρες” είναι απολύτως αδύναμοι και τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί να ξεκινήσει ένας θεολογικού τύπου “διαγωνισμός” για τα θεμελιώδη θρησκευτικά ζητήματα.

Οι διαγωνισμοί είναι πάντα επίφοβοι, γιατί πάντα, όταν υπάρχουν διαγωνισμοί, υπάρχουν και εκπλήξεις. Υπάρχουν απρόβλεπτοι πρωταγωνιστές, οι οποίοι ανατρέπουν τα “φαβορί” και ενθουσιάζουν τον κόσμο. Ακριβώς, επειδή φοβούνται τις εκπλήξεις, πρέπει να προλάβουν όλους όσους θα μπορούσαν – και μόνον με την εμφάνισή τους – να προκαλέσουν διαγωνισμούς. Ένας τέτοιος παράγοντας, ο οποίος λειτουργεί καταλυτικά προς την κατεύθυνση που τους ενοχλεί, είναι και ο τάφος της Αμφίπολης. Εκ των δεδομένων, δηλαδή, τους ενοχλεί η δημοσιότητα που έλαβε η ανακάλυψή του και η ανασκαφή του.

Αυτός είναι ένας τάφος, ο οποίος μπορεί να ξεκινήσει μια τέτοια διαγωνιστική διαδικασία …Είναι ο τάφος τού γιου τού απόλυτου Έλληνα …Είναι ο τάφος τού γιου τού απόντα Κυρίου τού ελληνικού κόσμου. Ο τάφος τού Αλεξάνδρου του 4ου είναι επικίνδυνος, γιατί μπορεί να γίνει ένας ανεξέλεγκτος και θορυβώδης “Τηλέμαχος” …Τον “Τηλέμαχο” φοβούνται, γιατί, όταν ωριμάσει, θα “καλέσει” τον πατέρα του στον Οίκο …Τον Κέκροπα φοβούνται, γιατί θα “γεννήσει” τον Ερεχθέα. Γι’ αυτόν τον λόγο η Ρώμη σήμερα είναι τρομοκρατημένη με την Αμφίπολη …Φοβάται τον νεκρό που αυτή “φιλοξενεί” και ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει ως “Τηλέμαχος”. Αυτό δείχνουν όλες οι κινήσεις της.

Προσπάθησε να αποτρέψει τις ανασκαφές, αλλά δεν τα κατάφερε. Έβαλε τους δικούς της ανθρώπους να μειώσουν την αξία του ευρήματος, αλλά δεν έπεισε κανέναν …Δεν κατάφερε να “σκοτώσει” τον Τηλέμαχο, όπως δεν είχαν καταφέρει να τον σκοτώσουν και οι Μνηστήρες στα Έπη …Τον Τηλέμαχο, ο οποίος, μόλις “ωριμάσει”, επιχειρεί πάντα να βγει από το παλάτι, για ν’ αναζητήσει τον πατέρα του …Αυτό, το οποίο τρομάζει τους Μνηστήρες και τους ωθεί στο να επιχειρήσουν να τον δολοφονήσουν. Το επιχειρούν, γιατί, όταν συμβεί αυτό, σημαίνει πως έχει φτάσει η ώρα τής “επιστροφής”. Ο Τηλέμαχος είναι το “κλειδί” της επιστροφής, γιατί είναι αυτός που βάζει τον πατέρα του – από κάποια άγνωστη πίσω “πόρτα” – μέσα στο παλάτι.

Όταν ο Οδυσσέας – στην απόλυτη και άρα πιο ισχυρή μορφή του – είναι ο Χριστός και ο Αλέξανδρος ταυτόχρονα, ευνόητα είναι μερικά πράγματα. Τι περιμένουμε όλοι; …Ο ίδιος άνθρωπος να φερθεί ως τέλειος στρατηγός και ως τέλειος διδάσκαλος. Ως στρατηγός να λύσει τον Γόρδιο Δεσμό που οδηγεί στην κοσμοκρατορία, και να τη διεκδικήσει. Ως διδάσκαλος να εξηγήσει όλα τα μυστικά τού χριστιανισμού, που διαχειρίστηκε την κοσμοκρατορία τούς τελευταίους αιώνες. Να αγωνιστεί ως στρατηγός για την κοσμοκρατορία, όπως θα έκανε ο Αλέξανδρος, και να αποκαλύψει την αλήθεια, την οποία γνώριζε μόνον ο Χριστός. Να γίνει επιτέλους η Κρίση του Κόσμου. Τι περίμεναν οι αρχαίοι από τον μυθικό Οδυσσέα, για να τον αναγνωρίσουν; …Να τεντώσει το τόξο του …Να τεντώσει το τόξο, όπως μόνον εκείνος μπορούσε …Να εκδηλωθεί η δύναμη του Δράκοντος.

Τόξον του Οδυσσέως = 81 = Γόρδιος Δεσμός = Αλήθεια του Χριστού = Χριστιανισμός = Κρίσις του Κόσμου = Δύναμις του Δράκοντος. 

Αν εκδηλωθεί αυτή η δύναμη, η Ρώμη είναι “τελειωμένη” …Είναι “τελειωμένοι” οι αυτόκλητοι “Μνηστήρες” της …Είναι “τελειωμένοι” αυτοί οι άθεοι και οι θεομπαίχτες, οι οποίοι παριστάνουν τους θεούς, απλά εκμεταλλευόμενοι την ευσέβεια των λαών …Είναι “τελειωμένοι” αυτοί, οι οποίοι καθημερινά σκοτώνουν, κλέβουν και αδικούν τους ανθρώπους, τους οποίους ο Ίδιος ο Θεός θεωρεί παιδιά Του και έχει ορίσει κληρονόμους Του. Κανένας δεν θα γλιτώσει από το “μακελειό” που θ’ ακολουθήσει όταν επιστρέψει ο Φωστήρας. Κανένας δεν θα γλιτώσει στο “μακελειό” που – σύμφωνα με τα Έπη – γίνεται στη μεγάλη γιορτή τού Απόλλωνα …Στη γιορτή τού πατέρα τού Φαέθωνα…«στ’ μαρ τε Φοίβος πάλιν ελεύσεται κα ες αεί σσεται» …Όταν οι Φοίβος θα πάρει το τόξο στα χέρια του, θα αρχίσει ο μεγάλος θρήνος. Φοίβος = Τοξότης = Κύριος = Κριτής = 35.

Από ποιον θα ξεκινήσει η”σκοποβολή”; …Απ’ αυτόν, ο οποίος αισθάνεται απόλυτα κυρίαρχος της κατάστασης …Απ’ αυτόν, ο οποίος σήμερα επιτίθεται με μένος εναντίον τού Υιού της Γυναίκας …Απ’ αυτόν, ο οποίος σφετερίζεται τη θέση τού Οδυσσέα και δεν δίστασε να στραφεί εναντίον τού γιου του. Από ποιον θα ξεκινήσει; …Από τον Αντίνοο μήπως; …Από τον καραγκιόζη τον Αντίνοο; Αντίνοος = 40 = Εβραίοι = Καταραμένοι = Εχθροί.

Η Ρώμη όλα αυτά θα τα καταλάβει σύντομα, γιατί έχει τις γνώσεις να το κάνει και άρα να συμπεριφερθεί ανάλογα …Αναγκαστικά. Όταν “σηκώνονται” οι “δράκοντες”, ακόμα και οι αετοί κάθονται στη Γη …για το καλό τους.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Δημιουργός της θεωρίας του Υδροχόου

http://eambydrohoos.blogspot.com

ΥΓ.

Η ελληνική γλώσσα είναι αυτή που τελικά θα επιβληθεί στον κόσμο ως πανανθρώπινη γλώσσα, γιατί απλούστατα ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να μιλάει τη γλώσσα του Θεού του …Γιατί απλούστατα πρέπει να μάθει ο άνθρωπος να συνεννοείται απ’ ευθείας με τον Πατέρα του, χωρίς να παρεμβάλλονται ιερατεία …Για να μάθει από τον Ίδιο τι ακριβώς έκανε ως Πατέρας του γι’ αυτόν. Αυτό είναι κάτι που αφορά το σύνολο των θρησκειών και όχι μόνον τον Δυτικό Κόσμο, ο οποίος έχει “στηθεί” πάνω στη βάση της ελληνικής γλώσσας. Σε έναν κόσμο, ο οποίος έχει τον ίδιο Θεό, αυτό είναι εύκολο να επιβληθεί από την ίδια τη λογική, εφόσον σε αυτό συμφωνεί και η θεολογία.

Συγκοινωνούντα “δοχεία” είναι όλες οι θρησκείες. Δεν είναι ξένος ο χριστιανισμός προς το Ισλάμ. Μοιράζονται την ίδια παράδοση και τους ίδιους Προφήτες. Ο Αλέξανδρος και ο Χριστός είναι Προφήτες για το Ισλάμ και άρα, όταν εμφανίζονται, μπορούν να του αλλάξουν τη “ρότα”. Οι Ινδουιστές περιμένουν τον “Μόσχο” τον Σιτευτό και άρα τον Έλληνα Ζαγρέα και γι’ αυτό λατρεύουν και δεν πειράζουν τις ιερές αγελάδες. Ο Δράκων ο Μέγας της Μακεδονίας είναι αυτός, τον οποίον “περιμένουν” οι Κινέζοι να μοιράζει δώρα. Ο Ήλιος είναι ο Θεός των Ιαπώνων σιντοϊστών. Μόνον η ελληνική γλώσσα μπορεί να τα “συνδέσει” όλα αυτά μεταξύ τους.

Το θέμα της Αμφίπολης θα δώσει μια τελική λύση και στο “Μακεδονικό Ζήτημα” …Ένα ζήτημα τεχνητό, το οποίο στην πραγματικότητα δεν υφίσταται. Η ίδια η κατάσταση θα “αδειάσει” τους – εν γνώση τους – παραχαράκτες τής ιστορίας. Η ίδια η κατάσταση θα γκρεμίσει το “Λας Βέγκας” των Βαλκανίων. Δεν έχουν ελπίδες μέσα σε μια τέτοια “έκρηξη” οι Σκοπιανοί. Είναι τόσο μεγάλα τα “ύψη” και τα “βάθη” τής υπόθεσης, που τρομάζουν ακόμα και τους Έλληνες. Οι Σκοπιανοί, δυστυχώς, αν επιμείνουν στις θέσεις τους, θα γίνουν τα “βατράχια” σε μια μάχη στην οποία στην κυριολεξία θα ματώσουν τα “βουβάλια”. Στον “βάλτο” της Αμφίπολης θα πέσουν θηριώδη κορμιά και εκεί είναι σίγουρο πως κανένα “βατράχι” δεν θέλει να βρίσκεται τη λάθος στιγμή να κάνει τα λάθος πράγματα.

eamb-ydrohoos

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

Αποκάλυψη Το Ένατο Κύμα

0 people like this

LIVE

Αμφίπολης»τάφου.της…τοΤΟΥχρυσάφι

ΚΤΕΟ Αγρινίου: Παραμένει ακόμα κλειστό

21 Σεπ

koi-dimosio-kteo-agrinioΔεν διενεργούνται τεχνικοί έλεγχοι οχημάτων

Από τον Ιούλιο του 2013 έχουν σταματήσει οι τεχνικοί έλεγχοι οχημάτων από το Δημόσιο ΚΤΕΟ Αγρινίου καθώς αιτία είναι η εκτέλεση των απαραίτητων εργασιών, ώστε να εγκατασταθούν μετά την προμήθεια τους, τα νέα μηχανήματα καθώς και το σύστημα μηχανογράφησης, όπως προβλέπει η σχετική Νομοθεσία.

“Η διαδικασία τεχνικών ελέγχων παραμένει σε εκκρεμότητα καθώς δεν έχει προκύψει ακόμα ο ανάδοχος που θα αναλάβει την λειτουργία της μηχανογράφησης” σύμφωνα με δηλώσεις των υπαλλήλων.

Όπως ανέφεραν στην “Σ” υπάλληλοι του Δημόσιου ΚΤΕΟ Αγρινίου το μόνο που πραγματοποιείται στην Υπηρεσία είναι τα αντίγραφα δελτίων καθώς και η έκδοση ζυγολογίων για φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα.

Η διενέργεια τεχνικών ελέγχων σε όλα τα κυκλοφορούντα οχήματα έχει θεσμοθετηθεί εδώ και χρόνια, ωστόσο η οικονομική κρίση, σε συνδυασμό με τους ελλιπέστατους έλεγχους που διενεργεί η Τροχαία, φαίνεται ότι έχει οδηγήσει χιλιάδες οδηγούς να αποφεύγουν να περάσουν το αυτοκίνητό τους από ΚΤΕΟ, δίνοντας έτσι το “πράσινο φως” για την διενέργεια των τεχνικών ελέγχων στα Ιδιωτικά ΚΤΕΟ.

Επιπλέον, η έλλειψη Δελτίου Τεχνικού Ελέγχου αποτελεί τροχαία παράβαση και τιμωρείται με πρόστιμα 400ευρώ, το οποίο μπορεί να μειωθεί στο 1/8 (50ευρώ) εφόσον προσκομιστεί ισχύον Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου εντός 10 ημερών.

Άλκης Αποστολόπουλος

Εφημερίδα ¨Συνείδηση»

21 τρόποι για να καταλάβουμε ότι μια ανάρτηση είναι μούφα !!

21 Σεπ

Καθώς όλο το ίντερνετ είναι πια γεμάτο με αστικούς μύθους, να μια χρήσιμη λίστα

Από τονΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ
 ΣΟΚ: Δείτε πως οι εταιρείες εξαπλώνουν τον καρκίνο μέσω εμβολίων. Η κορυφαία λέξη στο κόσμο είναι ελληνική. Γερμανοί επιστήμονες λένε ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο. Νέες φωτογραφίες με το τέρας του Λοχ Νες.
 Μερικοί μόνο απ’ τους τίτλους «ειδήσεων» που δημοσιεύτηκαν το τελευταίο τριήμερο σε μεγάλα και μικρά σάιτ. Το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι είναι ψεύτικες. Γίνονται όμως πιστευτές, μοιράζονται, κοινοποιούνται, χρησιμοποιούνται ως επιχειρήματα. Χάρη στη βοήθεια του ellinika hoaxes (ενός καταπληκτικού σάιτ που είναι η μοναδική συντονισμένη προσπάθεια απομυθοποίησης μέχρι σήμερα στην Ελλάδα -η σελίδα είναι συνεργασία 5 blogs με θεματολογία τα ψέματα που κυκλοφορούν στο ίντερνετ), μπορώ να παρουσιάσω μια χρήσιμη, για όλους, λίστα. ***
Δεν υπάρχει κάποιος κανόνας, γιατί οι διαφορές από hoax σε hoax είναι τεράστιες, αλλά υπάρχουν κάποια στοιχεία που αν υπάρχουν στην ανάρτηση που διαβάζετε, θα πρέπει να σας υποψιάσουν, ότι κάτι δεν πάει καλά. Πώς μπορούμε να καταλάβουμε αν μια ανάρτηση είναι hoax;
1. Αναπαραγωγή. Αν το κείμενο σας προτρέπει να το αναπαράγεται αυτό θα πρέπει να σας υποψιάσει. Τα hoaxes υπάρχουν και αναπαράγονται στο ίντερνετ με αυτό τον τρόπο. Αν κανείς δεν αναπαράγει το hoax έχει πεθάνει.
2. Συντάκτης. Αν δεν υπάρχει συντάκτης, είναι ύποπτο. Όσο πιο μεγάλης σημασίας ισχυρισμοί υπάρχουν σε ένα κείμενο, τόσο και περισσότερο σημαντικό είναι να υπάρχει συντάκτης και να μην είναι φανταστικό πρόσωπο.
3. Ημερομηνία. Αν αντί για ημερομηνία το κείμενο μας δίνει το χρόνο της ιστορίας που περιγράφει με λέξεις, όπως χθες, προχθές, την προηγούμενη βδομάδα κτλ., αυτό είναι πολύ ύποπτο.
4. Ονόματα. Αν το κείμενο που διαβάζετε, μιλάει για τη μικρή Μαρία και τον Γιωργάκη, αυτό θα πρέπει να σας υποψιάσει. Ο Γιωργάκης, η μικρή Μαρία και οποιοδήποτε άλλο όνομα, δεν είναι υπαρκτά πρόσωπα. Αν μάλιστα, αυτά που περιγράφουν είναι πολύ πολύ σημαντικά αυτό να σας υποψιάσει διπλά.
5. Ορθογραφία. Αν στο κείμενο υπάρχουν πολλά ορθογραφικά λάθη είναι μια ακόμη ένδειξη.
6. Μετάφραση. Αν το κείμενο είναι προϊόν αυτόματης μετάφρασης, τότε αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ένδειξη. Όσο πιο σημαντικό μήνυμα προσπαθεί να σας περάσει, τόσο πιο πολύ θα πρέπει να σας υποψιάσει το κείμενο που προέρχεται από αυτόματη μετάφραση.
7. Φωτογραφίες. Αν το κείμενο συνοδεύεται από φωτογραφίες άσχετες με το θέμα, ή αν το θέμα της ανάρτησης, είναι η φωτογραφία/ες και αυτή/ες έχουν άθλια ανάλυση είναι μια καλή ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά.
8. Ιστορίες. Αν αυτό που διαβάζετε είναι μια ιστορία, χωρίς κανένα στοιχείο, μην το πιστεύετε. Είναι απλά μια ιστορία.
9. Πικάντικα και πονηρά. Αν το κείμενο περιγράφει μια σεξουαλικού περιεχομένου, πικάντικη ιστορία που φυσικά δεν θα περιέχει στοιχεία, για ευνόητους λόγους, μην την πιστέψετε. Διαβάστε την αν έχετε την περιέργεια να δείτε τι λέει, αλλά μην την πιστέψετε. 99% αυτών των ιστοριών γράφονται για να αυξήσουν την επισκεψιμότητα της σελίδας γιατί κινούν την περιέργεια των αναγνωστών.
10. Απίστευτοι ισχυρισμοί. Όσο πιο απίστευτοι και τρελοί ισχυρισμοί υπάρχουν σε ένα κείμενο, τόσο πιο ατράνταχτες αποδείξεις και στοιχεία θα πρέπει να το συνοδεύουν. Αν δεν υπάρχουν τότε η ανάρτηση είναι προϊόν φαντασίας του αρθρογράφου.
11. Συνομωσιολογίες. Το ίντερνετ και οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης είναι το ιδανικό μέσο για τους συνομωσιολόγους που θέλουν να ψαρέψουν οπαδούς. Να είσαστε πολύ επιφυλακτικοί, ειδικά όταν διαβάζετε ισχυρισμούς χωρίς να υπάρχουν τρανταχτά στοιχεία.
12. Μη λειτουργικά – ενεργά λινκ. Σελίδες διαγράφονται καθημερινά από το ίντερνετ και είναι πολύ πιθανό να συναντήσετε σε αρκετές αναρτήσεις κάποιο τέτοιο μη λειτουργικό λίνκ επειδή έχει διαγραφεί η σελίδα ή από κάποιο λάθος. Όμως αν αυτό συνοδεύεται και με κάποια από τα παραπάνω ή υπάρχουν αρκετά μη ενεργά λινκ στην ανάρτηση, είναι μια ακόμη ένδειξη, ότι κάτι δεν πάει καλά.
13. Λογικά σφάλματα. Αν στο κείμενο περιέχει λογικά σφάλματα, τότε μην το πάρετε στα σοβαρά. Δεν μπορεί να μας λέει αλήθεια ένα κείμενο που μιλάει για μια ευρωπαϊκή χώρα και να περιέχει τιμές σε δολάρια Καναδά.
14. Υπερβολικοί τίτλοι ή τίτλοι που δεν έχουν σχέση με το κείμενο της ανάρτησης. Τίτλοι που περιέχουν λέξεις όπως ΣΟΚ, ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ, ΤΡΟΜΕΡΟ, ΦΟΒΕΡΟ, ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ, ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΣΑΣ, ΣΤΗ ΜΥΤΗ ΣΑΣ, ΘΑ ΠΑΘΕΤΕ ΠΛΑΚΑ, ΘΑ ΠΑΘΕΤΕ ΝΙΛΑ, ΘΑΠΑΘΕΤΕ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ κτλ. ή τίτλοι που μετά την ανάγνωση του άρθρου καταλαβαίνεις ότι δεν έχουν σχέση με την ανάρτηση, ή στον τίτλο υπάρχουν 25 θαυμαστικά, είναι εύκολο να καταλάβετε ότι μπαίνουν μόνο για να εκμεταλλευτούν την περιέργειά σας και να αυξήσουν την επισκεψημότητα της σελίδας. Αυτό σε συνδυασμό κάποιων από τα παραπάνω ανεβάζει τις πιθανότητες, να είναι hoax το άρθρο.
15. Αδικαιολόγητα λάθη. Δε μιλάμε για απλά ορθογραφικά λάθη, αλλά για τρανταχτά αδικαιολόγητα λάθη. Δεν μπορεί σε ένα άρθρο που μας εμφανίζει, για παράδειγμα, ένα email απάντηση από μια εταιρία, το όνομα της εταιρίας να είναι γραμμένο λάθος από την ίδια την εταιρία.
16. Έρευνες και βαριά ονόματα. Αν το άρθρο αναφέρει κάποια έρευνα/ες χωρίς να την παρουσιάζει ή να υπάρχει λινκ για να τη διαβάσετε, αυτό θα πρέπει να σας προβληματίσει. Η αναφορά σε έρευνες, γίνεται για να ανεβάσει την αξιοπιστία του άρθρου και να το πιστέψετε. Το ίδιο συμβαίνει με μεγάλα και γνωστά ονόματα επιστημόνων όπως Αϊνστάιν, Τέσλα κτλ. 17. Άλλες αναρτήσεις. Αν στη σελίδα που διαβάσατε την ανάρτηση δείτε άλλα γνωστά hoaxes, αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ένδειξη, γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν υπάρχει έλεγχος στις αναρτήσεις της σελίδας.
18. Πόσα άρθρα ανά ώρα; Παρατηρήστε πόσα άρθρα ανεβάζουν οι διαχειριστές την ημέρα. Αν κάθε 2-3 & 5 λεπτά ανεβαίνει και νέο άρθρο καταλαβαίνετε ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός έλεγχος. Ούτε καν, διαβάζουν αυτό που αναπαράγουν.
19. Σχόλια. Διαβάζετε πάντα τα σχόλια. Αν στα σχόλια υπάρχουν ισχυρισμοί ότι η ανάρτηση είναι ψέμα, αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου καλό για την αξιοπιστία του άρθρου.
20. Όλα τα παραπάνω. Όσο περισσότερα από τα παραπάνω συναντήσετε σε μια ανάρτηση, τόσο πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες αυτή η ανάρτηση να είναι ένα ακόμη ψέμα ή τουλάχιστον να περιέχει μεγάλες ανακρίβειες.
Ελπίζω να σας έδωσα μια εικόνα, πως να καταλάβετε ή να υποψιαστείτε ότι κάτι δεν πάει καλά σε μια ανάρτηση, και παρακάτω θα προσπαθήσω να σας δώσω μια γενική κατεύθυνση, πως μπορείτε να ερευνήσετε, ένα άρθρο που υποψιάζεστε.
1. Φωτογραφία. Αν το θέμα της ανάρτησης είναι μια φωτογραφία, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την αναζήτηση google για αυτή την εικόνα στο https://images.google.com/, ώστε να δείτε αν πειράχτηκε και που δημοσιεύτηκε αρχικά. Διαβάστε τα προηγούμενα άρθρα που θα βρείτε για να δείτε αν υπάρχουν αλλαγές. Εκτός από τη google ακόμη μια υπηρεσία που κάνει αναζήτηση με βάση την εικόνα είναι η http://www.tineye.com/ που υπάρχει και σε πρόσθετα για τον browser που χρησιμοποιείτε. Καλό είναι να ερευνήσετε και στις δύο υπηρεσίες γιατί μπορεί να πάρετε διαφορετικά αποτελέσματα. Ακόμη μπορεί να τη βρείτε σε πολύ καλλίτερη ανάλυση.
2. Μετάφραση. Αν το κείμενο τις ανάρτησης είναι από αυτόματη μετάφραση, αναζητήστε με τις κατάλληλες αγγλικές λέξεις κλειδιά το αρχικό κείμενο και την πηγή του για να το συγκρίνετε και να δείτε αν είναι κάποια αξιόπιστη πηγή. Αν για παράδειγμα ένα άρθρο κατά των εμβολίων έχει πηγή ένα συνωμοσιολογικό blog η μια σελίδα που αναπαράγει τακτικά hoaxes, αυτό δεν είναι αξιόπιστη πηγή. Μόλις βρείτε το αρχικό ξενόγλωσσο κείμενο απομονώστε μια φράση κλειδί και ερευνήστε να δείτε την αρχική πηγή της. Πολλές φορές θα δείτε ότι η αρχική πηγή είναι μια σατιρική σελίδα.
3. Σελίδες απομυθοποίησης. Σαν τα ellinikahoaxes.gr (Αν δε παινέψεις το σπίτι σου) Ψάξτε σε σελίδες απομυθοποίησης που είναι πολύ πιθανό να έχουν απομυθοποιήσει ήδη την ανάρτηση που ερευνάτε. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολλές, υπήρχαν ορισμένα blogs που ενώθηκαν και δημιούργησαν τα ελληνικά hoaxes, το blog του κυρίου Σαραντάκου για τους γλωσσικούς μύθους, και 2-3 ακόμη blogs που τελευταία υπολειτουργούν ή έχουν ελάχιστες αναρτήσεις. (Skeptikon, MoufBusters, hoaxunveiled).
Ακόμη υπάρχει και το Το Λεξικό του Σκεπτικιστή που είναι η μετάφραση του Αγγλικού αντιστοίχου του The Skeptic’s Dictionary του Robert Tod Carroll και μια λίστα με hoaxes στο blog taxalia. Στο εξωτερικό τα πράγματα είναι διαφορετικά. Υπάρχουν πολλές καλές και οργανωμένες σελίδες απομυθοποίησης. Σε αυτές θα βρείτε τεράστια βοήθεια για τις έρευνές σας γιατί τα περισσότερα hoaxes είναι εισαγόμενα και μεταφρασμένα. Αν θα βρείτε το αρχικό ξενόγλωσσο κείμενο μπορείτε να ψάξετε σε αυτές τις σελίδες και να ανακαλύψετε μαργαριτάρια. Μερικές από αυτές είναι: hoax-slayer snopes The Hoax Museum Wafflesatnoon Hoax or fact Metabunk urbanlegends.about
4. Συλλογή στοιχείων. Ψάξτε και συλλέξτε στοιχεία για αυτό που σας ενδιαφέρει και το ερευνάτε, από αξιόπιστες σελίδες. Όσο περισσότερα τόσο καλύτερα. Θα αποκτήσετε μια καλή εικόνα και θα μπορέσετε να βγάλετε πιο ολοκληρωμένα συμπεράσματα. Δεν χρειάζεται να πάτε για μεταπτυχιακό, σε σύντομο χρονικό διάστημα, μπορείτε να βρείτε και να διαβάσετε όσα χρειάζονται για να μην πευτετε στην παγίδα διαφόρων εξυπνάκηδων. Με τη σημερινή τεχνολογία αυτό είναι σχετικά εύκολο.
5. Ονόματα. Αν στο άρθρο, υπάρχουν κάποια ονόματα, ψάξτε να βρείτε αν είναι υπαρκτά και αν ναι το ιστορικό τους. Δεν θα είναι λίγες οι περιπτώσεις που θα βγάλετε λαβράκι. Συνήθως αυτό συμβαίνει περισσότερο σε άρθρα που έχουν θέμα, θεραπεία/ες για ανίατες ασθένειες.
6. Αναζήτηση άρθρων. Αντιγράψτε μια σημαντική φράση από το το κείμενο της ανάρτησης που ερευνάτε και ψάξτε να δείτε τα αποτελέσματα. Αν την ανάρτηση τη βρήκατε μόνο σε αναξιόπιστες ή συνωμοσιολογικές σελίδες και σε καμιά αξιόπιστη, δεν είναι καθόλου καλό σημάδι.
7. WOT. Δείτε στη σελίδα WEB OF TRUST αν η σελίδα που έχει το άρθρο είναι αξιόπιστη και πως την έχουν χαρακτηρίσει και σχολιάσει άλλοι χρήστες. Υπάρχει και σε πρόσθετο που σας προηδοποιεί. 8. Πολλές διαφορετικές μορφές. Αν στην έρευνά σας συναντήσετε διαφορετικές εκδόσεις του ίδιου κειμένου – άρθρου, και τη μια να μιλάει για Ιταλία και σε άλλη έκδοση να μιλάει για το Περού είναι σχεδόν σίγουρο ότι είναι hoax. 9. Ημερομηνία. Εκμεταλλευτείτε τα εργαλεία αναζήτησης της google και προσαρμόστε το εύρος χρόνου της αναζήτησης. Προχωρήστε με σταθερά βήματα προς τα πίσω (6μηνο) μέχρι να βρείτε τον χρόνο της πρώτης ανάρτησης. Ίσος πέσετε σε πρωταπριλιά και πολλές φορές θα βρείτε άρθρα και ειδήσεις που μιλάνε για κάτι νέο ενώ το άρθρο κυκλοφορεί πολλά χρόνια και σε άλλη μορφή. 10. Δεν υπάρχουν στοιχεία. Στην έρευνά σας μπορεί να τύχει, να μην βρείτε κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Αυτό συμβαίνει γιατί απλά δεν υπάρχουν στοιχεία. Αυτό που ψάχνετε είναι 100% φαντασία, μια ιστορία που δεν έχει ίχνος πραγματικότητας. Το ίντερνετ είναι ένα καταπληκτικό εργαλείο αν ξέρεις να το χειριστείς αλλά δεν είναι κάποιο εγκυκλοπαιδικό βιβλίο για να πιστεύεις τα πάντα που θα διαβάσεις. Να είσαστε αρκετά επιφυλακτικοί και να φιλτράρετε τις πληροφορίες. Το έχει πει και ο ΠΛΑΤΩΝ (427 π.Χ.–347 π.Χ.): Μην πιστεύετε ό,τι διαβάζετε στο διαδίκτυο.
 Πηγή: http://www.lifo.gr

Κάντε αυτό το απλό κόλπο (Ενισχύστε το σήμα ΠΩΣ ΝΑ ΒΡΩ ΚΩΔΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΡΟΥΤΕΡ –

30 Αυγ

 

 

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 100 Οργανισμός Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΤΟΝ ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ. Η ΠΙΟ ΑΠΛΑ (( κατ ίδιαν μεταξύ όλων τον συναδέλφων λέγετε )) …ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΦΑΙΝΕΤΕ ΥΠΟΒΙΒΑΖΕΤΕ Η ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΑΣΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΕ …

29 Αυγ

Αγαπητοί φίλοι μετά από αναμονή πολλών χρόνων δημοσιεύτηκε σήμερα το φύλλο εφημερίδος της κυβέρνησης με αριθμό τεύχους 167 της 28-08-2014 τεύχος ΤΟ

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 100
Οργανισμός Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας
και Κλιματικής Αλλαγής.
Με κλικ εδώ να κατεβάσετε το Φ.Ε.Κ. .
Δεν θα ασχοληθώ αναλυτικά με την οργάνωση και το τη αναλυτικά περιγραφή το οργανόγραμμα για ΥΠΕΚΑ.
Μονό τούτο¨:

τον πλήρη έλεγχο,

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΤΟΝ ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ.
Η ΠΙΟ ΑΠΛΑ (( κατ ίδιαν μεταξύ όλων τον συναδέλφων λέγετε ))

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΟΤΑ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ.
Είναι πλέον στο σύνολο όλες η υπηρεσίες που εντάχτηκα ME με την διάσπαση του ΥΠΕΧΟΔΕ ΣΕ ΔΥΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ.

ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΦΑΙΝΕΤΕ ΥΠΟΒΙΒΑΖΕΤΕ Η ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΑΣΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΑΣΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΠΛΕΟΝ ΥΠΟΒΙΒΑΖΕΤΕ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ

ακόλουθη το κείμενο όπως είναι δημοσιευμένο στο ΦΕΚ

Άρθρο 23
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΑΓΡΟΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
ΣΚΟΠΟΣ – ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ
1. Οι στρατηγικοί σκοποί της Γενικής Διεύθυνσης Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος είναι ιδίως:
α) Ο προγραμματισμός δράσεων και η διασφάλιση
χρηματοδοτικών μέσων για την εφαρμογή
β) Η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και
της δημόσιας περιουσίας από κάθε κίνδυνο και απειλή,
γ) Η προστασία του Αγροτικού Περιβάλλοντος και της
δημόσιας αγροτικής περιουσίας,
δ) Η προστασία της δασικής βιοποικιλότητας των ει−
δών, των οικοσυστημάτων και του τοπίου,
ε) Η αειφορική διαχείριση των δασικών οικοσυστη−
μάτων της χώρας,
στ) Η λήψη μέτρων για τη διαχείριση της άγριας πα−
νίδας και την άσκηση της πολιτικής σε θέματα θήρας,
ζ) Ο συντονισμός και η παροχή οδηγιών για την υλο−
ποίηση έργων και εργασιών υποδομής για την ανάπτυξη,
την προστασία και τη αειφορική διαχείριση των δασών,
η) Η υλοποίηση πολιτικών για την αναδάσωση καμέ−
νων και την αποκατάσταση υποβαθμισμένων δασικών
οικοσυστημάτων,
θ) Η λήψη των κατάλληλων μέτρων για την προσαρμο−
γή των δασικών οικοσυστημάτων στην κλιματική αλλαγή
και το μετριασμό των επιπτώσεων αυτής,
ι) Η εξασφάλιση της άρτιας εκτέλεσης και εφαρμο−
5396 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ)
γής των κατευθύνσεων και οδηγιών και γενικότερα της
δασικής πολιτικής που σχεδιάζεται από την Κεντρική
Υπηρεσία, αλλά και της εφαρμογής των τοπικών προ−
γραμμάτων και μελετών και της άρτιας εκτέλεσης των
δασοτεχνικών έργων από τις Δασικές Υπηρεσίες των
Αποκεντρωμένων Διοικήσεων.
2. Η Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δα−
σών και Αγροπεριβάλλοντος, απαρτίζεται από τις εξής
Διευθύνσεις :
α) Διεύθυνση Προγραμματισμού και Δασικής Πολι−
τικής,
β) Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλ−
λοντος,
γ) Διεύθυνση Δασικών Έργων και Υποδομών,
δ) Διεύθυνση Διαχείρισης Δασών και Δασικού Περι−
βάλλοντος.
Άρθρο 24
Διεύθυνση Προγραμματισμού και Δασικής Πολιτικής
Επιχειρησιακοί στόχοι – Διάρθρωση – Αρμοδιότητες
1. Οι επιχειρησιακοί στόχοι της Διεύθυνσης Προγραμ−
ματισμού και Δασικής Πολιτικής είναι ιδίως:
α) ο σχεδιασμός και η εκπόνηση σχεδίων και προ−
γραμμάτων δασικής ανάπτυξης σε εθνικό επίπεδο και
η εξασφάλιση χρηματοδότησής τους,
β) η επεξεργασία και η εισήγηση μέτρων δασικής πο−
λιτικής,
γ) η παρακολούθηση και εφαρμογή της κοινοτικής
νομοθεσίας για θέματα αρμοδιότητας της.
2. Η Διεύθυνση Προγραμματισμού και Δασικής Πολι−
τικής αποτελείται από τα εξής Τμήματα:
α) Τμήμα Σχεδιασμού και Αξιολόγησης Δασικής Πολι−
τικής και Ανάπτυξης,
β) Τμήμα Δασοπονικών Μελετών, Εφαρμογών και
Έρευνας,
γ) Τμήμα Διακίνησης και Εμπορίας Δασικών Προϊόντων
και Ειδών CITES,
δ) Τμήμα Πιστοποίησης Δασικών Προϊόντων και Δα−
σικής Στατιστικής.
3. α) Στο Τμήμα Σχεδιασμού και Αξιολόγησης Δα−
σικής Πολιτικής και Ανάπτυξης ανήκουν οι ακόλουθες
αρμοδιότητες:
αα) ο σχεδιασμός της δασικής ανάπτυξης σε εθνικό
επίπεδο, σε συνεργασία με τις αρμόδιες Υπηρεσίες,
ββ) η επεξεργασία και η εισήγηση μέτρων δασικής
πολιτικής,
γγ) η σύνταξη και η προώθηση ετησίων και πολυετών
προγραμμάτων δασικής ανάπτυξης, η ένταξη τους στα
σχετικά χρηματοδοτικά μέσα και η παρακολούθηση της
εφαρμογής τους,
δδ) ο χειρισμός θεμάτων του Ειδικού Φορέα Δασών
του Πράσινου Ταμείου,
εε) η παρακολούθηση της δασοπονίας σε ευρωπαϊκό
και διεθνές επίπεδο και η συνεργασία για θέματα δα−
σικής πολιτικής,
στστ) η αξιολόγηση της εφαρμογής της δασικής πο−
λιτικής και των προγραμμάτων δασικής ανάπτυξης,
ζζ) η εισήγηση για την κατάρτιση του Τακτικού Προϋ−
πολογισμού και Π.Δ.Ε. για το σύνολο των δασικών υπη−
ρεσιών της χώρας, για την κατανομή των διατιθέμενων
πιστώσεων, και ο χειρισμός συναφών θεμάτων.
β) Στο Τμήμα Δασοπονικών Μελετών, Εφαρμογών και
Έρευνας ανήκουν οι ακόλουθες αρμοδιότητες:
αα) η κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών, κανονισμών
και τιμολογίου αμοιβής μελετητών για την εκπόνηση
διαχειριστικών μελετών των δασικών οικοσυστημάτων
και η παρακολούθηση της εφαρμογής τους,
ββ) η μέριμνα για την επιμόρφωση/εκπαίδευση των
υπαλλήλων των Δασικών Υπηρεσιών της χώρας,
γγ) η επεξεργασία και προώθηση προς ένταξη υπο−
βληθέντων ερευνητικών προγραμμάτων δασικής έρευ−
νας, σύνταξη συμβάσεων, παρακολούθηση υλοποίησης
και παραλαβή αυτών.
γ) Στο Τμήμα Διακίνησης και Εμπορίας Δασικών Προ−
ϊόντων και Ειδών CITES ανήκουν οι ακόλουθες αρμο−
διότητες :
αα) κάθε ζήτημα που σχετίζεται με την εφαρμογή της
Σύμβασης CITES, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης
πιστοποιητικών και αδειών για είδη CITES,
ββ) η έκδοση «απλών αδειών» για την εισαγωγή ή
εξαγωγή ειδών άγριας χλωρίδας και πανίδας που δεν
περιλαμβάνονται στα είδη CITES,
γγ) η μέριμνα για την εφαρμογή Κανονισμών της Ε.Ε.
που αφορούν το εμπόριο ξυλείας και των προϊόντων
αυτής,
δδ) η παρακολούθηση της διακίνησης και εμπορίας
των δασικών προϊόντων.
δ) Στο Τμήμα Πιστοποίησης Δασικών Προϊόντων και
Δασικής Στατιστικής ανήκουν οι ακόλουθες αρμοδιό−
τητες:
αα) η παροχή οδηγιών για τη βιομηχανική αξιοποίηση
της δασικής παραγωγής,
ββ) η γνωμοδότηση για τη σκοπιμότητα ίδρυσης και
επέκτασης δασικών βιομηχανιών και η άσκηση τεχνο−
λογικού ελέγχου των εγκαταστάσεων παραγωγής και
επεξεργασίας δασικών προϊόντων,
γγ) η κατάρτιση και καθιέρωση προτύπων τυποποί−
ησης και πιστοποίησης των δασών, της αειφορικής
προέλευσης των προϊόντων του ξύλου και των λοιπών
δασικών προϊόντων,
δδ) ο καθορισμός ποιοτικών προδιαγραφών για τα
εισαγόμενα και εξαγόμενα δασικά προϊόντα, καθώς και
η προεργασία για τον καθορισμό προϋποθέσεων για
έκδοση σήματος συμμόρφωσης προς τις εν λόγω προ−
διαγραφές και πρότυπα,
εε) η συγκέντρωση και επεξεργασία στατιστικών στοι−
χείων για τα δασικά οικοσυστήματα, σε συνεργασία με
τις αρμόδιες Διευθύνσεις και Δασικές Υπηρεσίες και η
έκδοση Απολογισμού,
στστ) η διάθεση πριστής ξυλείας, ξυλοκατασκευών
και υπολειμμάτων κατεργασίας ξύλου σύμφωνα με τις
κείμενες διατάξεις.
Άρθρο 25
Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος
Επιχειρησιακοί στόχοι – Διάρθρωση – Αρμοδιότητες
1. Οι επιχειρησιακοί στόχοι της Διεύθυνσης Προστα−
σίας Δασών και Αγροπεριβάλλοντος είναι ιδίως:
α) Η εκπόνηση, η υλοποίηση και η παρακολούθηση
μέτρων προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων και
του αγροτικού περιβάλλοντος από κάθε κίνδυνο,
β) Η αντιμετώπιση θεμάτων και η παροχή οδηγιών για
την αλλαγή της μορφής, του χαρακτήρα και της χρήσης
δασικών οικοσυστημάτων,
γ) Τα θέματα των εμπραγμάτων δικαιωμάτων του δη−
μοσίου για τα δασικά οικοσυστήματα,
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 5397
δ) Η εισήγηση για την έκδοση κανονιστικών ρυθμίσε−
ων για την αστυνόμευση και ασφάλεια της γεωργικής
και κτηνοτροφικής παραγωγής και την προστασία της
δημόσιας αγροτικής γης.
2. Η Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Αγροπεριβάλ−
λοντος αποτελείται από τα εξής Τμήματα:
α) Τμήμα Δασοπροστασίας και Αγροτικής Ασφάλειας,
β) Τμήμα Επιτρεπτών Επεμβάσεων στα Δασικά Εδάφη
και Προστασίας Αστικών Χώρων Πρασίνου,
γ) Τμήμα Εμπραγμάτων Δικαιωμάτων.
3. α) Στο Τμήμα Δασοπροστασίας και Αγροτικής
Ασφάλειας ανήκουν οι ακόλουθες αρμοδιότητες :
αα) η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων από
κάθε κίνδυνο και ιδίως από δασικές πυρκαγιές, λαθρο−
ϋλοτομίες, και από βιοτικούς ή αβιοτικούς παράγοντες
και η αξιοποίηση των στατιστικών στοιχείων από τους
κινδύνους αυτούς,
ββ) η καταγραφή και αποτύπωση σε χάρτες των δα−
σών και δασικών εκτάσεων που απώλεσαν τον χαρα−
κτήρα τους από οποιαδήποτε αιτία σε συνεργασία με
τα συναρμόδια τμήματα και φορείς του δημοσίου,
γγ) η έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών για την πρό−
ληψη και καταπολέμηση των ασθενειών των δασικών
οικοσυστημάτων,
δδ) η μέριμνα για την κατάρτιση προγραμμάτων Επι−
σκοπήσεων (Surveys) για νεοεμφανιζόμενους επιβλαβείς
οργανισμούς στα δασικά οικοσυστήματα,
εε) ο συντονισμός των Αποκεντρωμένων Δασικών Φυ−
τοϋγειονομικών Υπηρεσιών,
στστ) η μέριμνα για τη λειτουργία του Συντονιστικού
Κέντρου Δασοπροστασίας καθώς και η μέριμνα για
την στελέχωση του ΣΕΚΥΠΣ/ΣΚΕΔ της Πυροσβεστικής
Υπηρεσίας και του Κέντρου Επιχειρήσεων της Γενικής
Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας,
ζζ) η εισήγηση για την έκδοση κανονιστικών ρυθμίσε−
ων για την αστυνόμευση και ασφάλεια της γεωργικής
και κτηνοτροφικής παραγωγής και την προστασία της
δημόσιας αγροτικής γης,
ηη) η παροχή οδηγιών και ο συντονισμός των Δα−
σικών Υπηρεσιών για τον έλεγχο και την αποτροπή
παράνομων δραστηριοτήτων σε αγροτικές εκτάσεις
και ανεκμετάλλευτες παραγωγικές γαίες του Δημοσίου.
β) Στο Τμήμα Επιτρεπτών Επεμβάσεων στα Δασικά
Εδάφη και Προστασίας Αστικών Χώρων Πρασίνου ανή−
κουν οι ακόλουθες αρμοδιότητες:
αα) η παροχή οδηγιών για την αντιμετώπιση θεμάτων
αλλαγής της μορφής, του χαρακτήρα και της χρήσης
δασικών οικοσυστημάτων στα πλαίσια των εκάστοτε
ισχυουσών διατάξεων,
ββ) ο συντονισμός των Δασικών Υπηρεσιών για την
ενιαία αντιμετώπιση προβλημάτων που αφορούν στην
εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας σε ζητήματα επι−
τρεπτών επεμβάσεων,
γγ) η κατάρτιση προδιαγραφών για τη δημιουργία
πάρκων και αλσών, την εκτέλεση έργων σε αυτά καθώς
και η προστασία αυτών.
γ) Στο Τμήμα Εμπραγμάτων Δικαιωμάτων ανήκουν οι
ακόλουθες αρμοδιότητες:
αα) τα θέματα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των
δασών ή των δασικών εκτάσεων και της εξαγοράς δια−
κατεχόμενων εκτάσεων δασικού χαρακτήρα,
ββ) η μέριμνα για τη λειτουργία του Αναθεωρητικού
Συμβουλίου Ιδιοκτησίας Δασών (Α.Σ.Ι.Δ.),
γγ) η τήρηση αρχείου ιδιοκτησίας των δασών και των
δασικών εκτάσεων.
Άρθρο 26
Διεύθυνση Δασικών Έργων και Υποδομών
Επιχειρησιακοί στόχοι – Διάρθρωση – Αρμοδιότητες
1. Οι επιχειρησιακοί στόχοι της Διεύθυνσης Δασικών
Έργων και Υποδομών είναι ιδίως:
α) Η έκδοση κανόνων και οδηγιών για την άρτια εκτέ−
λεση έργων υποδομής για τη διατήρηση, προστασία και
διαχείριση των δασών, τη μελέτη και εκτέλεση δασώσε−
ων, αναδασώσεων, την εξασφάλιση του δασικού πολλα−
πλασιαστικού υλικού και τον έλεγχο της ποιότητάς του,
β) Η παροχή κατευθυντήριων οδηγιών για τη διαχείρι−
ση των ορεινών υδατικών πόρων, την εκτέλεση έργων
ορεινής υδρονομίας και την αποτροπή των πλημμυρών,
γ) Η παροχή οδηγιών για θέματα που σχετίζονται με
τις δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις,
δ) Η προμήθεια μηχανημάτων, ανταλλακτικών, εφοδί−
ων και υλικών για τις δασικές υπηρεσίες,
ε) Η κάλυψη της χώρας με χάρτες βλάστησης και
χρήσεων γης και την κατάρτιση και τήρηση του Δα−
σολογίου,
στ) Η απογραφή των Δασικών Οικοσυστημάτων της
χώρας.
2. Η Διεύθυνση Δασικών Έργων και Υποδομών αποτε−
λείται από τα εξής Τμήματα:
α) Τμήμα Δασικών Φυτωρίων, Δασικών Γενετικών Πό−
ρων και Αναδασώσεων,
β) Τμήμα Δασοτεχνικής Διευθέτησης Λεκανών Απορ−
ροής και Έργων Ορεινής Υδρονομίας,
γ) Τμήμα Δασικής Οδοποιίας, Μεταφορικών Εγκατα−
στάσεων και Δασικών Εργασιών,
δ) Τμήμα Δασολογίου, Απογραφής και Θεματικής Υπο−
στήριξης Δικαιωμάτων Δημοσίου.
3. α) Στο Τμήμα Δασικών Φυτωρίων, Δασικών Γενε−
τικών Πόρων και Αναδασώσεων ανήκουν οι ακόλουθες
αρμοδιότητες:
αα) η έγκριση των μελετών ίδρυσης κέντρων παραγω−
γής δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού και δημόσιων
δασικών φυτωρίων, η οργάνωση καθώς και ο έλεγχος
της λειτουργίας τους,
ββ) ο καθορισμός των προϋποθέσεων διάθεσης δασι−
κού φυτευτικού υλικού από τα δημόσια δασικά φυτώρια,
γγ) ο καθορισμός των όρων και προϋποθέσεων ίδρυ−
σης, λειτουργίας και πιστοποίησης ιδιωτικών δασικών
φυτωρίων,
δδ) ο καθορισμός των προϋποθέσεων αδειών εισαγω−
γής, πιστοποίησης σπόρων και φυτευτικού υλικού και
η χορήγηση αδειών εισαγωγής τους σύμφωνα με τις
κείμενες διατάξεις,
εε) η μέριμνα για τη συλλογή, παραλαβή, έγκριση,
εκκόκκιση, αποθήκευση, συντήρηση, τυποποίηση, εκποί−
ηση, διακίνηση και διάθεση του δασικού πολλαπλασια−
στικού υλικού, καθώς και ο έλεγχος της ποιότητάς του,
στστ) η μέριμνα για τη διατήρηση, προστασία και
διαχείριση των δασικών γενετικών πόρων μέσω της
Εθνικής Τράπεζας Δασικού Γενετικού Υλικού και της
λειτουργίας της Κεντρικής Αποθήκης Δασικών Σπόρων,
ζζ) η μέριμνα για τη μελέτη και εκτέλεση έργων ανα−
δασώσεων, 5398 ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ)
ηη) η μέριμνα για τη δημιουργία δενδροστοιχιών και
τη φυτοκάλυψη των πρανών και οδών και συνεργασία
με τους αρμόδιους φορείς για τη διαχείριση αυτών,
θθ) η κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών μελετών
αναδασώσεων, στα πλαίσια αρμοδιοτήτων του Τμή−
ματος.
β) Στο Τμήμα Δασοτεχνικής Διευθέτησης Λεκανών
Απορροής και Έργων Ορεινής Υδρονομίας ανήκουν οι
ακόλουθες αρμοδιότητες:
αα) η εποπτεία της διαχείρισης των ορεινών υδατι−
κών πόρων και των πλημμυρών, της δασοτεχνικής δι−
ευθέτησης των χειμάρρων και των λεκανών απορροής
τους και η μέριμνα για την κατάρτιση προγραμμάτων
αντιχειμαρρικής προστασίας, σε συνεργασία με την
Ειδική Γραμματεία Υδάτων και τις αρμόδιες υπηρεσίες,
ββ) η κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών εκπόνησης
των μελετών ορεινών υδρονομικών έργων και εκτέλεσης
των τεχνικών έργων και φυτοκομικών εργασιών για την
προστασία των ορεινών εδαφών,
γγ) η παρακολούθηση της έκδοσης αδειών άσκησης
επαγγέλματος και χορήγησης Ειδικού Πτυχίου Εργολη−
πτικού Δημόσιου Δασικού Έργου (Ε.Δ.Δ.Ε.).
γ) Στο Τμήμα Δασικής Οδοποιίας, Μεταφορικών Εγκα−
ταστάσεων και Δασικών Εργασιών ανήκουν οι ακόλου−
θες αρμοδιότητες:
αα) η παροχή οδηγιών και η κατάρτιση τεχνικών προ−
διαγραφών για θέματα που σχετίζονται με τις δασικές
μεταφορικές εγκαταστάσεις και τη δασική οδοποιία,
ββ) η μέριμνα για την προμήθεια μηχανημάτων, ανταλ−
λακτικών, εφοδίων και υλικών καθώς και η μέριμνα πα−
ραλαβής, αποθήκευσης και διακίνησής τους στις δασι−
κές υπηρεσίες,
γγ) η έγκριση προγραμμάτων και μελετών εκμηχά−
νισης των δασικών εργασιών και η παρακολούθηση
εφαρμογής τους,
δδ) η μέριμνα για την κατάρτιση, έλεγχο, επεξεργασία
και έγκριση των μελετών των κτηριακών εγκαταστάσε−
ων καθώς και των μηχανολογικών και ηλεκτρολογικών
εγκαταστάσεων δασικών υποδομών και η παρακολού−
θηση της εφαρμογής τους,
εε) Η κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών για τη σύ−
νταξη μελετών δασικών μεταφορικών εγκαταστάσεων
και δασικής οδοποιίας.
δ) Στο Τμήμα Δασολογίου, Απογραφής και Θεματικής
Υποστήριξης Δικαιωμάτων Δημοσίου ανήκουν οι ακό−
λουθες αρμοδιότητες:
αα) η μέριμνα για την κατάρτιση και τήρηση του Δα−
σολογίου και λοιπών θεματικών χαρτών των χερσαίων
φυσικών οικοσυστημάτων της χώρας, καθώς και για τη
σύνταξη των σχετικών τεχνικών προδιαγραφών, π.δ.,
κ.υ.α., υ.α. και οδηγιών εκτέλεσής τους,
ββ) η μέριμνα για την κάλυψη της χώρας με χάρτες
βλάστησης και χρήσεων γης,
γγ) η μελέτη των προβλημάτων αποτερματισμού των
δασών και των δασικών εν γένει εκτάσεων της χώρας
και η παροχή οδηγιών για την αντιμετώπισή τους,
δδ) η μελέτη των προβλημάτων κατάρτισης, ελέγχου,
τήρησης και ενημέρωσης των δασικών χαρτών και η
παροχή οδηγιών για την αντιμετώπισή τους,
εε) η μέριμνα για τη σύνταξη τυχόν απαιτούμενων πα−
ρατηρήσεων στις τεχνικές προδιαγραφές σύνταξης των
δασικών χαρτών και για την έκδοση οδηγιών εκτέλεσης
των εργασιών ελέγχου των δασικών χαρτών,
στστ) η μέριμνα για την κατάρτιση, τήρηση και ενη−
μέρωση βάσης δεδομένων για το σύνολο των δασικών
χαρτών, του Δασολογίου και λοιπών θεματικών χαρτών
των χερσαίων φυσικών οικοσυστημάτων της Χώρας για
τις ανάγκες της Υπηρεσίας,
ζζ) η έκδοση και παροχή οδηγιών για την προάσπιση
των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημο−
σίου επί εκτάσεων που εμπίπτουν στις διατάξεις της
δασικής νομοθεσίας,
ηη) η μέριμνα για την απογραφή των Δασικών Οικο−
συστημάτων της χώρας,
θθ) η μέριμνα για την ταξινόμηση των δασικών γαιών
και τη δημιουργία τράπεζας πληροφοριών δασικής γης.
Άρθρο 27
Διεύθυνση Διαχείρισης Δασών και Δασικού
Περιβάλλοντος Επιχειρησιακοί στόχοι –
Διάρθρωση – Αρμοδιότητες
1. Οι επιχειρησιακοί στόχοι της Διεύθυνσης Διαχεί−
ρισης Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος είναι ιδίως:
α) Ο καθορισμός του πλαισίου, η παροχή οδηγιών
και ο συντονισμός της συμμετοχής των εμπλεκόμενων
φορέων για την αειφορική διαχείριση των δασικών οι−
κοσυστημάτων της χώρας,
β) Η έκδοση οδηγιών για την εφαρμογή πολιτικών προ−
στασίας και διαχείρισης της άγριας πανίδας της χώρας,
στα πλαίσια των ευρωπαϊκών και διεθνών συνθηκών,
γ) Η λήψη μέτρων παρακολούθησης της άγριας πανί−
δας για τον έλεγχο ζωοανθρωπονόσων σε συνεργασία
με άλλα υπουργεία και φορείς,
δ) Η έκδοση οδηγιών για την ορθή διαχείριση της
αλιείας ορεινών υδάτων,
ε) Η επίλυση όλων των ζητημάτων που σχετίζονται με
τη θηραματική πολιτική και οικονομία και το συντονισμό
των εμπλεκόμενων φορέων για την άσκηση της,
στ) Η έκδοση οδηγιών για την προστασία και διαχεί−
ριση των δασικών προστατευόμενων περιοχών και τη
δημιουργία χώρων δασικής αναψυχής,
ζ) Η έκδοση οδηγιών στις Δασικές Υπηρεσίες για την
εφαρμογή διατάξεων για την προστασία και διαχείριση
της δασικής βιοποικιλότητας, σε συνεργασία με συναρ−
μόδιες υπηρεσίες και φορείς.
2. Η Διεύθυνση Διαχείρισης Δασών και Δασικού Περι−
βάλλοντος αποτελείται από τα εξής Τμήματα:
α) Τμήμα Διαχείρισης Δημοσίων Δασικών και Λιβαδι−
κών Οικοσυστημάτων,
β) Τμήμα Μη Δημόσιας Δασοπονίας,
γ) Τμήμα Διαχείρισης Άγριας Ζωής και Θήρας,
δ) Τμήμα Δασικών Προστατευόμενων Περιοχών και
Δασικής Αναψυχής.
3. α) Στο Τμήμα Διαχείρισης Δημοσίων Δασικών και
Λιβαδικών Οικοσυστημάτων ανήκουν οι ακόλουθες αρ−
μοδιότητες :
αα) η οργάνωση και η παρακολούθηση της εφαρμογής
της αειφορικής διαχείρισης των δημοσίων δασικών οικο−
συστημάτων, ο έλεγχος τυχόν προβλημάτων εφαρμογής
της και ο συντονισμός των εμπλεκόμενων φορέων,
ββ) η παρακολούθηση της εκμετάλλευσης των δημο−
σίων δασών από τους Δασικούς Συνεταιρισμούς και η
παροχή οδηγιών για την αποδοτικότερη οργάνωση της
δασικής παραγωγής,
γγ) η έκδοση οδηγιών για τη διάθεση και αξιοποίηση
των δασικών προϊόντων,
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ) 5399
δδ) η μέριμνα για τον καθορισμό των αμοιβών ανάθε−
σης των συγκομιστικών και λοιπών εργασιών,
εε) η μέριμνα για την κατάρτιση τεχνικών προδια−
γραφών έργων και εργασιών βελτίωσης των ορεινών
βοσκοτόπων, καθώς και για την υλοποίηση προγραμ−
μάτων βελτίωσης και αξιοποίησής τους,
στστ) η αντιμετώπιση θεμάτων οργάνωσης και ρύθμι−
σης της ρητινοκαλλιέργειας και των δευτερογενών από
τα δάση και τις δασικές εκτάσεις καρπώσεων,
ζζ) η μέριμνα για την εξασφάλιση και διακίνηση των
απαραίτητων για τη βελτίωση των ορεινών βοσκοτόπων
σπόρων και λιβαδοπονικών ειδών.
β) Στο Τμήμα Μη Δημόσιας Δασοπονίας ανήκουν οι
ακόλουθες αρμοδιότητες:
αα) η δασοπολιτική επιτήρηση της αειφορικής διαχεί−
ρισης των μη δημοσίων δασών και δασικών εκτάσεων,
ββ) η διαχείριση του μεριδίου του Δημοσίου στα συνι−
διόκτητα δάση και δασικές εκτάσεις και η αντιμετώπιση
θεμάτων διαχείρισης συνεταιρικών δασών,
γγ) η αντιμετώπιση θεμάτων διατίμησης δασικών
προϊόντων, χρηματοδότησης και θέσπισης κινήτρων
ανάπτυξης της μη δημόσιας δασοπονίας,
δδ) η έγκριση υλοτομίας δέντρων Χριστουγέννων,
εε) η μέριμνα για την αντιμετώπιση θεμάτων που
αφορούν την κατάτμηση δασών, το ιδιωτικό δασικό
προσωπικό και τους αναγκαστικούς συνεταιρισμούς
δασοκτημόνων,
στστ) η μέριμνα για την αντιμετώπιση θεμάτων που
αφορούν την αγορά από το Δημόσιο ιδιωτικών δασών
και δασικών εκτάσεων.
γ) Στο Τμήμα Διαχείρισης Άγριας Ζωής και Θήρας
ανήκουν οι ακόλουθες αρμοδιότητες:
αα) η μέριμνα για τον εμπλουτισμό βιοτόπων με είδη
άγριας πανίδας,
ββ) η μέριμνα για την παρακολούθηση και τον έλεγχο
των πληθυσμών επιβλαβών ειδών της άγριας πανίδας,
γγ) η χορήγηση αδειών έρευνας και φωτογράφησης
άγριας πανίδας,
δδ) η μέριμνα για την εκπόνηση, παρακολούθηση και
υλοποίηση Σχεδίων Δράσης και προγραμμάτων για την
άγρια πανίδα και τους βιοτόπους της,
εε) η παροχή οδηγιών στις Δασικές Υπηρεσίες και
τους εμπλεκόμενους φορείς για τα θέματα αρμοδιότη−
τάς τους, συμπεριλαμβανομένης και της έκδοσης οδη−
γών καλών πρακτικών για τη θήρα και την προστασία
των ειδών της άγριας πανίδας,
στστ) η μέριμνα για την διαχείριση της αλιείας ορει−
νών υδάτων και τον εμπλουτισμό τους,
ζζ) η μέριμνα για την ίδρυση και λειτουργία Κρατικών
Εκτροφείων Θηραμάτων, Ελεγχόμενων Κυνηγετικών Πε−
ριοχών, Κέντρων Περίθαλψης ειδών της Άγριας Πανίδας
και Καταφυγίων Άγριας ζωής και πεστροφογεννητικών
σταθμών,
ηη) η παροχή οδηγιών για την ίδρυση Ζωολογικών
Κήπων, Εκθέσεων ζώων και Ενυδρείων καθώς και η επο−
πτεία και ο έλεγχός τους,
θθ) η μέριμνα για όλα τα θέματα που σχετίζονται με
τη θήρα, συμπεριλαμβανομένων της ετήσιας ρυθμιστι−
κής απόφασης και των αδειών θήρας,
ιι) η κατά νόμο εποπτεία της Κυνηγετικής Συνομο−
σπονδίας Ελλάδας, ο συντονισμός της δραστηριότητας
των κυνηγετικών οργανώσεων που έχουν αναγνωρισθεί
σαν συνεργαζόμενοι με το Υπουργείο και η παροχή
οδηγιών στις δασικές υπηρεσίες των Αποκεντρωμένων
Διοικήσεων για την άσκηση των προαναφερομένων αρ−
μοδιοτήτων.
δ) Στο Τμήμα Δασικών Προστατευόμενων Περιοχών
και Δασικής Αναψυχής ανήκουν οι ακόλουθες αρμοδι−
ότητες:
αα) η παροχή οδηγιών και η αντιμετώπιση κάθε συ−
ναφούς θέματος για την εκπόνηση, παρακολούθηση,
υλοποίηση Σχεδίων Δράσης και Διαχειριστικών Μελετών
για τις δασικές προστατευόμενες περιοχές,
ββ) η κατάρτιση προδιαγραφών και η παροχή οδηγιών
για τη δημιουργία χώρων δασικής αναψυχής,
γγ) η παροχή οδηγιών στις Δασικές Υπηρεσίες για την
εφαρμογή διατάξεων για την προστασία της δασικής
βιοποικιλότητας, σε συνεργασία με τις συναρμόδιες
υπηρεσίες και φορείς,
δδ) η διατύπωση γνωμοδότησης στο πλαίσιο της δια−
δικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων και όπου
απαιτείται από τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
δραστηριοτήτων συμπεριλαμβανομένων και των έργων
και εγκαταστάσεων ηλεκτρικής ενέργειας από συμβα−
τικές πηγές ή από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στα
πλαίσια της διαδικασίας έγκρισης περιβαλλοντικών όρων,
εε) η μέριμνα για την ίδρυση δασικών χωριών και η
παροχή οδηγιών στις Δασικές Υπηρεσίες,
στστ) η διατύπωση γνωμοδότησης επί των νομοθετι−
κών και ρυθμιστικών πράξεων για τη θεσμοθέτηση και
λειτουργία των δασικών προστατευόμενων περιοχών,
ζζ) η χορήγηση αδειών έρευνας για την αυτοφυή χλω−
ρίδα και τους οικοτόπους της, σε συνεργασία με τη
Διεύθυνση Προστασίας Βιοποικιλότητας, Εδάφους και
Διαχείρισης Αποβλήτων, καθώς και άδειες κινηματο−
γράφησης και φωτογράφησης αυτών,
ηη) η παροχή οδηγιών για τη δημιουργία, την επέκτα−
ση και τη διαχείριση πράσινων υποδομών, σε συνεργα−
σία με τις αρμόδιες Υπηρεσίες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΥΠΑΓΟΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΧΩΡΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΟΥ
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
Άρθρο 28
Στη Γενική Γραμματεία Χωρικού Σχεδιασμού και Αστι−
κού Περιβάλλοντος υπάγονται:
1.Η Γενική Διεύθυνση Χωρικού Σχεδιασμού
2. Η Γενική Διεύθυνση Πολεοδομίας
Άρθρο 29
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΧΩΡΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
ΣΚΟΠΟΣ − ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ
1. Στρατηγικός σκοπός της Γενικής Διεύθυνσης Χωρι−
κού Σχεδιασμού είναι ιδίως η χάραξη ολοκληρωμένων
στρατηγικών χωροταξικού σχεδιασμού, εθνικού, περι−
φερειακού και τοπικού επιπέδου.
2. Η Γενική Διεύθυνση Χωρικού Σχεδιασμού απαρτί−
ζεται από:
α) Τη Διεύθυνση Χωροταξικού Σχεδιασμού,
β) Τη Διεύθυνση Σχεδιασμού Μητροπολιτικών Περι−
οχών,
γ) Τη Διεύθυνση Σχεδίων Προστατευόμενων Περιοχών,
Θαλάσσιου Χώρου και Δασικών Χαρτών

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΦΕΚ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΥΠΕΚΑ
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΕΔΩ ET.GR

Προσωπικά θέλω να πιστεύω ότι η κατρακύλα της ΔΑΣΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΕΔΩ και δεν θα είναι το επόμενο βήμα ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΤΑΤΗΣ ΠΟΡΙΑΣ κάποιο απομακρυσμένο γραφείο του εκάστου δήμου της επικράτειας ΜΕ την μεταλλική πλακέτα τμήμα δασικής υπηρεσίας δήμου…
Ο ΑΠΟΛΥΘΕΙΣ ΔΑΣΟΦΥΛΑΚΑΣ

Σημείωση από το μπλοκ λάβαμε και δημοσιεύουμε το παραπάνω κείμενο
Ευχαριστούμε το φίλο το μπλο με το ψευδώνυμο ο απολυθείς δασοφύλακας.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.